Ziggo: betalen voor internet dat niet werkt

Stel een juridische vraag

De heer Mevrouw

Aanmelden voor nieuwsbrief

Hoe gaan wij met jouw gegevens om?

Ziggo heeft dit jaar al verschillende keren bij de rechter achter het net gevist in juridische procedures tegen consumenten die hun factuur niet wilden betalen. De gevallen varieerden van een niet-werkende internetaansluiting tot een overeenkomst waarvan het bestaan niet bewezen kon worden. Bij een consument die in de schuldsanering zat, ging het bedrijf in de fout door facturen te verrekenen, terwijl ze daartoe niet gerechtigd was.

Wachten bij de helpdesk
Een recente zaak betrof een consument die een internetaansluiting had aangevraagd, maar Ziggo kreeg het niet voor elkaar om daadwerkelijk een werkende verbinding te realiseren. Nadat de consument twee keer 20 minuten bij de helpdesk in de wacht had gestaan terwijl er uitgezocht werd hoe het probleem kon worden opgelost, hing hij uiteindelijk op.

Hoewel Ziggo het probleem niet kon oplossen, kreeg de consument wel een factuur voor de niet-geleverde diensten thuisgestuurd. Toen de factuur niet werd betaald, probeerde Ziggo betaling ervan via de rechter af te dwingen. 

De rechter vond het logisch dat de consument niet wilde betalen voor het internetabonnement. De aansluiting was nooit door Ziggo geactiveerd en het was Ziggo niet gelukt om dit probleem op te lossen. De consument hoefde uiteraard niet te betalen voor een internetabonnement waarvan geen gebruik kon worden gemaakt. 

Verantwoordelijkheid van Ziggo
De rechter ging voorbij aan het verweer van Ziggo dat zij het probleem met de activering niet heeft kunnen oplossen, omdat de consument tijdens de gesprekken met de helpdesk had opgehangen. Hij had namelijk tijdig het probleem gemeld bij Ziggo en Ziggo twee keer de gelegenheid gegeven om tot een oplossing te komen. Het is aan Ziggo om zorg te dragen voor een bereikbare en goed functionerende helpdesk. De consument twee keer 20 minuten laten wachten, voldoet daar niet aan.

Ziggo had in dit geval zelf het initiatief moeten nemen om het probleem op te lossen. Het probleem was bij Ziggo bekend en van haar had verwacht mogen worden dat zij het probleem ondanks afbreking van het gesprek zou onderzoeken en oplossen, desnoods door inschakeling van een monteur.

Geen overeenkomst gesloten
In een andere zaak wees de rechter een vordering tot betaling van abonnementskosten af, omdat Ziggo niet kon aantonen dat er een overeenkomst tussen haar en de consument was gesloten. De consument betwistte dat hij een overeenkomst met Ziggo had en wees erop dat Ziggo haar vordering niet met bewijs kon onderbouwen. 

Hoewel Ziggo met tal van facturen, haar algemene voorwaarden en sommatiebrieven kwam aanzetten, was dit volgens de rechter onvoldoende om te bewijzen dat er daadwerkelijk een overeenkomst was gesloten. De vordering van Ziggo werd daarom afgewezen.

Hoofdsom toegewezen, andere kosten afgewezen
In dit soort rechtszaken worden naast de hoofdsom altijd bijkomende kosten geëist zoals wettelijke rente, incassokosten en proceskosten. Als de hoofdsom wordt toegewezen, betekent dit nog niet automatisch dat de bijkomende kosten eveneens worden toegewezen.

Zo wees de rechter onlangs alle bijkomende kosten af, terwijl de hoofdsom werd toegewezen. Voor toekenning van bijkomende kosten, moet de consument in verzuim zijn. Dat wil zeggen dat de consument niet heeft betaald, nadat hij daarom verzocht is. Omdat Ziggo had nagelaten de consument hierom te verzoeken, had het bedrijf geen recht op vergoeding van deze kosten.

De door Ziggo gevorderde wettelijke rente, incassokosten én proceskosten werden daarom allemaal afgewezen. 

Wil je meer weten over je rechten als consument, neem dan contact op met één van onze juristen.

Lees meer: Hoge kosten ongewilde sms-dienst? Niet betalen!

Bronnen:
Rechtbank Maastricht, sector kanton, 12 januari 2011, LJN BP5638 (onnodige rechtszaak)
Rechtbank Leeuwarden, sector kanton, 30 maart 2011, LJN BQ0880 (verrekening)
Rechtbank Alkmaar, sector kanton, 7 april 2011, LJN BQ5674 (internet werkt niet)
Rechtbank Assen, sector kanton, 3 mei 2011, BQ4762 (geen overeenkomst)