Ouders en recht (22): Heeft een vader altijd recht op omgang?

13-08-2008 | 82 reacties

Indien ouders niet meer bij elkaar zijn en de vader heeft het kind niet erkend, dan heeft de (biologische) vader recht op omgang met zijn kind. Er moet dan wel sprake zijn van een nauwe persoonlijke band tussen vader en kind. Daarvan was in de volgende zaak geen sprake dus werd het verzoek tot omgang door de rechter afgewezen.

Stel een juridische vraag
Hoe gaan wij met jouw gegevens om?

Achtergrond
In artikel 8 lid 1 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) is het recht op eerbiediging van het privé-, familie- en gezinsleven (family life) neergelegd. Op grond van dit artikel heeft bijvoorbeeld een biologische vader, ook al heeft hij zijn kind niet erkend, recht op omgang met zijn kind, indien hij tot het kind in een betrekking staat die aangemerkt moet worden als family life (8 EVRM). Het enkele feit dat de vader het kind heeft verwekt, is onvoldoende om die nauwe persoonlijke band tussen vader en kind aan te nemen. Voor het aantonen van deze band is van belang of de biologische vader en de moeder langere tijd in gezinsverband hebben samengeleefd. Daarnaast is de frequentie van de contacten van belang.

Waarheidsvinding
Eén van de lastige punten in dit soort personen- en familierechtzaken is waarheidsvinding. Kort gezegd, wie moet de rechter geloven als het op de ‘feiten’ aankomt. In de volgende zaak bijvoorbeeld twistten de vader en moeder zelfs over de omstandigheid of de vader bij de geboorte van het kindje aanwezig was. Vader zegt van wel, moeder zegt van niet.

De zaak
De vader wilde de omgang met zijn 3-jarig kind afdwingen, omdat de moeder die omgang niet in het belang van hun kindje achtte. De moeder meende daar goede gronden voor te hebben. De moeder kon de omgang afwijzen omdat zij het gezag had over het kindje en de man het kind niet had erkend. De vader had zijn verzoek al aan de rechtbank voorgelegd maar deze had de omgang afgewezen. De vader ging daarom in beroep bij het gerechtshof.

Standpunt van de vader
De vader betoogde dat de rechtbank ten onrechte had geoordeeld dat er geen sprake was van een nauwe persoonlijke betrekking tussen hem en het kind. Ten onrechte was er te weinig waarde gehecht aan de omstandigheden waaronder de vader en de moeder met elkaar omgingen en de overmachtsituatie waarin de vader verkeerde. Hij was in de veronderstelling dat de vrouw weer een relatie met hem wilde. De man was aanwezig geweest bij de geboorte van en daarna had hij zijn kindje één keer gezien. Verdere omgang wilde de moeder niet. Hij betwistte dat hij de moeder had bedreigd en dat hij het kindje zou willen ontvoeren. De twee contacten en de pogingen tot contact, mede gezien in het licht van de leeftijd van het kindje, kunnen daarom gezien worden als een nauwe persoonlijke betrekking. De vader diende dan ook ontvankelijk te worden verklaard. Het vonnis van de rechtbank zou in strijd zijn met artikel 8 EVRM. In het belang van het kindje zou daarom een omgangsregeling vastgesteld moeten worden, omdat de vader anders volledig uit beeld raakt.

Standpunt van de moeder
De moeder verzocht de rechter om de man niet-ontvankelijk te verklaren. De moeder stelde dat de rechtbank op goede gronden had geoordeeld dat de man onvoldoende bijkomende omstandigheden heeft gesteld en aannemelijk gemaakt die kunnen leiden tot de conclusie dat er sprake is van een nauwe persoonlijke betrekking. Gedurende de zwangerschap van de vrouw was de man op geen enkele wijze bij haar betrokken geweest en bij de geboorte was hij niet aanwezig. Na de geboorte zijn er tussen de vader en het kindje slechts twee incidentele kortdurende contacten geweest. De moeder betwistte dat zij de omgang tussen het kindje en hem frustreert. Zij had hem van de geboorte op de hoogte gesteld en daarna was de vader heel even op bezoek geweest, had een aantal foto's gemaakt en was daarna vertrokken. De moeder had diverse malen geprobeerd tot contact te komen tussen de vader en het kindje, maar dit was tevergeefs. Volgens de moeder had de vader enkel bedreigingen, beledigingen en desinteresse aan haar adres geuit, waarmee hij schade had toegebracht aan de vrouw en het kindje. Uiteindelijk heeft zij besloten het contact met de vader voorgoed te verbreken en heeft zij alle inspanningen om een omgang tussen vader en kind tot stand te brengen, gestaakt.

Het hof
Het hof stelde voorop dat de ontvankelijkheid van het verzoek tot omgang afhankelijk is van de vraag of de verzoeker in een nauwe persoonlijke betrekking tot het kind staat. Op grond van vaste jurisprudentie betekent dit dat de man (zijnde de niet-juridische ouder), naast het biologische vaderschap, ook bijkomende omstandigheden moet stellen waaruit voortvloeit dat er tussen hem en het kind een nauwe persoonlijke betrekking bestaat of een band die kan worden aangemerkt als family life in de zin van artikel 8 EVRM.

Feiten
Het hof zette voor zichzelf eerst de ‘feiten’ op een rij. Uit de zaak bleek dat de man en de vrouw langere tijd bevriend waren. Op een bepaald moment is deze vriendschap kortstondig een affectieve relatie geworden. Gedurende deze periode is de vrouw zwanger geraakt. De relatie is vervolgens beëindigd. De man stond op dat moment niet achter de zwangerschap. Tijdens de zwangerschap van de vrouw hebben partijen geen contact met elkaar gehad, alhoewel de vrouw dit wel getracht heeft. De man heeft, na de bevalling, het kindje bezocht. Vervolgens heeft de man nog eenmaal contact gehad met het kindje. Voor het overige heeft de vader geen blijk gegeven van enige interesse in en betrokkenheid bij het kindje, zowel voor als na de geboorte.

Conclusie
Het hof was van oordeel, gezien de feiten en omstandigheden, dat de vader niet aannemelijk had gemaakt dat er sprake was van bijkomende omstandigheden, waaruit kon blijken dat er tussen hem en het kind een nauwe persoonlijke betrekking bestaat of een band die kan worden aangemerkt als family life. De vader stond daarom niet in een nauwe persoonlijke betrekking tot het kind en er bestond geen band tussen hem en het kind die kon worden aangemerkt als "family life" in de zin van artikel 8 EVRM. De rechtbank had het verzoek van de vader daarom terecht afgewezen, aldus het hof.

Wil je meer weten over de rechten en plichten van ouders, neem dan contact op met één van onze juristen.

Lees ook: Omgangsrecht van grootouders na echtscheiding 

Lees ook: Machtsspel omgangsregeling leidt tot werkstraf moeder

Bron: Gerechtshof Den Haag, 28 mei 2008, LJN: BD9521

juridische vraag stellen Ik heb een juridische vraag

Ben je op zoek naar duidelijk en deskundig advies voor jouw situatie? Wij staan je graag met raad en daad terzijde.

Vraag stellen

Deel deze pagina:

Reacties

onbekend | 14.08.08 | 16:26

En jahoor ,,hup daar gaan we weer . als het op waarheids trouw berust zal een man toch nooit niet winnen . Mogen we hopen dat alle rechters in deze zelfde siuatie komen , hoop ik dat ze net als ons er het zelfde komen voor te staan

afz 2e vrouw van een gescheiden exgenoot

miss get-a-life | 15.08.08 | 11:02

Zoals bovenstaande reactie bewijst is de mens eerder bereid te verdrinken in zijn eigen emotionele moeras dan rationeel en helder naar zich zelf te kijken en de gevolgen van zijn eigen daden reeel onder ogen te komen en zijn verliezen eerlijk en moedig te dragen. Duh..

Marianne | 15.08.08 | 12:10

Uit ervaring weet ik hoe emotioneel dit soort zaken kunnen zijn. Niemand heeft zomaar recht op omgang met iemand, mensen zijn geen objecten. Mijn dochters hebben 10 jaar geen omgang met hun vader gehad, wat een grote rust bracht en eindelijk wat veiligheid en stabiliteit in ons gezinsleven. Nu dwingt hij weer omgang af door geld boven haar hoofd te houden en onmiddelijk moeten ze zich weer schikken, haar eigen gevoelens en wensen overslaan en inslikken, precies wat ze niet wilden. Werken naast studeren is niet altijd voldoende als optie. Zolang kan deze problematiek dus doorspelen. Kinderen hebben ook recht op een stem en keuzevrijheid, op veiligheid.

moeder | 15.08.08 | 13:23

Waarom denken mannen zo makelijk over kinderen. Ik vind het terecht dat vader ongelijk heeft gekregen. Eerst het kind niet willen kennen. Ach een baby is niet bijzonder, maar als het kind eenmaal kan voetballen dan word het intressant. Kinderen zijn geen dingen maar is een gevoel persoon. Een vader die zijn kind niet erkent in het begin heeft ook later geen rechten. Een kind die zijn vader niet kent en hij/zij moet ineens naar zijn (vader) ja dat kan toch niet.

Mannen denk eens na kinderen hebben ook gevoel

toekomstige papa | 20.08.08 | 21:19

Hoe zit het eigenlijk als de relatie voorbij is je een aantal weken geen contact hebt voor de rust en dan wanneer je contact hebt de naam ineens geen keuze van 2 is maar van de moeder alleen.. en als je dan op vakantie bent en de geboorte kaartjes zijn gemaakt.. en als je dan zegt van "denk eens na over wat je nu doet, het is wel iets wat je samen moet doen" je geen contact meer hebt.. kun je dan nog een DNA-test en/of omgangs regeling treffen??

Rick | 31.08.08 | 22:36

Hoe zit het volgende dan?

ik ging weg bij mijn ex na 4 jaar, enige weken later bleek zij zwanger te zijn. afgesproken ondanks wat ze wilde, ik mijn verantwoordelijkheid zou nemen.

Ze wilde de kleine houden. intussen zijn nog steeds ivm mijn vertrek, vele onenigheiden tussen ons geweest, waardoor ik minder betrokken kon zijn bij de zwangershap. heel lang heeft zij een omgang met mijn dochter tegen gehouden, bezoekrecht wel maar onder toezicht. (terwijl ik al eerder bewees een goede vader te zijn van ons 4 jarig zoontje. na 2 jaar mocht ik een kwartier alleen met haar doorbrengen. maar wel dicht in de buurt van mams. nu wordt de kleine 3 jaar en mag ik op zijn hoogst een half uur per week even alleen zijn maar ook nog steeds dicht in de buurt van mams.

Ik heb dit altijd getolereerd maar was het er uiteraard niet mee eens. ik ben echt geen slechterik. ik heb wel bereikt dat ze mij als papa ziet en zegt dit ook tegen mij.

Mijn ex heeft inmiddels ook weer een vriend waar de kleine ook papa tegen zegt. het doet heel veel pijn maar was te verwachten. desondanks ben ik toch haar pappie want als ik binnenkom of bel zoals ik al bijna 4 jaar iedere dag doe naar mijn kinderen, is haar eerste reactie "papaaaaaa".

Ook heeft mijn ex ervoor gezorgt op slinkse wijze dat ik haar niet kon erkennen en niet eens als vader bekend sta.

Zou ik in een positie zijn om toch een volledige omgang af te dwingen?

Groetjes

Rick

Art | 04.09.08 | 20:52

Eindelijk weer een juiste beslissing in het kader van omgang met een verwekker zonder daadwerkelijke interesse in het kind. Je zou de laatste tijd bijna gaan denken dat de rechtspreak helemaal doorgeslagen was de andere kant op-waar het eerst alleen maar op de moeder gericht was, leek het de laatste jaren alleen op vader gericht. Het gaat om het KIND. Heeft die belang bij omgang? In het bovenstaande geval NIET. Er moet balans zijn. Maar bovenalles moet er gekeken worden naar het kind. Geen vader hebben is veel minder erg dan er een hebben die niet oprecht geinteresserd is en om de verkeerde redenen omgang verzoekt;

Sanne | 06.09.08 | 15:34

Helaas kan een moeder een vader nog altijd op een zijspoor zetten en de omgang tot de kinderen onmogelijk maken. Iedere rechter in Nederland geloofd eerder een moeder dan een vader. Het recht van de vader telt minder zwaar,want de moeder krijgt na een scheiding meestal de kinderen toegewezen. Ik vind dat een rechter iedere schiedende ouder een verplichte kinderconvenant moet laten opstellen,met daarin een voor beide ouders aanvaardbare omgangsregeling. En als een ouder zich er niet aanhoud, een boete opleggen. En moeders probeer niet via de kinderen de vaders kapot te maken.

Art | 08.09.08 | 9:25

Ik denk dat het belangrijk is de zaken goed te onderscheiden. Het gaat hier niet om een huwelijk of langdurige relatie waaruit een kind is geboren, ook is het kind niet erkend. Noch heeft de verwekker enige verantwoordelijkheid en zorg op zich genomen. Zoals Marianne en moeder hierboven al aangeven, je kunt niet zomaar omgang afdwingen met een kind wat je niet kent, alleen omdat de huidige situatie je niet zint, of omdat je van gedachten bent veranderd, of om de moeder een hak te zetten. Nu heeft de moeder een stabiel leven met het kind, en komt hij even de boel verstoren. Om luek te kunnen gaan voetballen zeker. I Nogmaals, een volledig juiste beslissing.

VooroordeeldeVader | 18.09.08 | 14:16

Bijzonder jammer om te lezen;

mijn medeleven voor vader en kind.

Met zon geformuleerde tekst is inderdaad geen andere conclusie mogelijk...

Toch vertelt gezond verstand me iets anders: kind heeft recht op papa!

Ik wens jullie sterke en vooral wijsheid.

Vadertje Tijd | 21.09.08 | 20:45

Ieder kind heeft recht op zijn vader!!! Helemaal mee eens. Maar in dit geval heeft de moeder er vanaf dag 1 mee te maken dat een kind zorg e.d nodig heeft. Als de vader dat vanaf dag 1 erkent en daar ook zorg voor draagt, okee. Maat zo niet, zoek het dan maar uit. Je kunt niet op een gegeven moment invallen. Het is wel of niet. Afhaken is je recht verspelen. Wat een loser.

Vader met recht op omgang maar krijgt het niet | 20.10.08 | 15:49

Ook ik ben een vader vader zonder omgang. Het Hof te Leeuwarden heeft in mrt 2007 uitspraak gedaan dat er een omgang moet komen,. Moeder weigert dit dus naar de voorzieningsrechter. Deze heeft dwangsommen vastgesteld. Moeder weigert. OTS aangevraagd door vader en gekregen. LJ&R begeleidt de omgang maar het kind is al zo gehersenspoeld dat het zijn vader niet ken en niet wil kennen.

1x pmnd een uur op het kantoor van LJ&R.

Nu psychologisch rapport en de omgang weer stopgezet voorlopig. Wat moet een vader doen? Zijn zoon verlaten? Moeder wil en krijgt maandelijks alimentatie voor één kind en €330,00 pmnd. Dat wil ze wel verder mag hij geen vader zijn.

Het recht in Nederland is krom!!!

Radeloze oma | 02.12.08 | 9:48

Welke rechten hebben verwekkers als 1. De relatie over is en moeder enkel uit is op geld (Blijkt uit feit dat ze nog 2 kinderen heeft uit 2 verschillende relaties)

2. De moeder je wel op laat draaien voor 3 D opnames en vervolgens met een ander die dus geen biologische vader is van 1 van de 3 kinderen.

3. Zij dus alle contacten verbied, de politie voor allelei dingen (Die niet waar zijn dus valse aangiftes doet) op je dak stuurt en zelfs niet de moeite neemt om te vertellen dat je kindje 3 weken te vroeg geboren is.

Welk recht hebben deze vaders die wel de zorg willen van hun 1 geborenen maar niet meer met de moeder die drank en coke gebruikt in bijzijn van deze kinderen

Sanne | 03.12.08 | 22:04

Mijn vriend heeft ondanks dat we samen wonen ons kindje nooit erkend. Ze draagt wel zijn naam.

Door zijn fam. zijn we al eens uit elkaar gegaan en dat drijgt nu weer te komen. Hij verkiest zijn familie boven mij en ons kind. Ik wil niet dat zijn fam. ooit nog mijn kind te zien krijgt hij wel. Hoe kan ik voorkomen dat zijn familie haar gaat zien?

anand | 17.12.08 | 13:41

ik zit al twee jaar op een bezoek regeling met mijn kinderen ...maar helaas ze wijs het elke keer af.hoe moet ik als vader zijnde verder.mijn wereld is inmekaar gestort.

zwanger | 21.03.09 | 23:34

wat moet je doen als de vader van het kind het kind wle wil erkennen maar de relatie is geeindigd omdat vader,moeder ook terwijl ze zwanger was sloeg en daarvoor ook en drank en drugs gebruikt is het dan beter om het kind niet te erkennen want wie weet wat ie doet als het kind er is.

kim | 20.05.09 | 17:29

ik ben 3 maanden zwanger , ik wil niet dat de papa iets bij mijn kindje te maken heeft wegens hij rookt weet en heeft cafe waar hij in het weekend komt met die zatte mensen en ik wil niet dat mijn kind daar in opgroeit , ik heb bang dat hij mij een hak wil zetten en het toch wil proberen te herkennen kan hij dat . ik wil dat niet

Janneke | 05.06.09 | 10:12

Het probleem zit hem, zoals bij iedere zaak, dat de rechters niet doen aan "waarheidsvinding". ook de raad voor kinderbescherming en het AMK doen daar niet aan. Dit betekent dat degene die de grootste mond heeft, het beste kan liegen enz. zon zaak wint.

Het is heel triest, maar zo werkt het "recht" in Nederland.

lil | 16.07.09 | 16:26

Nou ik ben het helemaal eens met de uitspraak van de rechter. De verwekker van mijn 2 dochtertjes, is er nooit geweest tijdens mijn zwangerschap en hierna is ook hij 1maal geweest. Hierna heeft ook hij totaal geen inresse getoond in mijn dochtertjes. En nu wil hij opeens van alles. Die mogelijkheid had hij tot dat ik bavallen was, maar hij heeft deze niet aangegrepen.

Ik kan mij dus helemaal vinden in de uitspraak van deze rechter. Ik hoop dat het bij niet zover gaat komen en dat hij tot inzien komt dat hij uitbeeld is.

Gelukkig zijn niet alle mannen zo.....

ine | 19.07.09 | 21:34

hoi lil,

gek genoeg zijn veel mannen zo dat ze toch iets via de rechter gaan proberen. Het waarom ontgaat me volledig.

Ik hoop voor jou dat hij verder geen actie onderneemt. Maar mocht dat wel zo zijn, dan sta je sterk zolang hij de kinderen niet heeft erkend.

Je hebt geen idee hoezeer ik hoop dat dat in jou geval zo is! sterkte!

truus | 13.08.09 | 8:31

ik heb een scheiding achter de rug,deze man liegt alles aan elkaar vast. doordat hij in zijn eigen leugens gelooft doen vele andere dat ook. ik heb nu een normale omgangsregeling,en dat loopt wel,laatst heeft hij ze een week bij hem gehouden. waar hij geen recht op had ik wist niet waar ze waren en ze waren niet op school. ik heb een kortgeding gewonnen,en 2 dagen later waren mijn dochters weer terug. ik vindt het terecht dat over bovengaand artikel is besloten dat de vader geen recht heeft. of je bent er wel of niet. en dan niet na afloop bij de rechter lopen klagen,terwijl je eerst ook nul,nul intresse toonde. mijn ex was er namelijk nooit. we zijn hem liever kwijt dan rijk.

mamavan4 | 29.09.09 | 9:02

Wij vechten nu anderhalf jaar om omgang met het zoontje van mijn vriend. Maar rechters geloven het gejammer van de moeder die mijn vriend, de liefste papa van de wereld, die zich kapot vecht om hem te kunnen zien, alleen maar zwart maakt en de ene loze aangifte na de andere tegen hem doet. En waarom? Uit jalouzie, want ze kan niet verkroppen dat het kind geen lijmmiddel was voor hun relatie. Alles is voor haar in naam van het belang van het kind, maar uiteindelijk dient het alleen haar eigen belang! Dat rechters dat niet inzien, en dat de wet die dit jaar nog is aangenomen zo slecht wordt nageleefd, is een schande voor Nederland.

Vaders zijn net zo belangrijk als moeders voor de ontwikkeling van een kind, en het wordt tijd dat er nu eens echt gelijke rechten komen voor vaders en moeders!

lil | 16.10.09 | 21:07

Dag ine,

Sorry voor mijn late reactie ben een tijd niet online geweest. Bedankt voor je reatie op mijn berichtje.

De biologische vader heeft de meiden gelukkig niet erkent en tot op heden heb ik niks meer vernomen van hem. Heb een erg heftige zwangerschap gehad, waarin hij mij ook nog eens alleen heeft gelaten. Dus ik heb mijn leven ingericht op mijn meiden en mezelf. Ik hoop dat het zo blijft......

Bedankt voor je medeleven in ieder geval, super....

Groetjes lil.

missy | 19.10.09 | 14:06

ik vind dat het ten rechte is dat de vader is afgewezen in de zaak ik heb zelf een dochtertje van 1 jaar en 4 maanden de vader heeft mij heel vaak laten zitten in de periode dat ik zwanger was van mijn dochtertje ik moest alles alleen doen jha mijn moeder hielp me en een hele goeie vriend (toen) hij is wel bij de bevalling geweest effe ik was bevallen en hij is meteen naar huis toe gegaan we zijn nog even samen geweest maar, vanwege zijn drugs gebruik en alcohol gebruik (dagelijks) zijn wij uit elkaar gegaan na 6 maanden van de bevalling. hij is daarna nog maar een paar keer geweest ik heb toen een nieuwe vriend gekregen de jongen die mij dus ook heeft op gevangen tijdens mijn zwangerschap toen de tijd dus mijn beste vriend de vader van mijn kind belde me telkens weer op en zij mag ik de kleine zien ik zij altijd dat dat mocht ik wachten altijd op hem maar telkens een uur later was de vader er nog niet hij kwam gewoon niet op dagen het ging vader meer om mij dan om de kleine hij dacht nog steeds een relatie met mij te krijgen maar dat wilde ik niet want mijn kind komt boven aan en ik wil mijn kind in een goede omgeving op laten groeien en niet tussen drugs en alcohol, maar goed vader liet mij dus elke keer weer zitten op ten duur is die op gepakt wegens inbraak dat is voor mijn wel de druppel geweest en heb ik ook gezegt nu is het afgelopen hij komt niet voor zijn kind en breekt gewoon bij mensen thuis is nou dan laat hij ook niet zien dat zijn kind belangrijk is voor hem want zou dat zo zijn dan zou hij niet inbreken en zou hij ook gewoon komen naar zijn dochtertje hij zit inmiddels nog steeds vast hij heeft maar een keer contact op genomen met mij in de tijd dat hij vast zit hij had verlof en belde mij of hij de kleine mocht zien en weer zij ik jha tuurlijk maar meneertje kwam weer niet ook nu weer heeft hij een week lang verlof gehad heb ik gehoord van de rechtbank zelf en hij heeft weer niets laten weten hij heeft niet eens gebeld om de kleine te zien helemaal niets . nou als je zn man nog steeds een kans moet geven omdat hij de vader is nee dat vind ik niet en ik zit er ook echt over na te denken om er echt een punt achter te zetten en ook bij hem het bezoekrecht af te pakken want hij laat niet zien dat hij om zijn kind geeft als een man echt om zijn kind geeft doet die er alles voor nou deze vader doet er niks voor hij betaalt niet eens almintatie het is gewoon waardeloos als een man zoiets doet , en weet je wat het uiteindelijk ook nog is moeders kan einde van de rit alles weer uitleggen aan het kind nou en dat is ook niet altijd makkelijk.

Mira | 02.11.09 | 0:05

ben het helemaal eens dat de rechter deze uitspraak heeft gedaan. En inderdaad doen rechters niet altijd aan waarheidsbevinding en geloven de vaak de overtuigende leugenaar.en vragen ook niet wie de meest verzorgende is geweest tijdens het opgroeien van de kinderen. Was hij/zij toen ook al zo betrokken? Wie ging er naar de ouderavonden, wie troostte hen, wie bracht de kinderen naar bed,wie verschoonde alle luiers, gaf hen te eten, las hen voor? Het is inderdaad heel vaak zo dat vaders geen interesse tonen voor de kinderen en de opvoeding maar na een scheiding wel, de kinderen in de war brengend omdat ze het niet weten hoe het moet. en de kinderen niet gewend zijn dat de verzorgende ouder er niet is.

En ook het verplichte ouderschapsplan is voor velen een regelrechte ramp. In vele gevallen een manier om de ex partner(vaak de meest verzorgende) via de kinderen lastig te vallen, controle te houden en te stalken. In het belang van de kinderen? Is het ook in het belang van de kinderen als die bij een alcoholist,drugsverslaafde of mishandelaar (geestelijk of lichamelijk) terechtkomt alleen om het feit dat hij/zij recht zou hebben op omgang door erkenning?

En bevorderd juist meer juridische conflicten.

In mijn geval is het ouderschapsplan onder druk van ex getekend. en het werkte niet voor de kinderen en ex was er nog steeds niet voor hen,walste over mij en de kinderen heen, bedreigde,viel familie en vrienden lastig. Is dit goed voor de kinderen?En heb geprobeerd te veranderen.maar getekend is getekend al is dit niet in het belang van de kinderen. Ben blij dat in dit geval de"vader" eindelijk zelf het goede besluit heeft genomen door niets meer te ondernemen.

ikke | 29.12.09 | 21:02

voor alle vaders

ik heb zelf een man die wel alledrie zijn kinderen mag houden we hebben ze ook alle 3 thuis dus alle vaders laat je hoofd niet zakken en vecht voor je kinderen mannen hebben net zoveel recht als vrouwen vind ik zelf hebben we nu ook een zoon en als we ooit maar dan ook ooit uit elkaar zullen gaan zal ik hem nooit weigeren om zijn kind niet te mogen zien (dat verdiend een vader niet) hij heeft net zoals vrouwen ook gevoel en uit eindelijk hebben moeders die hun kinderen niet naar hun vader toe laten gaan alleen hun kinderen mee want hoe klein ze ook zijn ze krijgen alles mee en worden er alleen maar ongelukkig van en is dat wat moeders willen een ongelukkig kind die het niet durven zeggen omdat ze bang zijn voor hun eigen moeder NEE toch

(dit bericht geldt niet voor vaders die het leven heeft vergalt voor hun kinderen zoals drugs alcohol geweld enz enz)

maar voor goede vaders met liefde voor hun kind

zus | 29.12.09 | 21:10

ik heb een vraag mijn broer heeft 2 kinderen bij zijn ex , telkens als ze uitwilt brengt ze ze naar mijn broer terwijl het zijn dagen niet zijn ook als het hem eigenlijk niet uitkomt zegt hij altijd ja omdat hij bang is dat ze boos word en dan de kinderen niet meer mag zien ook als hij een keer ne zegt brengt ze haar kinderen gewoon naar een onbekende buurvrouw heeft ze al een paar keer gedaan daar is mijn broer achter gekomen en toen heeft hij gezegt van breng ze dan maar gewoon bij mij want ik wil niet dat ze naar een onbekende gaan maar hij is als de dood als hij een keer weigert dat hij zijn kinderen dan niet meer mag zien hij heeft over een net zoveel macht als zij maar over de jongste niet zeveel draagt wel zijn achternaam maar thats it wat kan hij doen het liefst wil hij het omgekeerde dus dat hij de kinderen altijd heeft en zij een keer in de twee weken wie heeft hier antwoord op naar de kinderbescherming zeg het maar wij weten het niet meer

liever anoniem | 17.07.10 | 0:14

Heb zelf nu een kleine van bijna 9 maanden. Ook zij is niet erkend door haar biologische vader. Heb van de eerste 4 weken tot 27 weken zwangerschap niks van de vader gehoord. Daarna heb ik toch toegestaan dat hij onze dochter mocht zien. Zou er niet aan moeten denken dat hij over een jaar of paar jaar naar de rechter gaat om te vragen voor voogdijregeling !!! Vind dat als een vader een kind niet erkend, hij ook van de rechten en plichten af ziet. Deze keuze moet permanent zijn. Kinderen zijn geen speelgoed die je uit kast ken halen als het je uit komt. Daarbij weet ik wel dat ik meer rust had toen ik dacht dat ik er alleen voor stond. Dan in de situatie waar ik nu zit. Maar ja naar mijn gevoel heb ik geen keuze. Wil liever dat hij haar een 2/3 uur in een weekend heeft dan dat onze meid daar moet slapen. En als ik moeilijk ga doen. Stapt ie naar de rechter. En een voogdijregeling is het laatste wat ik wil !!

Me | 07.08.10 | 23:21

Ik vind dat geen enkele moeder voor haar kind mag beslissen dat hij/zij, zijn/haar vader niet meer mag zien. Ik vind dat vrouwen in veel, niet alle, situaties hun kinderen gebruiken als machtsmiddel om de vader opzettelijk pijn te doen. Wat de gemiddelde moeder dan vergeet is dat zij het kind zelf hiermee te kort doen.

Als het kind ouder is en zelf beslist "papa" niet meer te willen zien is dat aan het kind zelf , maar nooit aan de ouder om dat te beslissen.

Het bovengenoemde geldt niet voor vaders die niet eens bereid zijn voor zichzelf te kunnen zorgen.

Jarod | 21.08.10 | 20:32

Het is toch raar de je als vader je kind niet mag zien!!

Ik heb namelijk ook een zoontje van 2 jaar, ik heb hem wel erkend.

We hebben toch de zelfde rechten als de moeder.!!

Wij zijn ook uit elkaar maar zie mijn zoon wel, tussen mij en ziijn moeder gaat het niet altijd vlekkeloos.

sosms dreigt ze wel dat ik hem niet mag zien, heeft het tot nu toe nooit tegen gehouden als ik hem wil zien.

Ik vind dat je als vader net zo veel te zeggen moet hebben als de moeder.

Ben er altijd voor hun geweest en nog steeds.

anno | 28.09.10 | 5:46

Wij konden het kind niet erkennen; zij was uiteghuweleijked en wilde niet haar huwelijk van marokko erkkennen want dan zou ze de naam krijgen van de partner uit marokko. nu zijn we 10 jaar verder en uit elkaar; zij heeft wel sinds een jaar de scheiding uit marokko maar wil nu niet meer kinderen erkennen. afgelopen zomer zijn we uit elkaar gegaan. zij is verhuist naar haar geboortestad in haar belang; niet van de kids die kennnen die stad niet; die zijn van school hier gehaald (6 en 10 jaar). We hadden een omgangsregeling afgesproken eerste elk weekend bij mij, daarna kwam ze met klassieke omgangsregeling en nu sinds gister wilde ze het weer aanpassen (terwijl de kids zich verheugen op mij) en ik kwam op voor het belang van mijn kids dat ze mij kunnen zien. zij zegt dat ik geen poot heb om op te staan en dat ik de kids niet meer mag zien...

ik mis ze; hoop dat we in het belang van de kids tot een omgangsregeling kunnen komen en dat dit machtspel van haar snel stopt. ze heeft sinds 2 weken een ander; wil daar pver aantal maanden mee trouwen en nog een kind verweken met hem; haar wereld; dus wens haar veel geluk maar ik zei wel hoe gaan onze kids ermee om... kreeg ik te horen dat het niet mijn belang is; zijn niet mijn kinderen formeel.

ik snap nu wel dat ik ook rechten heb dus ik ga morgen voor het eerst maar een afspraak maken met advocaat; hoop dat we eruit komen; dit schaad toch de kids enorm.

Judith | 18.12.10 | 22:13

Wie zegt dat een vader zijn kind niet heeft willen erkennen..?Wie zegt dat de vader geen contact met de moeder had tijdens de zwangerschap,omdat HIJ dat niet wilde?

Geen erkenning geen omgang?!?!

Ammehoela!

Verhalen hebben altijd 2 kanten,EN KINDEREN ZIJN GEEN LIJMMIDDEL OF EEN GARANTIE VOOR DE MOEDERS.

Dus wanneer een relatie niet slaagt,ga dan ook niet over de rug van kinderen wraak nemen.

Het spijt me oprecht te moeten zien EN lezen dat het IQ van vele vrouwen intens laag ligt.

Maar wel weten hoe ze zwanger moeten raken.

de man | 10.01.11 | 2:36

Vrouwen zien kinderen als bevestiging van hun vrouwzijn. Haal hun kinderen weg en hun identiteit is weg.

daarom zijn ze bang om huun kinderen met hun vaders te laten omgaan. Ze draaien zich een slag in de rondte om ergens de woorden niet in het belang van het kind in een zin met de man te vinden (wat niet zo moeilijk is wanneer je uit elkaar bent) en gaan stennis schoppen.

Ik zeg:

Die vrouwen die (zonder dat er iets strafbaars gebeurd is) stellen dat omgang met vader niet in het belang van het kind zou zijn, gelijk de kinder alimentatie afpakken en de kinderen overdragen aan vader.

Kinderen en ouders moet je elkaar gunnen.

Laat de rest van de emoties gewoon rusten, het is het niet waard.

Robby S. | 16.02.11 | 13:32

Vaders kunnen fouten maken in het begin.Het wil niet zeggen dat wanneer ze tot inkeer komen ze daarmee hun rechten verspeeld hebben.Een kind gaat lang mee.Het mag nimmer zo zijn dat wanneer een vader oorspronkelijk niet achter zijn kind stond maar nu dus wel dat de moeder dan zegt;het hoeft niet meer.Het kind zelf zal het ten allen tijde toejuichen dat ze toch een vader heeft die is bijgedraaid.Liever laat dan nooit.Het leven is lang en onvoorspelbaar.Laat haat niet de boventoon voeren juist in het belang van het kind.

Cher | 11.03.11 | 18:08

Gelden deze artikelen van de wet nu nog steeds?

Of is de wet veranderd qua omgangsregeling tussen vader en kind?

groetjes cher

Ruben | 15.03.11 | 18:16

Ja hoor deze wetten worden nog steeds zo toegepast.

Inderdaad wie zegt dat deze vader geen interesse voor zijn kind had? Dat zei zij ja. Is het daarom dan zomaar waar? Van hem lees ik anders dat hij zijn kindje heeft bezocht en dat de moeder geen verder omgang wilde.

Waarom moet hij dan helemaal naar de rechter als zij zo mee werkte aan een omgangs regeling? Hij staat daar niet voor niets omdat het niet mogelijk is om zijn kind te zien.

Maar ik heb zelf ervaren net als aanstaande papa hierboven dat je helemaal niet naar je pasgeboren kindje mag komen kijken! Dat je niet eens een berichtje krijgt dat hij gezond en wel geboren is. Dat terwijl je altijd heel erg betrokken bent geweest tijdens en voor de zwangerschap en dat het kindje door jouw net zo gewensd was als door haar! Wat vaak zo is dat moeders er voor zorgen als het kindje geboren is dat jij het niet mag zien omdat je dan die nauwe betrekking niet kunt opbouwen.

Dan kunnen ze er daarna voor zorgen dat je de erkenning niet krijgt. Want er staat overal wel hij heeft het niet erkend , maar vaak is het zo dat de vader dat wel heel graag wil maar de moeder de erkenning niet toestaat en je die dan aan de rechter moet gaan vragen. Dit kan soms wel meer dan een jaar duren voordat je die dan hebt. Zonder erkenning heb je geen recht op een omgangs regeling en die vrouwen weten dat en worden ook door hun advokaat aangemoedig om het zo te doen. Dan kun je zo de pappa helemaal dumpen.

Als er dan ook nog allelei zwartmakerijen van de moeder op de vader worden losgelaten die niet worden geverifieerd.

Waar blijf je dan nog als vader?

Verder zit ik ongeveer in de situatie zoals Rick. Inmiddels is het mij dan wel gelukt om mijn kind dan ook eindelijk officieel te mogen erkennen als mijn eigen zoon.

Maar ik zit ook met zo n omgang waar moeder altijd dicht in de buurt aanwezig moet zijn en ik niet in staat wordt gesteld om mijn zoontje ook eens aan mijn ouders en familie en vrienden te laten zien en eens iets leuk met hem alleen te gaan doen, met halen en brengen zoals dat normaal zou moeten gaan. Ook dat terwijl ik de kinderen van mijn ex naar school breng en haal en voor zorg eten voer me in het park wandel mee op de fiets zit in het zitje etc etc.

Waarom je dat dan met je eigen kind niet mag.

Tja daarvoor zorgen moeders als Ine Kim en Lil en nog velen anderen in Nederland. En natuurlijk de rechtspraak die hier klakkeloos in mee gaat met onzin verhalen.

Rancune en wraak gevoelens van moeders etc etc

Moeders die niet begrijpen dat kinderen ook een vader hebben. Die hun kinderen zien als een soort persoonlijk bezit van hun zelf. En niet als kleine mensen die andere belangen kunnen hebben dan zij zelf en ook rechten hebben.

Ze willen de vaders straffen en straffen zo ook de kinderen in een naar machtspelletje waarin je als vader maar alles te slikken hebt uit angst omdat je anders misschien nooit meer je kinderen ziet.

Robby S. | 22.03.11 | 10:55

Aan alle normale vaders die hun kinderen niet mogen zien zou ik zeggen ,geef de strijd niet op.Ten eerste is het nooit de bedoeling geweest dat het een strijd moest worden.Wie zo graag wil strijden moet zijn/haar oorlogstenue aandoen en naar Irak, Libië of Afghanistan vertrekken.

Kennelijk kiezen bepaalde moeders ervoor om moedwillig alle contacten te verbreken tussen kind ,vader en familie van zijn tak.Dit is een extreme situatie omdat de doorsnee gescheiden moeder zoiets niet doet.Vanwege de huidige wetgeving die op dit moment ontoereikend is ,kan zo een moeder een geruime tijd haar gang gaan zonder dat er namens de overheid tijdig wordt ingegrepen.Dit sterkt zo een moeder in haar kwaadwilligheid.

Deze extremiteit staat niet in verhouding tot wat zich heeft afgespeeld binnen een normale relatie.Dat zo een moeder zonder duidelijke valide argumenten zo een rigoureuze stap onderneemt ,duidt mijns inziens op een stoornis problematiek.

Deze persoons problematiek valt nadrukkelijk op wanneer desbetreffende moeder het gevoel krijgt de controle over haar kind te verliezen.Het gaat veel verder dan normale haatgevoelens die iedereen wel heeft na een scheiding.

Zulke moeders zijn slachtoffer van zichzelf en hebben dat gewoon niet in de gaten door deze stoornis..In hen onheil wordt het kind meegesleept.

Deze moeders hebben dan ook acute behoefte aan psychologische hulp.Alleen ,wie moet hen aanmelden daar zij zelf de laatsten zullen zijn om dat toe te geven? Het is net een alcohol verslaafde die weigert zijn alcohol verslaving te erkennen.

Het is te bizar voor woorden dat zulke moeders gedurende een langere periode hun ongelimiteerde gang kunnen gaan om maar niet te spreken van het leed (kind ,vader en overige familie) dat ze veroorzaken.

De consequenties van hun handelingen die veelal impulsief zijn ,en gebaseerd zijn op hun gemoedstoestand, kunnen ze niet overzien.

Hier ligt dan ook een taak voor de overheid om adequaat op te treden teneinde het leed te beperken.

Vooralsnog is dit niet het geval.

Gelukkig is de doorsnee gescheiden moeder niet behept met zo een stoornis en ziet het belang tussen de relatie vader en kind in.

Vaders, never give up on a good thing.Zet uw strijd voort en vernietig het kwaad met uw ten dienste staande middelen binnen de algemene normen en waarden van deze maatschappij.Verlaag u niet op het niveau van zo een moeder.

moeder met recht op omgang maar krijgt het niet | 23.03.11 | 12:23

Aan: Vader met recht op omgang maar krijgt het niet:

Herkenbaar. Rechter zegt: omgang moet, maar geen dwangsom. Vader weigert mee te werken, terwijl ik al die jaren goed voor mijn kinderen gezorgd heb. Ik krijg de een niet te zien en de ander mondjesmaat, ik krijg totaal geen informatie over mijn kinderen.

Wat heb je aan uitspraken van rechters zonder handhaving/naleving? Niets, want je raakt je kinderen kwijt...

Dat doet pijn.

Sterkte allemaal!

anoniem | 22.04.11 | 14:25

Heb sinds 6 maanden één dochtertje maar tussen mijn vriend en mij gaat het heel erg slecht helaas.. het begon al tijdens mijn zwangerschap, hij ging heel veel op stap, liet mij bijna alles alleen doen en tijdens mijn bevalling was ik blij dat mijn moeder erbij was want hij heeft mij helemaal niet gesteund! Nafat ons dochtertje gelukkig gezond ter wereld gekomen is, doet hij helemaal niks meer.. hij ligt alleen maar lui op de bank, is alleen maar geïnteresseerd in andere meiden op de computer en als de kleine huilt kan ik altijd opstaan want hij doet het niet!!! Wat ik hiermee wil zeggen is, dat ik er niet aan moet denken dat hij (als we uit elkaar zouden gaan) het recht krijgt om haar heel vaak té zien, want hij doet niks voor haar! Dat zou fan toch niet juist zijn als hij haar helemaal op zou eisen? Hij dreigt nu al vaker dat als we uit elkaar gaan, dat hij het me zuur gaat maken op dat gebied! Sommige mannen zijn echt losers!!!

Anoniem | 22.04.11 | 16:30

Aan anoniem...

Wordt het dan niet eens tijd om op te stappen? Wat houdt je tegen? Hij doet toch al niets voor jou en je dochtertje. Dus zijn steun en hulp zul je niet missen. Dan heb je alleen maar nog de zorg voor je kind en jezelf. Maar hoe langer je bij hem blijft hoe meer rechten hij zal krijgen (family life). En dat hij met dreigementen komt, daar kan jij ook mee aan de slag. Want op deze manier zijn jullie (jij en je dochter) niet gelukkig en dat zullen jullie ook nooit worden, want hij zal nooit veranderen! Klinkt hard, maar dat is wel de waarheid.

Mijn advies: stap op! Ga tijdelijk bij je ouders (moeder) wonen.

Nog zon getergde papa | 27.06.11 | 19:59

Het maakt allemaal niets uit. Het belang van de deskundige is in strijd met een correcte afhandeling van de zaak. Zolang iemand zich verzet en gedupeerd voelt, zal de zaak voortgezet worden, en dat levert geld op.

Ga je de strijd aan? Ieder document, dossier, brief wordt toegeschreven op de eigen mening. Ieder besluit wordt op basis daar van genomen en verantwoord. Achteraf mag je een wijzigingsverzoek indienen (of een klacht), maar een mening is een mening, die hoeft aan geen enkel criterium te voldoen. Een rechter wraken? Rechters confronteren je achteraf met hun bevindingen, net als andere ambtenaren. Wie wil je wraken? In beroep gaan? Advocaten weigeren in beroep te gaan omdat ze er geen heil in zien (lees, er moet meer geld verdiend worden, dus zaak zo lang mogelijk rekken)

Ga je de strijd niet aan? Dan zijn er wel middelen om te zorgen dat je niet op geeft (verlies van huis en haard). En zelfs als je niets meer te verliezen hebt, dan nog blijft het je achtervolgen, je bent immers een normale relatie met de dierbaarste mensen in je leven kwijt je kinderen.

En zelfs als je een positieve uitspraak zou krijgen, je kunt niet bewijzen dat die ander niet mee werkt, die werkt immers alleen mee aan dingen waarvan men vooraf weet dat de tegenpartij er niet (meer) op zit te wachten?!

Vaders/moeders/ouders hebben geen rechten. Burgers hebben geen rechten. Het belang van ambtenaren is het veiligstellen van hun eigen vooringenomenheid om hun ondeskundigheid te verhullen.

Wees wijs, zoek geen hulp, ga niet naar een rechter/advocaat als je het vermijden kunt, en leg je neer bij het feit dat ambtenaren een mening hebben en geen plicht hebben om aan waarheidsvinding te doen. Ze gehoorzamen hele andere wetten als u en ik. U en ik belanden gewoon in een neerwaartse spiraal die het leven van u, ik, kinderen, en hele (halve) families kapot maken.

Recht....... heeft niets te maken met rechtvaardigheid, vandaar dat vrouwe Justitia blind is. Blind voor het voelende mensen van vlees en bloed.

catharina | 09.07.11 | 13:14

Nog zon getergde mama................. Bovenstaande papa kan ik heel goed begrijpen. De rechter heeft het te druk om een juist beeld te krijgen. Daarop geeft hij de zaak uit handen aan Jeugdzorg. Die beslist over jouw kind. Zonder aan het kind te denken. Leugens worden herhaald, in hoger beroep gaat het gwewoon verder. tIs net een sneeuwbal en voor je het weet zit je ondergesneeuwd en ben je je kindje kwijt. Dit overkomt ook liefdevol verzorgende moeders, als vader maar genoeg liegt en zijn pokerface opzet tegen de op zijn verzoek aangestelde voogd. Waarheid wordt met de voeten getreden en het kind is het slachtoffer. De rechterlijke macht in Nederland is een farce. Het wordt hoog tijd dat het Recht op de schop gaat en er waarheid wordt gesproken. Dit lijkt nergens op!!

Wilco | 03.09.11 | 8:02

Mijn zoon waar ik heel veel van hou,wordt nu door zijn moeder afgepakt omdat hij zaterdag naar voetbal moet.

Ik hem dan pas zaterdagmiddag kan ophalen.

En na terug reis pas om 17 uur thuis ben,

Moet hem de volgende dag al weer terug brengen.

Kan dus nooit ergens naar toe met hem

De omgangsvormen was vrijdagmiddag tm zondag 17 uur

Babette | 04.10.11 | 13:41

Tsja, je kan het aanvechten bij de rechter, kost je alleen heel veel geld. Daarom moeten mensen ook tegenoordig goed nadenken WAT je convenant waard is als 1 van de ouders zich niet aan de afspraak houdt. Nu moet je alles weer via een advocaat regelen. Ik zou zeggen : mocht je dat van plan zijn...bespreek met je advocaat dat je er regels in will hebben, zodat jij weer geen zaak hoeft te openen. Aan de andere : al aan je zoontje gevraagd of hij zelf wilde voetballen ?? zoja, dan zou je je erbij moeten leggen

evi | 20.10.11 | 20:32

je hebt nu ook eenmaal moeders die hun kinderen dumpen en jaren later het moedertje willen spelen terwijl het kind bij ons al acht jaar word opgevoed en haar als mama ziet.Deze mama sworden als niets beschouwd en de bio mama s worden nog bekroond ook omdat ze nu eenmaal mama s zijn volgens de rechter.Een vrouw kan en mag alles en een man betekend hierin niets

word tijd dat het gerecht de ogen is opend voor die zogezegde mama s die hun kinderen dumpen en dan de heilige willen spelen .

bezorgde vader | 16.12.11 | 19:19

Ik denk dat er vele situaties worden geschetst die zoals altijd weer richting de onschuld van vrouwen gaat. Die vrouwen vechten om hun kind, maar laten ze soms een hele dag in de zelfde pamper lopen, kinderen mogen op alle tijden eten en overal in het huis. Ze mogen slapen waar ze willen en wanneer ze willen. Als ze vallen zeggen ze worden ze hard van. Als het kindje dan niet kan leren zeggen ze: ach ja hij is niet zo slim. Had dan maar een echte moeder geweest, dan had hij geleerd dat op tijd slapen goed is voor zijn hersenen even als eten voor zijn lichaam. En let dan op of er gevaar is. De vader word alleen maar verwaarloosd maar er word wel verwacht dat hij alle liefde schenkt aan vrouw en kind. Alsof mannen elke dag vader worden en geen gevoelens hebben en dus vooral geen aandacht nodig hebben. Daarnaast hebben die moeders geen tijd meer voor de kinderen en moeten ze alleen maar op vakantie en tijd doorbrengen met hun vrienden, want hun leven is zogenaamd voorbij. Sommige rennen dan ook naar een abortuskliniek om het geval tussen hun benen zsm te verwijderen. Want dan is hun toekomst voorbij. Vrouwen mogen dan zeggen wat ze willen, maar als een man wat zegt: is het gelijk vrouwenmishandeling en misbruik. Ik denk dat vrouwen een cursus moeten krijgen in wat moederschap betekent. Want de pubertijd is dan voorbij

We | 27.12.11 | 21:47

Hallo allemaal ik heb ook een probleem mijn ex vriend die heeft een vrouw en 7 kinderen zij zegt ik heb ze groot gebracht en meneer jankt mooi weer uit ! Hij belofte me mijn te stunen bij alles en voor dat onze kindje ter wereld kwam bij haar weg te gaan ! Nu is mijn zoon 3 maanden en hij heeft 9 maanden niets laten horen en niet bij de bevalling geweest . Ik werd bedrijgt door zijn kinderen en omdat ik gevaar zag ben ik daar gaan praten over mijn zoon doe hat ik bij me em toen hij hem zag wilden hij in eens gezag en omgang kan dit zomaar ??? Ik vertrouw die Fam. Niet hoezo wilt zij ook graag mijn kindje bij hun over de vloer het is immers haar man en mijn kind dus vertrouw ik er niets van ! Kan iemand mijn helpen liefs van een bange moeder

We | 27.12.11 | 21:50

Hallo allemaal ik heb ook een probleem mijn ex vriend die heeft een vrouw en 7 kinderen zij zegt ik heb ze groot gebracht en meneer jankt mooi weer uit ! Hij belofte me mijn te stunen bij alles en voor dat onze kindje ter wereld kwam bij haar weg te gaan ! Nu is mijn zoon 3 maanden en hij heeft 9 maanden niets laten horen en niet bij de bevalling geweest . Ik werd bedrijgt door zijn kinderen en omdat ik gevaar zag ben ik daar gaan praten over mijn zoon doe hat ik bij me em toen hij hem zag wilden hij in eens gezag en omgang kan dit zomaar ??? Ik vertrouw die Fam. Niet hoezo wilt zij ook graag mijn kindje bij hun over de vloer het is immers haar man en mijn kind dus vertrouw ik er niets van ! Kan iemand mijn helpen liefs van een bange moeder

We | 27.12.11 | 21:56

Sorry voor de spel foutjes ik typ met een mobiel . Ik heb van af dag een geen rust gehat en nooit steun van hem gehat ! Ik ben met mijn Zoontje daar geweest en nu wild hij vechten voor zijn kondje wat o wat kan ik doen helpppp mijn zoontje is nu 3 maanden hij heeft geen één band gehat met zijn zoontje hij heeft hem ook niet erkend ! Wat o wat te doen

We | 27.12.11 | 22:04

Heeft een vrouw van de vader van mij kind ook rechten en zij half zusjes en broer ? Ze hebben me een jaar lang bedrijgt en kapot gemaakt ik wil niet dat mijn zoontje daar over de vloer kont ze staan ook al bekend bij jeugdzorg ! En nog maals sorry voor de spel foutjes ik bedoel kindje ik ben ten einde raar wand nu kont het voor de. Rechter ben ik bang wat kan ik doen

enNogeen | 11.01.12 | 12:17

dit is allemaal de schuld van immigratie en naturalisatiediensten. ze geven vrouwen uit 3de wereld- en ontwikkelingslanden rechten die vrouwen in Europa hebben.

idd wie de grootste mond heeft die krijgt de rechten. familierechters zijn in feite geen rechters maar mensen en in meeste gevallen vrouwen. ze geloven de moeder ALTIJD.

als je onderling niet uit komt is het zonde van je geld en je verwekte kind zal er niks aan hebben ooit en nimmer.

ik doe een appél op de Nederlandse vrouw om die achterlijke buitenlandse vrouwen op hun plaats te zetten.

vrouwen die geslagen en mishandeld zijn in hun familie mogen nooit als nederlands gerekend worden nog de rechten krijgen die nederlandse vrouwen krijgen.

jammergenoeg spelen de rechters en advocaten mooi in om hun centje te verdienen en MEER is het NIET.

omie | 19.01.12 | 19:16

ik heb een dochter met eenklein dochter van nu 10 jaa rmijn dochter heeft al jaren een relatie met een man waaruit ook een dochter is geboren die vader heeft allebei de dochters erkend als de zijne maar nu komt het de biologische vader wil opeens rechten hebben,waar we totaal niet blij mee zijn we hebben het al zo vaak geprobeerd op een nette manier maar die verspeelde hij telkens weer door niet op te komen dagen hij is aan de drank en drugs

hij heeft nu een advocaat ingeschakeld wat kan hij doen??????

Lul verhaal | 25.01.12 | 20:40

Vandaag heb ik alles gebeld en idd vader kan geen DNA terst eizen ! Mijn advocaat zeg dat hij dat wel kan ! En ook omgang nu mijn advocaat dat gezegt heeft vertrouw ik hem niet meer ! Hij zegt ik heb vaak met de bijltje gehakt en een vader kan wel DNA test eizen ! Hij is een famieli advocaat ! Maar wie moet ik nu geloven ! ? Zijn er moeders of vaders die al voor de rechter zijn verschenen ? Ik hoop jet graag te horen als mijn advocaat geen gelijk heeft zoek ik een anderen ik wil geen onrust met hun als famieli van mijn kindje

Lisa | 26.01.12 | 21:57

Ik ben 7 maanden zwanger en sinds het begin van de zwangerschap zyn de vader en ik niet meer bij elkaar alleen wist ik toen nog niet dat ik zwanger was. Door mishandeling ben ik bij hem weggegaan en heb nooit aangifte gedaan. Toen ik er achter was gekomen dat ik zwanger was heb ik met aantal instanties gesproken om te adviseren wat ik het beste kon doen in mijn situatie. ze hebben me toen raad gegeven om het tijdelijk even op mezelf te concentreren en alles even op een rijtje te zetten. nadat ik alles zover dat toen mogelijk was te regelen voor mij en de kleine is de vader erachter gekomen dat ik zwanger van hem was. Sinds dien is het contact matig geweest en heeft hij weinig laten weten hoe en wat hij nou daad werkelijk wou (hij was er nogal nuchter over) en nu dat het niet meer zolang duurt dat ik ga bevallen wilt hij ineens 1x in de 2 weken in het weekend de kleine hebben en ben het daar absoluut niet mee eens, ik vind het niet erg dat hij de kleine komt bezoeken maar ik durf zowieso hem niet met de kleine alleen te laten. tot hoever kan ik hier tegen in gaan zodat het op een normale manier word opgelost. Zyn familie bemoeien zich er ook behoorlijk mee en komen regelmatig aan de deur en als ik dan niet open doe beginnen ze hardhandig tegen de deur aan te bonzen., ik ben totaal einde raad, en ik wil gewoon het beste voor de kleine en mij.

Anoniem | 03.02.12 | 12:52

Ik vind dat een vader recht heeft op zijn kind maar er wel interresse voor moet tonen. Er zijn namelijk slechte mannen maar ook slechte vrouwen die dan de rol hebben als ouder. Voor mijn zwangeschap hadden we vaak ruzie en opgeven moment duwde, trok en sloeg hij mij. Ook tijdens de zwangerschap heeft hij dit een keer gedaan. Nu is de kleine bijna 7 maand we hebben af en toe nog eens ruzie gehad en daarvan mij 3 keer hardhandig aangepakt heeft en mij sloeg en schopte of voorwerpen naar me toe gooien. Ik ben koppig en ga maar door hij is ook koppig maar nog zou je een vrouw laat staan je eigen vriendin, moeder van je kind nooit aan moeten raken toch? Schreeuw dan tegen elkaar. Ondanks dat wil ik de kleine niet wegtrekken van de vader terwijl hij me weleens buiten de deur zet. Weg van mijn kind waar ik voor zorg met alle liefde. Ik durf niet eens uitelkaar te gaan omdat ik denk dat hij mijn kind van me af wil pakken. En misschien dat nog niet eens maar dat hij zegt het kind woont hier en dat ik hem dan maar in het weekend mag zien. Hij heeft rechten gestudeerd en gaat er zeker alles aan doen en ik weet niet waarom terwijl ik thuis blijf om voor de kleine te zorgen. En nog steeds zouik een gelijke regeling willen. Als hij hem van mij vandaan wil halen dan pas zou ik er ook alles aan doen. Ik wil dat het allemaal normaal kon gaan. Ook stopt hij zijn vrije tijd in het gokken op internet waar ik het echt niet mee eens ben omdat hij een kind heeft en daar ook energie in moet steken. Het liefst laat ik mijn kindje niet bij hem achter. Hij slaat misschien niet uit het niet maar als zijn geduld opraakt. Er zit gewoon egressie in hem. Kan iemand hier misschien op reageren?? Heb het echt nodig. Bvd

# Redactie JuroFoon | 03.02.12 | 13:13

T.a.v. Anoniem

In het belang van jou en je kind is het noodzakelijk dat je professionele hulp zoek als je er zelf niet meer uit komt. Neem hiervoor contact op met maatschappelijke hulp in je woonplaats. Je vindt de telefoonnummers van dergelijke instanties op internet. Voor juridische informatie over gezag over je kind e.d. kun je bij ons terecht.

Anoniem | 18.02.12 | 12:29

Ik heb nog 1 vraag. Als ik bij hem weg wil gaan en terug ga naar mijn ouders met de kleine, en dat is anderhalf uur hier vandaan word daar dan moeilijk over gedaan? Omdat hij in deze omgeving is geboren. En als hij de achternaam van zijn vader draagt heb ik dan nog steeds evenveel recht op mijn kind? Want hij zou er wel een rechtzaak van maken en alles aan doen om het kind bij zich te houden terwijl hij er nauwelijks voor zorgt. Pfff het is allemaal zo moeilijk. Ik leef voor mijn kindje en als ik niet meer met de vader op kan schieten kan ik moeilijk bij hem blijven alleen voor de kleine.

Rosalina | 13.03.12 | 2:42

aan bezorgde vader; ik weet niet welke vrouwen jij tegenkomt, maar mijn zoontje is inmiddels 8 maanden en krijgt elke 3 uur wel degelijk een schone luier en precies op tijd zijn voedingen niet alle moeders over 1 kam scheren Dankjewel! Mijn ex heeft mij en de kleine eruit gezet toen hij nog maar 2 maanden was. En dat terwijl hij in de relatie al aangaf een kind van me te willen. In de tussentijd mocht hij hem zien, maar niet meenemen omdat hij vaak met alcohol achter het stuur zit. Tijdens de zwangerschap kwam hij vaak laat thuis en was hij er niet of nauwlijks. Toen die kleine er eenmaal was heeft hij 2 weken papa gespeeld en heeft het daarna geheel aan mij over gelaten, lekker makkelijk toch. Mannen hoeven het niet te baren en er niet voor zorgen, maar wel bezoeken voor de gezelligheid en een aantal uurtjes meenemen. Vaderschap komt met lusten en lasten, niet vergeten heren. Mijn ex heeft het voorrecht gehad (meerdere malen zelfs) om hem weekendjes op te halen, meneer kwam met de excuus dat hij moest overwerken, aangezien het een pathologische leugenaar is wantrouwde ik het en belde zijn baas, heb hem uitgelegd dat hij zijn zoon mocht ophalen maar dat hij telkens over moest werken, volgens zijn baas lag zijn zoontje met een longembolie in het ziekenhuis en was vervolgens al 2 weken niet op werk verschenen, behalve voor het kerstontbijt natuurlijk! Hoe hij bij zo n leugen komt begrijp ik niet, met die kleine man was er niets aan de hand. Hij kreeg gelijk ontslag. Ik confronteerde hem en hij werd zelfs kwaad op mij omdat ik zijn zoveelste leugentje had ontmaskerd, Ik moest hem maar met rust laten, Bovendien kom ik er dagen later achter dat de commode en klerenkast van mijn zoon via marktplaats door hem is verkocht en dat terwijl ik dat van mijn zuurverdiende centjes heb betaald. Ik walg ervan dat hij beter wil worden over de rug van zijn eigen zoon. Sommige mannen zouden eens goed in de spiegel moeten kijken en zicht heel diep schamen. Hij betaald geen cent voor mijn zoon maar voor mij hoeft het ook niet, Heb alweer genoeg meegemaakt met mijn kleine man, waarbij we allebei bijna kantje boord waren. Ik wil verdomme rust. Nu probeerd ie me via zn advocaat gek te maken. Ben blij dat ik sterk in mijn schoenen sta, dit gaat vast een staartje krijgen en ik ben voorbereid, ik knok totdat ik erbij neerval want ik hou zielsveel van mijn mannetje en ik laat hem niet boeten omdat ik toen de verkeerde keus heb gemaakt.

Mikec | 13.03.12 | 14:09

Wat ik niet snap is dat iedereen hier vanalles roept, ik ben ook zon papa die zijn zoon niet mag zien...reden was omdat zijn moeder steeds weer alles intwijfel trekt, ik kan niks goed doen zoals ik dat ook tijdens de relatie nooit goed deed. De moeder heeft naar mijn idee een groot probleem en gebruikt de kleine tegen mij. Maar gevolg is dat ik mijn kleine jongen niet meer mag zien. Ik wilde het beste voor mijn zoon zonder problemen en zorgen maar moeders bleef moeilijk doen en wil me maar blijven manipuleren en haar wil opleggen. Ik heb toen besloten niet meer met haar te praten gevolg mijn kind ben ik nu zeker kwijt......naar een rechter gaan doe ik niet omdat ik weet dat het niets voorstelt en het alleen maar aan het werk houden is van de rechter en advocaten. Maar hoe dan ook ouders ben je samen en dus zouden er ook gelijke rechten moeten zijn.

Www.kaeden.nl

zo probeer ik mijn gevoel en mijn jongen in mijn hart te houden. En hoop dat als hij ouder is mijn verhaal ook zal lezen.

Gr Mike

lissa | 09.05.12 | 4:19

vader betaald jaren alimitatie,maar mag al jaren zijn kinderen niet zien?heefd geen goed contact met exvrouw en ook niet met zijn kinderen,wat voor rechten heefd hij nog tegen over zijn kinderen?wie kent dit ook?

eric | 28.08.12 | 22:39

kind heeft 2 biologische ouders!!!

niet 1 dames

gelijke rechten !!!

helaas is dit in dit achterlijke land niet mogelijk

gast | 04.11.12 | 6:54

zo hee hier zijn nog vaders actief die hun kind wel willen en willen erkennen.. ik ben inmiddels bijna 21 en mijn vader heeft mij altijd verstoten. ik heb geen poot om op te staan en zou hem het liefste financieel de grond in werken zoals hij mijn moeder altijd heeft aangedaan. hoe dan ook heeft een kind een moeder EN een vader nodig als het op enige manier maar een beetje kan. dit is nogal handig om later normaal in de maatschappij te kunnen meedraaien....!!

Shafina | 06.11.12 | 18:53

Ik ben een moeder van een drie jarig zoontje en vader is wel bij de geboorte geweest maar daarna was hij altijd weg, liet me zelfs op de dag dat ik op 31-12-09 thuis kwam , ging hij gelijk weg en liet me alleen zitten tot 3 uur in de nacht, dat ik met een keizersnee en een baby in mijn hand 3 etages moest lopen naar boven om de vader te halen bij zijn vrienden,zat hij daar helemaal gesnoven en dronken en wat nog meer op, moest ik hem mee trekken. Vader heeft daarna alleen voor schulden gezorgd, met mijn auto, geen geld voor eten, alles stal hij van mij, zelfs huurgeld. Uiteindelijk heb ik hem er uit gegooid,na heel veel conflicten, waar jeugdzorg ook bij is komen kijken, en mijn kleine 3 jaar onder ots staat, dankzij vader die het elke jaar opnieuw aanvraagt, hij heeft mijn kind niet eens erkend, en nou na een jaar omgangsregeling is hij zijn huis kwijt en hij wil weer een omgangsregeling maar ik weiger, hij heeft nooit geld, maar wel geld voor drugs, en die stomme jeugdzorg gelooft mij niet, WAT MOET IK DOEN!!!!!!!!!!!!!

Mikkie | 14.01.13 | 0:26

De verwekker van mijn kindje is compleet geschift. Heeft 10 weken later nog een kind verwekt. Over mijn lijk dat hij zijn klauwen aan mijn onschuldige baby zet. Hij heeft mijn baby niet erkent en ik heb hem 100 procent uit mijn leven gehouden. Een nu is hij met een advocaat bezig. Egoïst. Ik ben nog niet eens hersteld na de bevalling. Ik zal er alles aan doen hem te weren en ook jeugdzorg in te schakelen over zon dochtertje waar misbruik verdenkingen over zijn. Verder ben ik met de rijksoverheid in de weer, hier moeten kamer vragen over komen. Wat nou, baas in eigen buik. ..

Yvonne | 15.01.13 | 21:57

Mikkie ik voel me heel erg met jou verwant. Ze willen mij al kapot maken, met rechtzaken enz. maar aangezien natuurlijk de persoon die mij dit aandoet hier ook geregeld op zit te kijken, kan ik mij verder daar niet over uitlaten helaas, zou er geen mogelijkheid zijn dat ik prive met jou in contact kan komen?

Want samen kun je altijd sterker zijn, er is mij nu al heel veel onrecht aangedaan.

EensMoeder | 22.01.13 | 17:52

Ik ben het totaal oneens dat er gelijke rechten zijn over het kind in deze situatie. De man heeft alleen maar seks gehad hè...verder niks. De vrouw mag het kind maken, 9 maanden lang haar lichaam daarvoor in dienst stellen. Daarna het kind baren en vervolgens opvoeden en herstellen, elke nacht eruit etc.. De verwekker heeft wat mij betreft totaal helemaal niks te zeggen en mag wel even dimmen tegen de vrouw als hij uberhaubt iets wil. Wellicht als de man eens op zijn haantjes gedrag zou letten en minder bedreigend over zou komen, zou de vrouw zich veilig genoeg voelen om haar en haar kind een beetje aan hem over te geven. Probleem is ook dat als je als vrouw de man een beetje toelaat het een kleine stap is om voor het gerecht gedaagd te worden door de verwekker, omdat hij dan ineens wel family life heeft. Dus geef je een beetje, kan het zomaar zijn dat je uiteindelijk als moeder ineens aan het kortste eind trekt. Het moet niet zo zijn dat je in Nederland voor abortus kiest puur alleen om van de verwekker af te zijn. Dus goede uitspraak. Nu nog iets verzinnen op die verwekkers die de moeder in de kraamtijd al stalken - een beetje respect voor die vrouw die al dat werk heeft gedaan om een gezond kindje neer te zetten.

Naam | 18.02.13 | 10:27

Vreemd, hoe gemakkelijk met name vrouwen/ moeders negatief over de omgang van vaders met hun kinderen denken.

Ik verbaas mij met regelmaat over de kwink slagen die gebruikt worden, zoals bv alimentatie is geen kijk en luister geld.

Ben het met moeders eens als er daadwerkelijk misstanden zijn dat dan de belangen van het kind voorop staan.

Maar moeders van ligt de schuld echt alleen bij de ex?

Inderdaad heb ik fouten gemaakt, maar zijn jullie foutloos?

Wat moet het jullie toch een geweldig gevoel geven om over de rug van je kinderen de vader te straffen, of voor wat hij gedaan heeft, of simpelweg omdat je rancouneus bent.

Heb er maar 1 woord voor over ""Bah""

groet

Wiet

mama 22 | 05.03.13 | 1:08

ik zit midden in een recht zaak.

mijn ex heeft mij mishandeld geestelijk en lichamelijk.

mijn dochtertje van toen die tijd 4 maand tot 2x aan toe mishandeld heeft in bed gooien en flesjes op der gooien.

kokend heet water in bad doen en haar er in zetten.

mij en mijn dochter midden in de nacht opstraat gezet en minn vader mij van straat moest halen in mijn pyjama en mijn dochtertje ook.

hij heeft mij opgesloten in de schuur.

mij van de trap getrapt met mijn kind.

ik kon nooit bellen of contact oonemen met mn ouders want meneer nam de telefoons mee naar het werk en alle internet stekkers.

met de buren had ik geen contact. en was ook heel erg bang.

ik eindelijk een x mijn eigen mobiel in handen kreeg en mezelf opsloot in de douch met mijn dochtertje van amper 1 ( heb 1 dochter ).

heb ik mijn moeder gebeld. die kon niet komen want ik woonde 60km verder.

heeft de politie mij uit huis gehaald.

nu is ze 23 maanden en nu wilt de vader haar zien naar 1.5 jaar mijn dochtertje niet gezien te hebben. ze weet ook niet dat zij een vader figuur heeft.

hij deed altijd nare dingen met haar en ik nam haar altijd mee naar de slaapkamer dat was ons veilige stukje want die kon ik opslot doen.

hij ging mee na alle afspraken zodat ik niks kon zeggen tegen het CB of het ZKH of de HA.

en de rechter heeft een onderzoek ingestelt.

en die vrouw die hier komt beweert mij te vertellen dat hij recht heeft om mihn dochtertje te kunnen zien. hij heeft haar niet op naam en ook niet erkend.

hij heeft mij en haar heel erg mishandeld en nog wel meer wat die deed. o.a sexueel misbruik.

dus mijn vraag heeft hij recht op bezoek...??

dat mag toch niet de onderzoek looot vanuit de rechtbank met samenwerking van de kinderbescherming.

hun brengen mihn kind nu in gevaar om haar mee te geven aan zon maniak terwijl ze alle bewijstukken hebben en zijn reclasering zegt ook dat hij heek erg agresief is en meedere persoonlijkheden heeft.

ik wil haar beschermen maar ik moet haar meegeven..

dat mag toch niet dat is absurd.

een bange moeder die vreest voor erge dingen..

iemand raad? ??

joke | 04.04.13 | 21:37

Volgens mij niet hoor. Hij heeft haar niet erkend zeg je.. Dan zal hij eerst erkenning moeten aanvragen bij de rechter en daar moet hij dan voor aantonen dat er sprake is van family life. Als het al zo ver komt in deze situatie dat er een omgangsregeling komt dan lijk het mij dat dit eerst onder toezicht zal plaatsvinden.

Resa | 12.06.13 | 0:11

Een kind heeft misschien van 2 mensen DNA maar de vrouw MAAKT en DRAAGT en VOEDT het kind. En niet te vergeten bevalt er ook van. Als een zaadcel in een lab gemaakt kon worden was de man compleet overbodig. De ellende die een man met zich mee brengt door zichzelf te hoog van waarde in te schatten zorgt er voor dat vrouwen de deur dicht trekken. Wie wil er nou elke week ruzie met zon kwal?? Dan kies je vrede in je huis, stabiliteit en communicatie met je kind waarom dingen nu zijn zoals ze zijn. Mannen:ken u plek en laat dat hanen gedrag thuis waar het hoort, op de werkvloer.

Kani | 12.06.13 | 10:35

Zeg Resa,ga jij lekker naar de spermabank. En naar een psychiater met je complex. Ik hoop dat je kinderen alsnog een goede opvoeding gaan genieten,maar ben er bang voor. Pffff

mommy2013 | 13.06.13 | 7:19

mijn ex man heft mij jaren lang mishandelt, Hij begon in 2010 met mijn kinderen ook. Ik ben nu 3 jaar aan het omgang aan het tegen vechten. Feb 2013 ben ik naar de advokaat gestapt, want weer had hij ons zoon van 8 bij de keel gepakt. Sinds die dag zag hij de kinderen niet, al mog hij rechterlijk de kinderen wel zien. (paar dreig brieven van zijn advokaat) Gisteren moest ik naar de rechter, ik kreeg te horen dat mijn kinderen toch naar vader moet, ondanks brieven van xonar, jeugdzorg, school en ggd. Als ik in de weg sta kreeg ik niet alleen de boete maar ook werd ik opgepakt! Ongeloofelijk hoe de wetten de vader hoog hemelt. Hij zat daar met zon glimlach op zijn gezicht, maar ik zal verder vechten voor de veleigheid van de kinderen. Jeugdzorg word wakker!!!!! Ik hoop dat de raad van kinderbescherming iets voor mij kan betekenen. Ik heb nu een 11 jarige dochter en een 8 jarige zoon die nu volgens het wet naar een hel moeten gaan. Niet alleen hun vader schopt ze, slaat ze, verwaarlozed hun...dat is hun "vader" ...Ik denk mensen moeten ophouden met rechten van de vader/rechten van de moeder...wat is met de rechten van de KINDEREN?

Soezie | 21.06.13 | 13:23

Toen mijn ex-man en ik gingen scheiden hebben we duidelijke afspraken gemaakt over hoe vaak hij de kinderen zou zien. In tegenstelling tot de meeste verhalen hierboven wilde ik graag dat onze kinderen een band zouden houden met hun vader. Ook al boterde het tussen ons niet meer, de kinderen konden hier niets aan doen en wij vonden beiden dat ze recht hebben op een vader en een moeder.

Toch kon het gebeuren dat hij op een gegeven moment de afspraken ging vergeten en geen gehoor meer gaf. Het was niet dat hij een nieuwe relatie had of zo, maar hij was meer met zichzelf bezig en ging veel sporten. Vaak genoeg stonden de kinderen voor zijn deur (hij woonde maar een paar straten verder) en was hij niet thuis. Hij belde niet meer wanneer ze jarig waren en als er andere belangrijke gebeurtenissen waren. Zijn hele familie sprak schande over zijn gedrag. Ik kon alleen maar verdrietig zijn voor mijn dochter, die oud genoeg was om het te begrijpen.

We zijn nu 20 jaren verder. Mijn kinderen hebben het al lang opgegeven dat hun vader zich iets van hun aantrekt. Mijn huidige man die een groot deel van de opvoedingstaken heeft overgenomen, wordt door hun als hun vader gezien. Hij was er voor ze in leuke maar ook in moeilijke tijden.

Mijn ex is onlangs bij mijn dochter verschenen en gaf aan weer graag contact te willen hebben. Mijn dochter was in eerste instantie blij hem weer te zien. Haar pappa die zij vroeger aanbad. Nu zegt het haar weinig meer. Ze vond het leuk dat hij langskwam en wil hem vergeven, want zo is ze. Maar ze ziet hem niet meer als een vader. Meer als een verre oom....

michel | 17.07.13 | 13:19

Ik ben ook zo n vader heb mijn dochter al 9 jaar biet gezien,ik ben gebruikt om een kind te verwekken.en heb eerst mijn kind de eerste 3 jaar elke dag gezien,toen waren zei ineens verhuist en heb ik haar nooit weer gezien.ik wou haar erkennen,maar dat mocht niet en ik mocht ook niet bij de bevalling zijn.ik mis mijn kind enorm wat denk iedereen met deze stomme wet dat ik mijn kind ooit weer zie,met deze domme regel zie ik haar nooit meet leuk is dat MACHT

cathy | 29.09.13 | 18:52

Zolang bij zg.rechtzaken gelogen wordt tot het gedrukt staat is het een markthandel. Jeugdzorg doet hier gretig aan mee.Eerlijkheid wordt gestraft. Een oscar voor de grootste leugenaar; je kind! Het wordt hoog tijd dat alle rechtzaken(ook familiezaken!) onder ede gebeuren en meineed gestraft gaat worden. Inclusief de leugens van BJZ.

@Cathy | 09.10.13 | 19:37

Sorry, volstrekte onzin, het wordt tijd dat iedere rechter/advocaat/zorg/raads-mederwerker/ambtenaar openbaar en publiekelijk aangeklaagd kan worden voor iedere misstap, en dat ieder document, iedere pagina, verplicht ondertekend/geparafeerd dient te worden door verantwoordelijk gestelde ambtenaar en/of burger.

Geen mondelinge verzoeken/afspraken/overleggen meer, maar verplichte gespreksverslagen met (video/audio) opgenomen mondelinge overleggen, en daarbij verslaglegging van alle meningen van alle medewerkers van betrokken instanties.

Iedere afwijking getraft door het uit het ambt zetten van de betreffende ambtenaar/rechter wegens onzorgvuldigheid en./of partijdigheid, en iedere desbetreffende vertegenwoordiger een beroepsverbod in elke hoedanigheid van ambtenaar dan ook. Criminele ambtenaren zijn geen publieke post waard.

Iedere mening welke in strijd is met wet en/of regelgeving, ongeacht hoe die mening tot stand gekomen is, dient per direct en zonder enige bewijslast van de geslachtofferde partij bij voorkeur tot opheffing van de eigen organisatie te leiden, en altijd per direkt in het openbaar, onzorgvuldig hanelen en documenteren zou immers niet mogen leiden tot belonen van daders ten koste van rechtsbescherming van slachtoffers.

Helaas is de juridische praktijk anders.

In familierecht kan je beter meteen een bloedbad aanrichten als niet-zorgende/gefrusteerde ouder, want de zorgende ouder word maximaal, en ja dat is bijna altijd de moeder, het bloed onder de nagels vandaan getreiterd door het belonen van iedere vorm van tegenwerking.

Keur ik familiedramas af? Jazeker. Maar familiedramas zijn kennelijk meer in het belang van het kind dan een juridische procedure tegen het marginaliseren van omgang tussen een kind en de ouder waar het niet-het-hoofdverblijf-heeft ongeacht hoe dit tot stand gekomen is. Wij doen niet aan waarheidsvinding, leg je neer bij onze mening, of richt een familiedrama aan. Dat is meer in het belang van het kind, dan (ten-onrechte) niet-zorgende ouders een fatsoenlijk contact met hun bloedeigen kinderen na te streven.

Dus ja, vermoord jezelf en je kinderen, van rechters/advocaten/zorgverleners/etc oftewel van ambtenaren hoef je niets te verwachten. Iedere medewerking geeft blijk van.....je eigen vermeende gebrek, ieder verzet volgens hun van je eigen gebrek aan inzicht, en miskenning hun zelf veronderstelde deskundigheid.

Tja.... en dat spreekt ´recht´ in dit land. Hitler had/heeft een gouden tijd gehad door vergelijkbare meningen van deskundigen die iedere mening zo wisten te (ver)draaien dat ze zelf buiten schot bleven.

@Cathy | 09.10.13 | 20:01

En natuurlijk ligt hier een fundamenteel probleem aan ten grondslag. Immers, iedereen kan liegen. Hoe kom je achter de waarheid? Wat is de waarheid?

Daar zal je als instantie nooit achter, en juist daarom is het zo immens belangrijk om de niet-zorgende (lees ouder(s) bij wie het kind niet dagelijks verblijft) ouder(s) maximaal te blijven betrekken bij de zorg-, opvoeding, omgang, en handhaven van voortgezet gelijkwaardig ouderschap na uiteengaan.

De praktijk is echter dat het meer in het belang is om de niet-zorgende ouder(s) maximaal te weren uit het leven van een kind in het belang van het kind, om vervolgens te stellen dat.....de ouder(s) zelf verantwoordelijk zijn voor het ongedefinieerde belang van het kind?!

Dus je stemt in met alles wat de zorgenden eisen, of je handelt niet in het belang van het kind van diezelfde zelfbenoemde deskundigen?

Nee, neem afscheid van je kinderen of richt een familie drama aan. Dat is de rechtspraktijk, en derhalve \in het belang van het kind. Er bestaat namelijk geen belang van het kind, wel rechten van het kind, maar die zijn met dit soort terminologie per direct 100% buiten spel gezet. De rechten van het kind (en de lijdensweg van de (niet-) zorgende ouders) worden pas bij een strafdaad onderzocht. Maar justitie heeft altijd gelijk, er worden nooit fouten gemaakt. LANG-LEVE de familiedramas.

En voor alle duidelijkheid | 09.10.13 | 20:52

Mijn kinderen zal nimmer en nooit iets aan doen, maar mijn (h)ex is hard bezig om mij tot haar moord te verlijden.

Hoeveel kan je als mens verdragen?????

Sterre | 27.02.14 | 20:33

Die vader moet niet zeuren en vervangende toestemming erkenning vragen.

Dat wordt vrijwel altijd toegewezen.

Dan heeft hij recht op omgang.

Waarschijnlijk doet hij dat niet omdat hij denkt dan te moeten betalen.

Ook zonder erkenning is de biologische vader verplicht bij te dragen in het levensonderhoud van een kind.

Reactie plaatsen

Uw reactie wordt geplaatst op deze website. Heeft u een specifieke juridische vraag, gebruik dan dit formulier

Reacties dienen inhoudelijk relevant te zijn en te voldoen aan algemene fatsoensnormen. Met name het plaatsen van persoonlijke gegevens van derden wordt niet toegestaan. JuroFoon behoudt zich het recht voor reacties te verwijderen.

Auteursrecht JuroFoon

Het overnemen van artikelen is alleen toegestaan met voorafgaande schriftelijke toestemming van JuroFoon. Lees meer over de voorwaarden.