5 Misverstanden over ouderlijk gezag

08-06-2012 | 125 reacties

Over familierechtelijke betrekkingen in het algemeen, maar over ouderlijk gezag in het bijzonder, bestaan veel misverstanden. We lichten er vijf uit.

Stel een juridische vraag
Hoe gaan wij met jouw gegevens om?



Met ouderlijk gezag wordt de wettelijke macht bedoeld die een ouder over zijn of haar kind uitoefent. Het ouderlijk gezag is het alomvattende recht (en plicht) van een ouder om het kind op te voeden en te verzorgen, waarbij de ouder alle belangen van het behartigt. Hebben beide ouders gezag, dan zijn ze allebei wettelijk vertegenwoordiger van hun kind en wordt er ook wel gesproken van gezamenlijk gezag. Van de vele misverstanden die over gezag bestaan, bespreken we er vijf.

1. Erkenning leidt tot gezag
Als een ongehuwde vader zijn kind heeft erkend, dan heeft hij nog niet het ouderlijk gezag. Erkenning is een juridische procedure waardoor er tussen vader en kind een familierechtelijke band ontstaat. Erkenning leidt er bijvoorbeeld toe dat het kind van de vader erft, maar daarmee is de vader nog niet de wettelijk vertegenwoordiger. Een uitzondering hierop is wanneer een geregistreerd partner zijn kind heeft erkend, dan verkrijgt hij wel automatisch gezag.

2. Beide ouders hebben gezag
Alleen indien het kind tijdens het huwelijk wordt geboren, hebben beide ouders automatisch het ouderlijk gezag over het kind. In alle andere gevallen heeft de vader pas de mogelijkheid om gezag over zijn kind te krijgen, nadat hij eerst het kind heeft erkend. De moeder heeft wel automatisch gezag als het kind geboren wordt (en ervoor), hoewel er uitzonderingen zijn. Op dit laatste berust het volgende misverstand.

3. Moeder heeft altijd gezag
Niet in alle gevallen heeft de moeder gezag, als het kind geboren wordt. Een minderjarige moeder bijvoorbeeld heeft geen gezag over haar kind, omdat de moeder zelf nog onder gezag staat van haar ouders. Ook indien een moeder onder curatele staat, heeft ze geen gezag. Wel heeft een minderjarige moeder de optie om zich door de rechter meerderjarig te laten verklaren, waardoor ze wel gezag verkrijgt.

4. Gezag ontstaat bij geboorte
Gezag ontstaat niet pas bij de geboorte; ook over het ongeboren kind oefent de moeder in principe al gezag uit. Vergelijkbaar kan een ongehuwde vader zijn kind al erkennen, waarna hij daarover gezag kan verkrijgen (aparte procedure). Evenzo vergelijkbaar kan een ongeboren kind onder toezicht worden gesteld, indien er omstandigheden zijn die dat noodzakelijk maken (bijvoorbeeld in het geval van een verslaafde moeder).

5. Geen gezag, geen alimentatie
Het is geen vereiste dat een vader gezag heeft over zijn kind, wil hij alimentatieplichtig zijn. De onderhoudsplicht van een (biologische) ongehuwde vader berust namelijk niet op bepaalde rechten die een vader heeft (zoals een juridisch vader die heeft), maar op de omstandigheid dat hij het kind – kort gezegd - heeft verwekt. Uitzondering op dit laatste zijn zaaddonors.

Een biologische ongehuwde vader is dus alimentatieplichtig, zelfs al heeft hij verder geen rechten naar het kind toe zoals een juridisch vader die heeft. Wat vind jij hiervan? Geef nu je mening in de poll!

Deze poll is inmiddels gesloten. Je vindt de uitslag hier.

Wil je meer weten over ouderlijk gezag, neem dan contact op met één van onze juristen.

Lees ook:  God heeft geen plaats bij ouderlijk gezag

juridische vraag stellen Ik heb een juridische vraag

Ben je op zoek naar duidelijk en deskundig advies voor jouw situatie? Wij staan je graag met raad en daad terzijde.

Vraag stellen

Deel deze pagina:

Reacties

Mr Nbdy | 12.06.12 | 14:26

Ik vind dat een moeder net zoveel alimentatie moet betalen als een vader,het is een belachelijke regel dat mannen 100% alimentatie moeten betalen voor een kind dat ze hebben verwekt,om de simpele reden dat een vrouw er ook bij aanwezig was toen het kind werd verwekt.

Ik vind het discriminatie van de man in het algemeen en daardoor is de wet ongrondwettelijk,

Je mag nooit op basis van geslacht,geloof,of huidskleur worden bevoor of benadeeld dus ook in dit geval niet.

En waar is de emancipatie van de vrouw dan gebleven?? nu zijn ze opeens stil als het om geld meebetalen gaat voor de opvoeding van een kind,,, Lekker makkelijk alleen roepen als het je als vrouw uitkomt in dit geval dus een roep om gratis geld want daar draait het meestal toch om..

Dan moeten ze nu ook gelijk worden gesteld met de man toch??

Overigens ben ik niet tegen vrouwen in het algemeen,ik heb tegen alle oneerlijke verdelingen op deze aardkloot een algemene aversie,waarvan u graag notie neemt.(dat voorkomt weer gemopper van de vrouwen).

Ov

Trudy | 12.06.12 | 14:57

Ik vind dat als een man en vrouw een vaste relatie hebben, dus duidelijk voor de buitenwereld een stel zijn, in één huis wonen etc., en er dan een kind uit geboren wordt, de vader evenals de moeder automatisch gezag moet krijgen. Ook zonder partnerregistratie. Ik vind dat dat automatisch moet, bij wet. Om veel ellende en getouwtrek te voorkomen. Als partners speciale voorwaarden willen moeten ze dat zelf maar op papier zetten.

truus | 12.06.12 | 15:54

het bizar dat een moeder kan besluiten dat een kind de vader niet meer mag zien, of dat de vader een kind niet in zijn eigen huis mag ontvangen. zelfs als die vader het ouderlijk gezag heeft.

de vader moet dan naar de rechtbank.

maar als de vader besluit dat het kind bij gaat wonen omdat moeder dak en thuisloos is wordt ie opgepakt wegens ontvoering.

dat hele ouderlijk gezag voor vaders is dus onzin. vader heeft toch niks te zeggen.

Marianne | 12.06.12 | 16:25

Wat als een kind, geboren uit een ongehuwde relatie, bij de vader woont en de moeder al jaren geen contact meer wil. Moeder heeft er ook nooit voor gezorgt. Kan een moeder dan uit het ouderlijk gezag gezet worden zonder dat dit kapitalen aan advocaat en rechter kost?

sterredag | 12.06.12 | 16:43

Ik vind dat zodra je allimentatieplichtig bent je automatisch ook ouderlijk gezag moet hebben!! TENZIJ er aantoonbare feiten zijn waardoor dat ouderlijk gezag teniet kan worden gedaan (bijvoorbeeld bij misbruik) dan mogen de rechten Afgenomen worden en de Allimentatieplicht blijven.

Ik vind dat als je moet betalen voor je kind (terecht trouwens) dat je ook het recht heb op omgang met dat kind en informatie over het kind indien je dat wenst.

Ook in aanvulling op wat Mr. Nbdy zegt.... mannen zijn NIET 100% allimentatieplichtig. Een allimentatieberekening gebeurd naar aanleiding van het inkomen van beiden ouders en wat redelijkerwijs van dat inkomen besteed zou worden aan het kind volgens de NIBUD-norm.

Als moeder bijvoorbeeld 20 uur werkt en vader 40 uur, en beiden verdienen per uur precies hetzelfde (om de rekensom even makkelijk te houden) Dan worden beiden inkomsten opgeteld en berekend volgens een schema hoeveel van dat totaal inkomen besteed zou worden aan het kind. Stel dat dit 600 euro per maand zou zijn, dan wordt de "allimentatie" als volgt berekent: moeder is verplicht een bijdrage van 200 euro per maand te leveren voor de zorg van het kind en vader 400 euro (evenredig aan loon dus) Vader betaald dan 400 euro allimentatie en moeder draagt 200 euro bij voor de zorg van het kind.

Dit is even een kort door de bocht berekening, want er komt nog meer bij kijken, ik wil alleen aantonen dat het niet zo is dat een vader 100% allimentatie betaald omdat het de vader is terwijl moeder het kind heeft en niks bij zou dragen. Dit gaat alleen op als moeder geen inkomsten zou hebben, wat een beetje gek is in Nederland.

Sterker nog als beide ouders van een minimum leven en dus niet draagkrachtig zijn is de allimentatieplichtige geen bijdrage verschuldigd terwijl het kind wel geld kost dan komen de volledige kosten dus op de schouders van moeder te rusten.

sterredag | 12.06.12 | 16:45

at marianne als je weinig inkomsten heb, zou je het kunnen proberen via een toevoeging, ga eens naar het juridisch loket (via de website kom je bij een vestiging bij jou in de buurt)

boze verloofde van vader die zijn kind niet te zien krijgt. | 12.06.12 | 17:23

ik vind het belachelijk als er een kind verwekt word moet moeder en vader er vorzorgen mits dat niet gaat op aan toonbare wijze, en niet dat de bitch van een moeder alimentatie aan vraagt om lekker te teren van zijn geld en vader niet het kind te zien krijgt, en dan wanneer zwart op wit staat het kind om de 2 weken te zien, moeder dan de deur dicht gooid als je aan beld wat voor moeder ben je dan, het kind eerst wel zien en wanneer het niet uit komt of een pest humeur heeft gewoon der eigen regeld bepaald, ik ben zo boos daarom. whaaaaaa! sorry voor het warde verhaal.

bozeverloofde van vader die zijn kind niet te zien krijgt | 12.06.12 | 17:33

iemand tips of zelf zoiets mee gemaakt

Sjaan | 12.06.12 | 18:23

Ik vind het merkwaardig dat een respectabel adviesplatform als Jurofoon zich11 jaar na invoering van het huwelijk voor partners van gelijk geslacht mbt dit belangrijke onderwerp slechts beperkt tot heteroseksueel ouderschap/gezag? Mi. een gemiste kans!

Een stiefmoeder | 12.06.12 | 20:20

Ik vind dat in een land als Nederland iedereen gelijke rechten zou moeten hebben. Dus ook vaders en moeders. Ooit was er een tijd dat vrouwen geen enkele rechten hadden, ik ben blij dat dit veranderd is, maar slaan we nu op kinder gebied niet erg door de andere kant op? Naar mijn mening wel!

mv. mtrsts | 12.06.12 | 20:21

Hierboven las ik iets over een vader die vindt dat moeders ook alimentatie voor hun kind moeten betalen. Meneer heeft er niet aan gedacht dat 9 van de 10 keer. Is de vader die zijn verantwoordelijkheid niet neemt. Zodra ruzie met moeder is, gebruiken ze de kind als wapen om de moeder te kwetsen. 9 van de 10 moeders zetten hun kinderen op de eerste plaats, nog voor haarzelf. Dus zullen ook zonder te morren betalen voor hun kind

me | 12.06.12 | 20:52

Als de opvoeding van het kind gelijk gesteld is aan beiden ouders (50% door vader en 50% door moeder) dan is vanzelfsprekend dat de kinderalimentatie door beiden ouders betaald wordt en dus ieder de precies de helft. Het moet niet zo zijn dat de moeder alleen de "lasten" en nog eens 50% kinderalimentatie voor haar rekening krijgt. In dit geval heeft de vader geen dagelijkse opvoeding voor rekenig , heeft veel vrije tijd et etc., terwijl moeder van hot naar her moet rennen voor hun kind en werken en alles alleen moet doen.

moeder | 12.06.12 | 21:24

mannen moeten niet vergeten hoe zwaar het is om kinderen op te voeden. dat is niet met geld of met allementatie te vergelijken. jullie mannen komen er nog gemakkelijk af met geld.en zien de kinderen wanneer het uitkomt. maar wij moeders betalen al automatich mee. een moeder hoeft niet mee te betalen ze heeft haar leven al opzij gezet voor de kinderen. dat is al onbetaalbaar maar wel waard. maar dat zullen mannen nooit weten en kennen.

Claudette | 12.06.12 | 21:58

Dat de moeder jarenlang voor de kinderen zorgt, full time moet gaan werken en de kinderen naar de opvang moet brengen om zo de financiele bijdrage te kunnen leveren aangezien de vader te gierig is om maar een cent uit te geven, valt uiteraard niet onder de noemer alimentatie. Hoe noemen wij dat dan? Normale-gang-van-zaken? Ja, het is logisch dat je voor je kind zorgt, en vanzelfsprekend wanneer de volledige zorg op de schouders van de moeder rust. Men krijgt altijd zon allergische reaktie bij het woordje alimentatie. Het is toch meer dan logisch dat je een bijdrage levert aan je kind, wanneer je het opvoeden zwaarder vindt als feestjes vieren, en daarom er maar bij wegloopt? En mevrouw de bozeverloofde, denk dat je iets verder moet gaan graven om te kijken waar de eiereter zit. Tegenwoordig in NL krijgen vaders hun kinderen te zien. Ze moeten wel iets ernstigs aan hun kerfstok hebben wil dat niet het geval zijn.

gerrit vd pol | 12.06.12 | 23:01

ik ben nooit getrouwt geweest met de vrouw waar mij kind uit geboren is ,hij word december 18 jaar . ik heb hem van net voor zijn 12 jaar niet meer gezien mij zoon wil me niet zien dat zegt hij maar me zoontje toen werd gemanupuleerd makelijk voor zo,n moeder .nu ik betaal voor me zoon altijd gedaan .nee het is niet eerlijk de wet is zo krom een vader heeft niets te zeggen ik steek me vinger op naar de raad van kinder bescherming ook naar de rechter die is net zo gek ,maar ik betaal gewoon . zij kan daar niets over zeggen ook heeft ze zijn naam veranderd toen hij 12 werd gek he !!! een kind komt daar niet op . maar de klote rechter geeft hem ( haar dus gelijk ) ik hou van me zoon ondanks dat ik hem nooit zie ,ik hou van hem en hij weet het maar zijn moeder wil hij geen pijn doen snap je hij hoeft niet te kiezen . ooit komt hij wel maar het doet mij maar hem veel pijn , wat kinder bescherming fuck

Klaas | 13.06.12 | 2:25

Nou ik krijg al drie jaar lang van af de geboorte mijn kind nauwelijks te zien, terwijl ik helemaal niks op mijn kerf stok heb. Dus daar klopt helemaal niks van. Moeder kunnen het gewoon nog steeds zo tegen houden zonder enige geldigen redenen. Kul verhalen voldoen en je hebt het nakijken. Je weet blijkbaar niet waarover je het hebt denk ik Claudette.

Jaco | 13.06.12 | 6:14

Nou moeder, ik vergeet het echt niet hoor hoe zwaar het opvoeden me viel toen moeders van het leven moest genieten.

Nu, na de scheiding, heb ik mijn kinderen al jaren niet meer gezien omdat ik "pro-deo" gevaarlijk zou zijn.

Ouderlijk gezag is een wassen neus, net als informatieplicht en het "verplichte" ouderschapsplan. De enigste keer wanneer het ouderschapsplan geldt is als er een extra rekening moet worden betaald conform ouderschapsplan.

Jolanda | 13.06.12 | 11:39

Ik heb een kleinzoon van bijna 2 jaar....zijn vader wil geen contact meer met zijn zoon!! En is niet bereid om alimentatie te betalen!! Omdat hij niet goed met mijn dochter op kan gaan!! en een nieuwe relatie heeft!! Alimentatie moet gewoon wettelijke verplicht worden!!!! iedere ouder moet voor zijn kind zorgen!! En wil je dat niet!! Dan hou je je lul maar in je broek!!

Cin | 13.06.12 | 11:41

Ik vind dat ouders gelijke rechten én plichten zouden moeten hebben. Eigenlijk vind ik dat in het hele recht de kinderen de enige zouden moeten zijn waar naar gekeken moet worden. Ik voed al bijna 16 jaar mijn zoon alleen op. In het begin was er allimentatie, maar daar is mijn ex op een gegeven moment gewoon mee gestopt. Ze hadden geen contact (keuze van vader, hoewel hij tegen iedereen vertelde dat het mijn keuze was) en ik was bang dat als ik erg moeilijk zou doen over toch weer betalen dat een eventueel contact in de toekomst tussen mijn zoon en zijn vader in de weg zou staan. Toen mijn zoon 12 was, kwam er contact. Het ging ontzettend moeizaam en uiteindelijk is het nooit echt van de grond gekomen. Ik heb alles gedaan om ze toch naar elkaar toe te praten, maar ze hebben hetzelfde koppige my way or the high way-karakter. Mijn ex weigerde de rol van volwassen man op zich te nemen. Toen het echt niet bleek te gaan en mijn ex mijn zoon echt weer heel erg gekwetst had, besloot ik dat wel of geen allimentatie geen enkele invloed had. Zonder liep het ook al niet. Dus opgestart. Hij heeft 3 autos en een koophuis, maar er werd van alles meegerekend en uiteindelijk hoefde hij maar een schijntje te betalen. Ik heb het erbij gelaten. Maar Alle Lieve Mannen hier: ik denk dat ik naast een enorme zorg voor een beschadigde opgroeiende mini-man wel 10 x meer kwijt ben dan dat beetje allimentatie dat meneer betaald. Daarnaast kan ik niet zomaar een andere baan nemen. Mijn baan betaalt goed, hoor, maar ik vind het niet leuk, alleen zoals ik hierboven al las: Kind Gaat Voor. Dat heb ik hem nog nooit zien doen. Ik vind het de normaalste zaak van de wereld dat ouders samen voor alles opdraaien: de kosten, maar ook de zorg, de tijd, alles. Terwijl ik de meeste mannen heel hard hoor zeuren over die paar rotcenten. Eventjes in de schoentjes van een ander verplaatsen en misschien je kind eens op #1 zetten? In plaats van jezelf of je bankrekening?

1ouder | 13.06.12 | 11:54

Mijn dochtertje is net 2 geworden.

Zij is niet erkend door haar "verwekker".

Ontvangt geen liefde en financiele ondersteuning van hem. Sterker nog, ze heeft hem nog nooit gezien. Je kan een man niet dwingen om vader te zijn. Ik als haar gezaghebbende moeder handel alleen maar in het belang van mijn dochter. Dus ik vraag nergens om en ben zeker niet van plan om het te gaan afdwingen dmv moeizame procedures.

Ik neem mijn verantwoordelijkheid en voed haar alleen op. Uiteindelijk is het zijn verlies! Ik geniet van het feit mijn dochter te zien opgroeien tot een sterke onafhankelijke dame. Ik zal nooit de deur volledig sluiten mocht haar "verwekker" ooit contact gaan zoeken. Maar ik ga er niet op zitten wachten. Als zij ooit contact met hem zou willen zoeken, ondersteun ik haar daarbij. In mijn achterhoofd wetende dat als het fout gaat, mama er toch altijd zal zijn om haar op te vangen!

elke | 13.06.12 | 12:28

Nou ik ken er ook een die schulden maakt en zo onder de allimentatie uit komt. Het zou moeten zijn dat schulden na de scheiding niet mee mogen tellen. Want zo komen heel veel mannen onder de alimentatie betaling uit. Want de liefhebberijtjes van vader telt meer dan de bijdrage voor de kinderen. Als je alleen maar kinderen op de wereld zet om ze af te richten zoals je zelf bent tegenover vrouwen hou dan dat ding in je broek. Daar zijn kinderen niet voor.

ikke | 13.06.12 | 13:02

als je als vader alimentatie betaald,en je krijgt je kind niet te zien moet je naar de rechter stappen voor een boeteclausule.heb ik ook gedaan en voor elke dag of dagdeel dat ik mijn kind niet te zien krijg moet mijn ex 250 euro betalen.dat kost haar dus 750 euro per weekend.sindsdien krijg ik mijn kind altijd volgens de bezoekregeling

Focus | 13.06.12 | 13:08

De meeste vrouwen zijn na de scheiding toch rancuneuzer dan zij aanvankelijk dachten. De onevenredige kinderalimentatie is voor de moeder een prima middel om genoegdoening te halen uit de vaak verzuurde relatie. Hierbij moet ik ook nog aanmerken dat er ook verbroken relaties zijn die het wel goed weten op te lossen. Het zijn er niet veel, maar toch!

sabine | 13.06.12 | 13:21

ik vind dit een hele moeilijke kwestie omdat elk geval anders is. Iedereen over één kam scheren kan gewoon niet. Ik zit met een buitenlandse ex die geen donder om zijn kind geeft maar enkel voor zijn eigen verblijf hier in Nederland zijn recht op omgang met het kind zoveel mogelijk wilt misbruiken. Uit eindelijk is mijn zoontje degene die dan met de brokken zit en niet hij. Omdat ik gekozen heb om mijn kind te houden toen ik plotseling zwanger werd en de vader had aangegeven niet voor zijn kind te willen zorgen, heb ik ervoor gekozen nimmer om alimentatie te verzoeken, omdat ik niet wil dat iemand zo waardeloos als hij later tegen zijn kind kan zeggen dat hij wel voor zijn opvoeding heeft betaald. Aan de vrouwen die dit recht misbruiken om er alleen zelf beter van te worden, zou ik willen zeggen: Heb wat meer trots. Als je voor een situatie hebt gekozen, laat de ander dan ook met rust. Uiteraard is het weer anders als je qua inkomen niet uitkomt en de vader in alle luxe verder leeft. Zoals ik eerder al zei: niet iedereen over 1 kam scheren en het is waar dat er genoeg goeie vaders zijn, die misschien slechte partners zijn geweest, maar die een belangrijke rol in het leven van een kind kunnen spelen. Geef ze dan een kans en zet voor je kind alle onderlinge verschillen en discussies aan de kant. Je kind en zijn/haar ontwikkeling is het allerbelangrijkste en de rest is een bijkomstigheid.

Wilma | 13.06.12 | 13:35

er is gelijkheid in het betalen van alimentatie als het kind evenredig bij elke ouder woont. co ouderschap dus. maar als het kind grotendeels bij 1 ouder woont ( noem nu zorgouder) is het rechtvaardiger als de ander ouder meer alimentatie betaald. want als beide ouders een full time baan hebben, komt er o.a. kinderopvang bij kijken. de zorg ouder heeft dan meer kosten, het zij de opvang, het zij de tijd, brandstof en niet te vergeten energie. dit is 1 van de vele "extra" dingen die een zorg ouder heeft. daar komt nog bij, hoe geemancipeerd nederland ook wil zijn, dat een man en een vrouw in dezelfde functie de vrouw minder betaald krijgt!!

Een vrouw | 13.06.12 | 13:39

Mannen krijgen altijd de schuld en moeten voor alles opdraaien als een vrouw zwanger raakt, maar die vrouw kiest er zelf voor want tegenwoordig bestaat er zoiets als anticonceptie. Bovendien als je een kind wilt dan besluit je dat samen en niet op eigen houtje zoals heel veel vrouwen dat doen, stiekem de pil niet slikken en ineens per ongeluk zwanger zijn, en natuurlijk worden ze dan boos op die man als hij niet wil betalen of gewoon vertrekt!

Ik ben een vrouw en wil absoluut geen kinderen. Als ik een man was en mijn vrouw/vriendin zou zwanger raken terwijl ik zelf geen kinderen wil, dan zou ik haar ook verlaten. Maar tegenwoordig gaat men er maar van uit dat iedereen kinderen wil en kinderen leuk vindt, maar als vrouw ben je superasociaal als je een man zomaar met een kind opzadelt zonder eerst te overleggen over het wel/niet aanwezig zijn van een kinderwens.

Bovendien veel vrouwen vinden het wel lekker makkelijk, lekker thuis hangen, kinderbijslag vangen, een man kaalplukken die zich hierdoor het lazerus moet werken en zelf werken die vrouwen natuurlijk niet. Verschrikkelijk. Ik vind dat de wet veranderd moet worden om mannen hierin bij te staan!

boze vader | 13.06.12 | 13:44

ik heb een dochter van 7jaar, ben gescheiden 5jaar geleden de rechtbank heeft bepaald ouderlijk gezag (aangezien we ook getrouwd waren), de 1e half jaar zag ik me dochter 2wekelijks.

Daarna heb ik haar 3en half jaar niet meer gezien tot het moment dat mijn exvrouw mij uit de ouderlijke macht wou zetten doormiddel van een verzoek bij de rechter.

Dit is haar niet gelukt op advies van de kinderbescherming omdat er totaal geen reden voor was naar mij toe, sterker nog hun gaven zelfs toe dat ik me dochter MOEST zien.

De rechter bepaalde hierop ivm lange tijd niet gezien onder toezicht een paar keer me dochter zien, afijn een jaar later na de uitspraak werkte me exvrouw mee en ik heb toen 1malig me dochter gezien (wat geweldig goed ging) daarna is ze nooit meer komen opdagen en als reactie kreeg ik te horen dat me dochter depressief erdoor was geworden.

Mijn exvrouw heeft meerdere malen onze dochter laten opereren ZONDER mij toestemming.

Ik moet nu weer een procedure opstarten om wederom me dochter te kunnen zien.

Ik ben geen slechte vader en nooit geweest zegt zelfs de kinderbescherming en ondanks mijn ouderlijkgezag die ik heb, kan ik niets doen en is er niemand die je erbij helpt maar ondertussen wel elke maand 220€ betalen.

Dus met andere woorden de wet hierin zuigt!!!

Dubbelpech | 13.06.12 | 13:53

Ruim zeven jaar voed ik mijn zoon alleen op. Sinds enkele jaren draagt zijn vader bij in zijn opvoeding en zorg door om het weekend voor hem te zorgen. Hier ben ik heel blij om, vooral voor mijn zoon. Helaas is hij al jaren niet in staat om iets te betalen voor zijn zoontje en heb ik zelf ook heel weinig financiele middelen. De kosten om dit aan te kaarten zijn zo hoog, dat het niet opweegt tegenover de opbrengsten. Bij een eerder huwelijk heb ik meegemaakt dat de vader bij de rechtbank valse informatie heeft ingeleverd over zijn inkomen, en dat hij zgn geen werk had. Ook deze vader van drie van mijn kinderen wilde absoluut niet voor zijn kinderen betalen en afspraken over omgangsregeling door de kinderrechter bepaald, kwam hij nooit na. Zonder enig gevolg overigens (behalve dat ik full time moest werken ondanks dat ik arbeidsongeschikt was) en dat mijn kinderen hierdoor veel zorg en aandacht tekort zijn gekomen.

Het verbaast mij dat hier geen sancties op staan: op niet voor je kinderen zorgen, zowel financieel als praktisch niet.

Naz | 13.06.12 | 13:59

Die vaders verzinnen toch wel manieren en smoesjes om niet te betalen...

Jack | 13.06.12 | 14:26

Twee jaar geleden ben ik gescheiden na 22 jaar.

We hebben 2 jongens ouder dan 12 jaar en mogen dus zelf beslissen wat ze willen (onder invloed van moeders want daar wonen ze en dat is veilig). Vanaf het moment dat ik het huis heb verlaten heb ik ze 2 keer gesproken, 1 keer op vakantie, ik ben ze achterna gereisd en 1 keer toen ik aangaf dat ik ontzettend spijt had wat ik hun had aangedaan. Zelfs onze advocaat was op de hand van mijn ex. Ik heb toen alles toegegeven om toch maar mijn jongens te kunnen zien. Helaas, ze zijn nooit weer bij me geweest terwijl ik een heel goede vader ben. Vele vrienden en kennissen geven dit aan. Helaas is er niets aan te doen. Vele moeders zijn zo rancuneus dat ze de kinderen inzetten om hun zin te krijgen. Ze hebben niet de moed en het lef om hun ex iets te gunnen. Nu zit ik met een zware alimentatie, 500 euro per kind, omdat meneer de advocaat mijn omzet van een goed jaar gewoon drie meerekende. En moeders maar lachen. De oudste gaat straks studeren, ook die kosten komen er bij, studietoelage aanvragen, nee hoor, papa betaald wel. Papa heeft een eigen bedrijf dat zo naar de kloten gaat.

Vaders hebben totaal geen middelen om moeders op het rechte spoor te brengen.

Het gevolg voor mij is een grote psychische belasting, je staat er mee op en gaat er mee naar bed, "het stille verdriet" dat veel vaders denk kennen. Want ook vaders houden van hun kinderen en willen deze verzorgen, ook vaders houden van hun kinderen en dat is niet met geld uit te drukken.

Aarde | 13.06.12 | 15:23

De vader van mijn nog jonge kinderen woont in een huis dat feitelijk veel te duur voor hem is. Vanaf dat ik bij hem gekomen ben heb ik voorstellen gedaan om de lasten te verlichten, alles door hem afgewezen waar anderen mijn ideeen heel goed vonden. Hij heeft een bedrijf waarvoor hij van smorgens vroeg tot savonds laat van huis is. Ik heb jarenlang 7 dagen per week keihard meegewerkt, niet minder hard als hij, daarnaast natuurlijk de kinderen verzorgd en de huishouding gedaan, geen geld verdiend natuurlijk en geen gelegenheid gekregen iets op te bouwen. In al die jaren niet 1 cadeautje gehad voor verjaardag, moederdag, sinterklaas of kerst, wat ik niet erg vind maar eens per jaar een goed gesprek was wel leuk geweest. Hij is nog nooit op een ouderavond geweest, heeft geen idee wat er bij de kinderen speelt, hoe de vriendinnetjes heten, wat ze leren op school, maar hangt wel altijd sinterklaas uit die paar keer in het jaar dat hij aandacht aan de kinderen besteedt. Hij neemt risicos met hen waar mij als moeder de maag zich drie keer van keert, zoals ze met een telefoon op toetsenbordblokkering achterlaten in een megatuincentrum, waar hij dan op een andere verdieping zijn ding doet, ze zijn 4 en 6 trouwens.De dierentuin, alleen laten in de speeltuin en 100 meter verderop aan het werk gaan. Of ze doodsbenauwd op een nog groene angstige wilde pony zetten, Of met hen samen in het diepe, terwijl ze nog niet kunnen zwemmen, of ze uit het oog laten op natuurijs, Naar buiten toe is hij de liefdevolle vader die alles voor zijn kinderen doet, als hij iets met ze onderneemt doet ie dat het liefst op een plek waar hij klanten tegenkomt, iedereen kent hem als de aardige man die zo gek is met zijn kinderen. Hij houdt ook heel veel van ze, daar twijfel ik niet aan, en zij van hem. Ik zal hem dus nooit de toegang ontzeggen, nu ik bij hem wegga. Maar ik stel wel grenzen aan de risicos die hij neemt, en ben om die reden dus heel blij dat hij geen gezag heeft. Vanaf de geboorte heb ik alle kosten voor de huishouding en de kinderen gedragen, van mijn minimale WAO-uitkering.hij heeft nog nooit een paar schoenen voor ze gekocht. Hij betaald wel de kosten voor de energie etc. in huis, een reusachtig huis waarbinnen vanalles kapot is maar niet wordt gerepareerd, meneer heeft zo zijn andere prioriteiten, die nooit worden overlegd. Nu ik bij hem wegga, moet hij voor het eerst betalen voor de kinderen, 200 euro per maand per kind, hoewel hij een hoog inkomen heeft maar een heel deel zwart verdient. Ik vind het heel terecht dat hij moet betalen, ik kom anders met de kinderen op voedselbanknivo terwijl hij zijn vermogen verder opbouwt. Hij is woedend op me, omdat "papas bedrijf zo naar de kloten gaat. Papa heeft nooit met mama willen trouwen, omdat hij bang was dat het hem geld ging kosten. Mama heeft alle jaren keihard gewerkt. Papa is nu de zielige vader die zijn kinderen verliest, en door zijn ex wordt leeggezogen. Papa heeft nog wel even een huis erbij gekocht voor zijn pensioen, wat hij verhuurt. Deze vader is straks zo een met stil verdriet en een dikke portmonee en diverse stapeltjes verstopt in huis. Arme man.

M2 | 13.06.12 | 15:29

1. Als een ongehuwde vader zijn kind heeft erkend, dan heeft hij nog niet het ouderlijk gezag.

1-0 voor moeder. Want vader moet eerste kosten maken voor hij gezag krijgt.

2. De moeder heeft wel automatisch gezag als het kind geboren wordt (en ervoor), hoewel er uitzonderingen zijn. Op dit laatste berust het volgende misverstand.

2-0 voor moeder. Vader deelt niet automatisch het gezag maar zal eerst kosten moeten maken.

3. Wel heeft een minderjarige moeder de optie om zich door de rechter meerderjarig te laten verklaren, waardoor ze wel gezag verkrijgt.

3-0 voor moeder. Want hoewel misschien niet rijp heeft moeder een uitzondering op de regel.

4. Gezag ontstaat niet pas bij de geboorte; ook over het ongeboren kind oefent de moeder in principe al gezag uit. Vergelijkbaar kan een ongehuwde vader zijn kind al erkennen, waarna hij daarover gezag kan verkrijgen (aparte procedure). Evenzo vergelijkbaar kan een ongeboren kind onder toezicht worden gesteld, indien er omstandigheden zijn die dat noodzakelijk maken (bijvoorbeeld in het geval van een verslaafde moeder).

4-0 voor moeder. Want weer moet vader een aparte (kansloze) procedure starten.

5. Het is geen vereiste dat een vader gezag heeft over zijn kind, wil hij alimentatieplichtig zijn. De onderhoudsplicht van een (biologische) ongehuwde vader berust namelijk niet op bepaalde rechten die een vader heeft (zoals een juridisch vader die heeft), maar op de omstandigheid dat hij het kind – kort gezegd - heeft verwekt. Uitzondering op dit laatste zijn zaaddonors. Een biologische ongehuwde vader is dus alimentatieplichtig, zelfs al heeft hij verder geen rechten naar het kind toe zoals een juridisch vader die heeft.

5-0 voor moeder. Want de knip kan open zonder dat vader enig recht heeft.

Op Moederdag worden Nederlandse moeders in het zonnetje gezet, omdat ze altijd voor hun kinderen klaarstaan. Prachtige zin, maar de werkelijkheid in Nederland kan ook anders zijn: Kinderen, die zich deze dag afvragen, waarom ze jarenlang door hun moeder geestelijk en lichamelijk zijn mishandeld, verwaarloosd en vertrapt.

Het zijn dus niet alleen de vaders die er bewust een potje van maken. Maar als ik dergelijke dingen lees vraag ik me af of ze niet al 5-0 achterstonden? Ik bedoel, na 4 ellendige jaren waarvan ik een half jaar mijn kinderen heb moeten missen ben ik erachter dat ik geen enkel recht had als vader. Ja, de knip open en ver op afstand blijven.

Meerdere keren werd ik vervolgd voor strafbare feiten. Telkens kwam het tot een vrijspraak. Het OM stelde, uw ex echtgenote heeft een enorme duim. Maar de hele ellende koste mij wel mijn functie ( werkte vanuit de politiebureaus te Amsterdam) en uiteindelijk mijn baan. En na elle lange procedures, 20.000 euro schuld een advocaten, liet mijn ex ineens de kinderen voor mijn deur achter.

Zwaar getraumatiseerd omdat ze waren mishandeld. Maar daar neemt de politie geen aangifte van op want wij zijn twee twistende ouders. Ook het feit dat de aangiftes, die mijn ex echtgenote deed, vals waren neemt de politie geen aangifte van op. En dan nog maar te zwijgen over het handelen van de rechtbank. Want als je maar wijst naar je ex echtgenote en fluistert dat ze niet helemaal gezond is ben je al de sjaak.

Ik ben het Nederlandse recht meer dan zat. En wie zegt dat vrouwen en mannen gelijk zijn in het familierecht wil ik graag de mond uit komen wassen. Ik bedoel, ik ben niet de eerste man die jaren heeft moeten beulen om zijn kinderen te zien. En ik zal niet de laatste zijn. Ik ben ook niet de eerste man die onterecht is beschuldigd van strafbare feiten na het huwelijk. En wederom zal ik niet de laatste zijn.

Het gezag van ouders hoort geslacht onafhankelijk te zijn. Althans, als ik de grondwet moet geloven zou men niet worden gediscrimineerd op geslacht? Dat houd ook in dat niet het ene geslacht word voorgetrokken door zaken automatisch te verkrijgen terwijl de ander er fiks voor moet betalen. Het moet een recht zijn zonder procedures.

Wat mij betreft word de alimentatie een wettelijk plicht. Vermogen of geen vermogen, draagkracht of niet, betalen zal je. Ieder jaar door de belastingdienst laten controleren en direct laten verrekenen met het inkomen is een mooie optie. Dus heb je recht op een toeslag maar moet je nog alimentatie betalen? Dag toeslag.

Wie zo wijs is om werk of inkomen te weigeren, jawel, ze bestaan in de vorm van moeders en vaders, direct de verzorgende ouder schadeloos stellen door een extra uitkering van minimaal 50,= euro p.m.p.k te betalen. (aanvullende uitkering voor één oudergezinnen met een verzamelinkomen van beneden de 28.000 euro).

Onze kinderen zijn gebaat bij een goede scholing. Onze kinderen zijn gebaat bij goede voeding. En als de alimentatieplichtige er een potje van maakt, direct de kinderen als slachtoffer behandelen en de staat garant laten staan. Als ik op de kruising slachtoffer word van onnodig geweld betaald de staat ook de vergoeding en word deze vergoeding verhaald bij de dader. Kinderen mogen niet het slachtoffer zijn van een onwillige ouder. En de staat kan een dergelijke schuld eenvoudig verhalen bij die ouder.

Kortom, u vraagt mijn mening? Het gezag is een farce in Nederland. Niks anders dan een strohalm voor rancuneuze ex echtelieden om die ander dwars te zitten.

moeder van vijf | 13.06.12 | 15:38

Whaaa als ik al die verhalen lees. Vraag ik me echt af Gaat dit over de belangen van de kinderen of zijn het de boosheden van de ouders jegens elkaar. hetgeen een vriendinnetje van een vaders zegt over zogenaamd zijn geld. Die geeft niks om die kinderen maar kan het niet uitstaan dat het ook haar centjes betreft maar ja dan moet je niet aan een relatie beginnen met iemand die al kinderen heeft. Je zet samen kinders op de wereld en al moet je zelf een droge boterham eten dan doe je dat uit liefde voor je kind en als de ander zijn verantwoordelijkheden niet neemt t.b.v. de verzorging van een kind is het geen vader of moeder maar zelf een onverantwoordelijk of egoistisch persoontje. Mijn ex betaald iedere maand netjes een heel klein bedrag aan alimentatie en heeft zelf de keuze gemaakt geen contact te willen met zijn kinderen want zijn vriendin houd niet van kinderen. Tja zo kan het ook maar ik heb er voor nu vrede mee mijn kids worden niet heen en weer geslingerd en hij zal echt ooit zichzelf moeten verantwoorden tegenover de kinderen. het enige wat ie dan kan zeggen? Ik heb toch voor jullie betaald. Al zou mijn ex helemaal niets betalen, ook dan zou ik er komen want kinderen hebben geen rijke ouder/ouders nodig om gelukkig te zijn. Liefde dat is wat ze nodig hebben maar dat wordt nogal eens uit het oog verloren.

Naam | 13.06.12 | 15:40

Is er recht in NL voor man dan?????

Ik weet wel zeker van niet.

M2 | 13.06.12 | 16:54

aan moeder van 5.

Mooi geschreven.

Alleen het deel alimentatie kan ik niet over uit. Want het is geen haatgeld maar een bijdrage voor de kinderen. Liefde hebben mijn kinderen genoeg. Nu nog schoenen.

anand | 13.06.12 | 17:30

ben afkomstig uit suriname.woont al jaren in nederland.heb 12 jaar ongehuwd relatie gehad met mijn ex.en daar uit heb ik 2 zonen en een dochter.mijn dochter heb ik nooit in mijn leven gezien .want ze vond mij ineens niet meer leuk en schakelde jeugdzorg terroristen.alles naar de klote.ik verzorgde mijn kinderen heel goed en stond altijd klaaar voor hun.en al 7jaar zie ik mijn kinderen niet.wat een rechtsschapen land hoera hoera lang leve de rechters.ik ben ook zwaar gediscrimeneerd.neem afscheid van nederland.by by rechts systeem.zo kweken ze allemaal moordenaars in nederland en dat zijn allemaal onschuldigen en het is ook bekent gemaakt door CBS.

ria | 13.06.12 | 18:32

Ook onze zoon ziet zijn kids al 15 maanden niet maar moet wel alimentatie betalen.De moeder van de kinderen heeft alles mee en komt overal mee weg.Met haar Borderline gedrag.

Ook alle instanties doorzien haar niet.Wij zien als opa en oma de kinderen dus ook al 15 maanden niet ter wijl ze nog geen km bij ons vandaan wonen.De moeder houdt ze bewust bij ons en het centrum vandaan zodat wij ze maar niet tegenkomen.

De rechter heeft trouwens al in 2010 een omgangsregeling vastgesteld.Waar de moeder vanaf dag 1 zich niet aan houdt,omdat een borderliner zich niet de regels laat voorschrijven.

Susan | 13.06.12 | 19:10

Ik kan me voorstellen dat je uit boosheid je ex jullie kind wil ontzeggen maar hoe kun je je kind zijn vader ontzeggen? En dan zeggen dat je van m houd?

Marieke | 13.06.12 | 20:02

Weten dit soort moeders trouwens ook met welke ellende ze hun kind opschepen als het later wil gaan STUDEREN?

Voor studiefinanciering (voor het bepalen van de hoogte ervan) moet je het inkomen van beide ouders opgeven. Heb je geen contact met je vader, dan kun je zijn inkomen buiten beschouwing laten.

Wat moet je hiervoor doen? Oa een verklaring van jou, van je moeder en van de huisarts of vertrouwenspersoon dat er dus geen contact is en waarom dan niet.

In mijn geval beperkte het waarom zich tot de reden dat er gewoon geen contact is. Zelf weet ik de echte reden niet eens en is mij ook nooit verteld! Dus mijn huisarts vond het allemaal maar vreemd en weigerde in eerste instantie mee te werken. Uiteindelijk schreef hij een enkel kort zinnetje op en godzijdank kreeg ik toch mijn studiefinanciering, maar op dat moment zag ik mijn hele studie aan me voorbijgaan.

HEBBEN DE MOEDERS HIER DAAR AL EENS OVER NAGEDACHT?

Volgend jaar gaat het gedeelte van de studiefinanciering dat ouders-inkomensafhankelijk is, op de schop. Is er geen contact met de ene ouder, dan krijg je dat gedeelte gewoon NIET meer! Ja, je mag het dan erbij gaan lenen, terwijl het nu nog een gift is, dus als ik later mijn diploma heb kan ik een flinke studieschuld terugbetalen terwijl ik er niet voor gekozen heb om mijn vader niet te mogen zien.

Denk daar maar eens over na!

Marieke | 13.06.12 | 20:08

En hoe denk je dat het is als je aan je omgeving altijd maar moet vertellen dat je je vader nooit gezien hebt en niet kan vertellen waarom omdat je dat dus gewoon niet weet, pardon, niet MAG weten?

Of als je een relatie krijgt en moet vertellen dat je partner geen schoonvader heeft en je niet weet waarom?

Of als mensen tegen je zeggen, ja maar dat is toch raar dat je je vader niet kent want iedereen die je tegenkomt kan dus je vader zijn, iedereen die je voorbij loopt op straat of die tegenover je in de trein zit enzovoorts? DAT IS ABSOLUUT NIET LEUK!

En dat je misschien wel halfbroers- en zussen hebt maar ze niet kent en ze misschien zelfs wel bij je in de klas zitten of in je vriendenkring?

OF DAT JE EEN RELATIE KRIJGT EN HET IS JE HALFBROER ZONDER DAT JE DIT VAN MEKAAR WEET!

Deze moeders zadelen hun kinderen een levenslang trauma op!!!!!!!!!!!!!

M2 | 13.06.12 | 23:24

Aan alle ouders die het verhaal van Marieke lezen.

Onthoud u uw kinderen die andere ouder of wenst u uw kinderen niet te zien omdat die andere ouder in uw ogen niet deugt?

Dan deugt u dus niet als ouder.

Naam | 14.06.12 | 10:28

mijn echtgenoot heeft uit een vorige relatie twee zonen, nu 19 en 14 jaar oud.

toen hij in 1999 huis en haard verliet, heeft hij zijn kinderen niet te zien gekregen tot (na heel lang procederen) 2003.

toen ging zijn ex etteren de kids mochten niet komen (belde om de haverklap af) ze wou hem uit de ouderlijke macht hebben etc etc.

na weer heel veel ellende kregen wij te horen dat ze wilde dat de kinderen haar meisjesnaam kregen.

om een lang verhaal kort te maken, de oudste zoon woont nu bij ons omdat hij geestelijk, lichamelijk misbruikt werdt.

bureau jeugdzorg en de raad van kinderbescherming die al in 2002 zijn ingeschakeld(door de school) heeft niets ondernomen, alles wat moeder zei werdt geloofd.

maar wel iedere maand de allimentatie betalen voor de jongste.

ik vindt dat als je de kinderen niet te zien krijgt en je als moeder maar kunt doen wat je wil, dat de vader niet meer hoeft te betalen.

en ja de moeder heeft toch ook haar verplichtingen naar het kind toe, ze krijgt toch al kindergeld, en ze gaat maar net als pappa werken voor het levensonderhoud.

waarom moet je als vader betalen vor kinderen die je niet te zien krijgt, omdat de ex altijd in het gelijk gesteld wordt?????

een hele erge boze maar superlieve moeder, die haar (stief) kinderen wel normaal

behandeld

ilse | 14.06.12 | 11:47

Mijn ex en ik hebben ook gezamelijk gezag echter hij kijkt al 10 jaar niet naar ze om en betaald 50 euro per maand, dat is heel erg eerlijk verdeeld vind je niet. Ik moet bij elke verlenging van een paspoort een rechtzaak aanspannen, zodra ik een rechtzaak aanspan om alleen gezag te verkrijgen doet meneer zielig en krijgt hij zijn zin. Waarom word hier dan niet naar gekeken, hij mag en kan mij dwarszitten bij elke beslissing zoals op vakantie gaan etc, maar zorgen doet hij niet

Naam | 14.06.12 | 11:49

Waar gaat het naartoe in NL, ik ben een alleen staande vader en heb van mijn eerste ex 1 kind en van mijn tweede ex 2 kinderen, met mijn tweede ex heb ik een co-ouderschap waardoor ik de kids om de week heb, dus een gelijke opvoeding, daar in tegen heb ik mijn oudste dochter al 9 jaar niet meer gezien, ze is inmiddels 10 jaar geworden, het eerste jaar van haar mocht ik haar alleen zien wanneer ze bij mijn moeder was, en dan moest ik ook nog alleen zijn, ik kreeg toen een nieuwe vriendin en die is 1 keer mee geweest en heeft toen mijn dochter gezien, uiteraard heeft mij ex dat ontdekt en heeft toen alle contact verbroken, aangezien mijn ex mij letterlijk buiten de deur heeft gezet bazuint ze rond dat ik zelf ben weg gegaan en geen contact met mijn dochter wil, wat echter niet het geval is, maar omdat mijn ex volgens haar nog geld van me kreeg, ondanks dat ze 20 jaar op mijn portemonnee heeft geleefd zonder ook maar een bijdrage te leveren aan het gezamenlijke huishouden die we hadden, heeft ze mijn dochter als inzet gebruikt om haar zin te krijgen, tot op de dag van vandaag heeft ze die nog niet gekregen, maar dat zorgt er ook voor dat ik mijn dochter niet mag zien, inmiddels heeft ze de achternaam van haar ook al veranderd, iedere keer als ik probeer contact op te nemen met haar hangt ze weer op of komt met een stompzinnige verhaal aan zetten, deze haat duurt nu inmiddels al 10 jaar en dat vindt ik triest, als je eerst 2 en half jaar blijft zeuren dat je graag zwanger wilt worden en het dan eindelijk lukt, en nadat het kind geboren de vader buiten de deur zet, en dan bij iedereen het zielige verhaal ophangt dat vader is weggegaan omdat hij volgens haar niet de verantwoordelijkheid wil dragen, terwijl dat juist andersom is, dan geloof ik niet dat je nog op het goede spoor zit, nogmaals deze strijd duurt nu al 10 jaar en ik heb me er inmiddels bij neer gelegd dat ik mijn dochter voor alsnog niet te zien krijg, is het nu maar hopen dat mijn dochter straks het besluit neemt om op zoek te gaan naar haar biologische vader, overigens is haar altijd voorgehouden hoe jong ze ook is dat ze geen vader heeft, dat ik er voor open sta om contact met haar te hebben, maar dat is aan haar daar kan ik als vader zijnde niet veel aan doen.

In tegenstelling tot mijn oudste dochter gaat het met de andere 2 dochters wel goed, ik heb ze om de week in huis en deel samen met mijn ex de kosten, en de omgang onderling is verder prima, maar de wetenschap dat mijn 2 jongste dochters hun oudste zusje niet mogen zien is teleurstellend, ook mijn oudste dochter weet dat ze nog 2 jongere zusjes heeft, ze heeft voor een paar jaar geleden per toeval contact met ze gehad, en ik hou mijn andere dochter ook altijd voor dat ze nog een zus hebben, dus de hoop is nu gevestigd op geluk, hopen dat ze gaat zoeken, en ik zal er dan zijn.

Pia | 14.06.12 | 12:44

Nu merk ik dat heel weinig aandacht wordt geschonken aan het feit, dat er ook nogal wat kinderen worden geboren die door verkrachting, resp. tegen de wil van de vrouw zijn verwekt. Zo iemand ben ik namelijk ook. De verloofde van mijn moeder is na mijn geboorte pas met mijn moeder getrouwd, kort voor hun huwelijk werd ik erkend en dat alles gebeurde vroeger via de rechtbank. Haar verloofde werd veroordeeld voor alle onkosten van moeder en kind (ik dus). Uit het dossier blijkt, dat hij voor mijn scholing moest zorgen tot leeftijd 16. Ver tot na mijn meerderjarigheid werd de trouwdag van mijn ouders gevierd alsof die een jaar eerder had plaats gevonden. Door de jongere kinderen verwekt en geboren na hun huwelijk word ik nog steeds geplaagd en dat ik misschien het kind ben van een ander. Mijn reeds overleden ouders konden mij helaas niet vertellen, wie de werkelijke biologische vader is van mij. Mijn moeder vertelde te zijn verkracht, tegen haar wil zwanger gemaakt en dat zij mij niet had laten aborteren of adopteren. Het familiegeheim... DNA een idee voor toekomstige wetgeving is betere oplossing ook voor alimentatie, erfrecht, naamgeving, etc.

Boze moeder! | 14.06.12 | 12:53

En hoe zit het als een kind naar haar vader gelokt word, terwijl de officele verblijfplaats bij moeder is? Vader "koopt" het kind en er word gezegd tegen het kind, als ze terug naar moeder gaat, het kind er bij hem niet meer in komt? Er is al maanden geen contact tussen mijn kind en mij. Heeft haar al een aantal keren een nieuw telefoonnummer gegeven zodat het kind voor mij onbereikbaar is. Als ik het kind bij de vader bel, word de telefoon nog niet eens opgenomen of meteen weer neer gelegd als hij hoort dat ik het ben. Nu is het zelfs zo ver dat vader het kind naar een school in zijn woonplaats gaat doen, terwijl ze naar het 3e leerjaar van het VMBO gaat en op de huidige school de prestaties en gedrag nalaat. BJZ heeft een OTS aangevraagd en die is toegewezen, maar doet hier in deze fase en situatie helemaal niets aan. Alles word buiten mij om geregeld. Vader is opnieuw gehuwd, al voor de 3e keer en blijkbaar hebben hun samen meer rechten als ik als alleenstaande moeder zijnde. Vader wilt het hoofdverblijfadres bij hem hebben, overlegt dit niet met mij zelf, maar verneem ik middels zijn advocaat. Hier ben ik het dus ook niet mee eens en zeker niet zo lang er een contactverbod tussen mijn kind en mij is en hier geen fatsoenlijke afspraken over gemaakt kunnen worden. Ik ga hier onderhand aan onderdoor want mis mijn kind echt verschrikkelijk. Wat heeft gezamelijk ouderlijk gezag nog voor inhoud als dit zomaar in Nederland kan????

aleenstaande moeder | 14.06.12 | 12:54

Wat betreft alimentatie is het principe dat vader en moeder naar draagkracht bijdragen aan de alimentatie van de kinderen. in praktijk is het helaas zo dat moeders het leeuwendeel van de opvoedkosten dragen omdat meestal de kinderen bij de moeder wonen.

Ik ben nu 3 jaar gescheiden en vader van mijn 2 kinderen heeft nog geen cent bijgedragen aan de opvoeding van de kinderen terwijl hij een goede functie heeft bij een maatschappelijk georienteerde organisatie en een salaris mee naar huis neemt dat flink boven modaal is. Ik en de kinderen leven net boven bijstandsniveau. Het enige wat er nu voor mij op zit is het dan maar door de rechter te laten beslissen dat de vader net zo verantwoordelijk is voor de opvoeding en onderhoud van de kinderen en dus een evenredige bijdrage moet leveren. Voordeel van het laten vaststellen door de rechter is dat bij niet betalen het kan worden geïnd door beslag te laten leggen op het loon.

Zoals iemand terecht opmerkte .. moeders sparen het eten uit hun mond voor hun kinderen,. en er zijn helaas teveel mannen die zich vader noemen maar weigeren de daarbij horende verantwoordelijkheden te dragen. Ik hou van je tegen je kind zeggen is makkelijk en snel, maar ook daadwerkelijk bijdragen aan zijn levensonderhoud en er mee zorg voor dragen dat het kind zo min mogelijk (financieel) leidt onder de scheiding is blijkbaar iets wat voor veel zogenaamde vaders een onmogelijkheid is.

Terecht werd ook opgemerkt dat zodra er ook maar discussie is tussen de expartners de zogenaamde vaders de alimentatie stoppen voor de kinderen waardoor ze de kinderen elke keer weer betrekken bij de conflicten en hen inzet maken van de discussie. Daarmee straffen die zogenaamde vaders niet de ex-partner maar de kinderen

Drs. N.J.M.Mul | 14.06.12 | 12:54

Dit onderscheid met betrekking tot gezag, al dan niet erkenning en alimentatie is iets dat naar mijn idee slechts door juristen verzonnen kan zijn...

Als men nu eens uitgaat van het kind zelf en de natuurlijke behoefte een band te hebben met beide ouders, komt men tot andere gedachten!

Mijn andere gedachte leidt dan ook tot het volgende: er zou gewoonweg een wettelijke zorgPLICHT moeten bestaan voor beide ouders ten opzichte van hun kind. Die zorgplicht zou moeten beginnen 9 maanden voor geboorte, ongeacht ouders getrouwd zijn of niet, ongeacht hun wettelijke relatie-status.

Hierbij dient het onttrekken aan zorg van de andere ouder gewoonweg strafbaar gesteld te worden, omdat dit het kind zou schaden. Het gedonder over omgangsregelingen, waar juristen ook aardig aan bijverdienen, is dan ook voorbij.

Het alimentatieprobleem is geheel voorbij als men eens de emancipatie van de 60ger en 70ger jaren serieus neemt: toen werd uiteindelijk gesteld dat iedere vrouw die op 1-1-1990 18 jaar zou zijn ook zelfstandig in haar inkomen zou kunnen voorzien omdat die vrouwen gelijke opleidingskansen als mannen hebben gehad,,,,, Van die gelijkheid blijft weinig meer over als het om alimentatie gaat... NOG STEEDS gebruiken vrouwen (mede) hun kinderen als excuus om alimentatie te verkrijgen voor hunzelf en kinderen. Als mijn gedachte ingevoerd zou worden, dus dat beide ouders een 50 % zorgtaak hebben in alle gevallen, betekent dat dus het kinderopvangprobleem ook over beide ouders verdeeld is en niet de ene oduer zich achter het kind kan verschuilen. De zorgkosten zijn dan ook naar redelijkheid verdeeld: woont het kind bij vader dan het welstandsniveau van vader en bij moeder welstandsniveau van moeder. Geen gekunstelde alimentatieberekeningen dus. Mijn zorgplan zou dan ook betekenen dat oduers niet te ver van elkaar mogen gaan wonen (in de USA schijnt die grens nu al te zijn op 80 Km....), in verband met de school en sociale omgeving van het kind. Het KIND dient voorop te staan en niet het eigen belang van ouders!

Overigens heb ik, zelf gescheide vader met een dochter van nu 22, een vonnis over mijn alimentatie ten aanzien van mijn ex waarin staat: De man heeft de vrouw de gelegenheid gegeven om haar positie op de arbeidsmarkt veilig te stellen. Het feit dat de vrouw hier niet voor kiest, kan in redelijkheid niet op de ex-man verhaalt worden, daar deze aan zijn verplichtingen in deze voldaan heeft (Hof Arnhem 13-12-1994) Het gevolg: géén cent alimentatie voor mijn ex, géén bijstandsverhaal voor mij en een werkplicht voor moeder, met toen een kind van 4,5 jaar.... (dit terwijl moeder ging scheiden met de illusie niet te hoeven werken, terwijl zij HBO en post HBO was afgestudeerd!) Ik heb overigens wél altijd alimentatie voor mijn kind betaald en betaal nu nog, onverplicht, een fors deel van haar studie en onderhoudskosten: OUDER BEN JE IMMERS LEVENSLANG!

(En toch blijf ik me afvragen waarom ik 100% van de kosten van mijn kind heb moeten betalen... en dat terwijl moeder er straffeloos alles aan deed met valse beschuldigingen etc. etc. om ieder contact met mijn kind te ontzeggen, hetgeen uiteindelijk niet gelukt is maar wél voor mij kapitalen gekost heeft, moeder procedeerde op staatskosten, ik mocht uiteraard alles zelf betalen...)

Drs. N.J.M.Mul

moeder van R. | 14.06.12 | 12:58

Er zal wel in elk verhaal een kern van waarheid zitten, voor zowel de vader- als moederskant ervan. Dit is mijn ervaring: Kreeg een relatie met een man, vader van twee kids. Volgens hem deed de ex moeilijk, als hij zijn kids ging opzoeken. Hij wilde met mij dichterbij zijn kids wonen, afstand bedroeg 250 km voor de verhuizing. Ik ben in alles meegegaan. In de 3 jaar dat we daar hebben gewoond, is hij welgeteld 5x aan de deur geweest (er was geen regeling) bij zijn kinderen.

even later kregen we zelf een kleine, meneer had verdriet om zijn twee eerste kinderen en kon in niets functioneren. Ze woonden wel een kwartier verder maar ging alsnog niet uit eigen beweging langs. Hij betaalde geen alimentatie voor de eerste twee. We hadden het eerst financieel slecht, maar daarna hebben wij een financieel stabiele tijd gehad, waarbij ik voorstelde om toch wekelijks of maandelijks te spenderen in zijn kinderen.

Onze releatie is nu verbroken. 1x in de drie weken belt meneer en vraagt naar ons zoontje. HIj heeft in twee jaar tijd niks bijgedragen en dan bedoel ik niets. Hij heeft een keer een pak luiers gekocht en twee dagen later het geld terug gevraagd. Hij zat in de bijstand en gaf per maand maar ook geen tientje aan zijn zoon. Maar eiste wel dat ik telkens met eigen auto en mijn benzinegeld even de kleine liet zien, want anders was ik een slechte moeder volgens hem. Zijn geld ging niet op aan de huur, nee aan drank & feesten met zijn nieuwe maatjes. Ik heb twee jaar lang gezwoegd om uit de financiele dal te komen. Ondanks dat hij geen baan heeft en makkelijk overdag zou kunnen zorgen voor onze kleine heeft ie dit niet gedaan. Ik betaal wel flinke kosten voor kinderopvang en ren met hem naar de dokter als hij ziek is. Ons leven (van mij en mijn kind) is best een druk leven, maar gelukkig heeft papa niets te doen en gaat papa buiten huilend rondvertellen hoeveel hij zijn kinderen mist en dat ze gehersenspoeld worden door hun mama. En dat mama elk contact tegenhoudt. Nee, het is lekker gezond om een keer maand allerlei beloftes aan je kind te maken en vervolgens dit niet nakomen. Maar op een dag worden kinderen groot (mijne is drie en heeft het zelf zo vaak gezegd) en dan zeggen ze: Alleen mama was er voor mij en alleen mama heeft voor me gezorgd.

moeder van R. | 14.06.12 | 13:15

toevoeging: ondanks mijn advies om zijn twee eerste kinderen wekelijk of maandelijk financieel te ondersteunen, heeft hij het niet gedaan, terwijl we dat makkelijk konden missen.

vader van een kind die in een pleegzorg zit,via jeugdzor | 14.06.12 | 14:29

mijn kind is in pleegzorg omdat er aan moederskant gezag is..ze heefd geen verblijf.en ik geen erkening kan doen in welke vorm ook dan.ze wil wel mee werken.maar alles loopt tegen.ik hem wel dna test.maar hoe kan ik hem uit zijn pleeggezin halen.of een goeden regeling dat ik hem 3 dagen per week in huis heb.ik heb er voor gekosen een kind te maken te nemen,en niet af te moeten staan.omdat er wetten zijn.menselijk staad hoog.wetten moeten we na komen.plichten ook.ik wil plichten na komen,waar ik wel recht op heb.raar dit .de wet moet is zo zijn. je ben allebij 100% ouders. als je een kind niet wild dan geef je dit maar aan de rechter op papier,dat je geen ouder wilt zijn.hoop dat er meer mensen zijn die zo denken.mischien denk ik verkeerd. maar zijn er mensen die uit dit probleem wat ik heb met een goeden raad hebben. ik zie me kind nu maar eenz in de twee wken nog net geen uur. we waren eerst nog samen.toen hadden we same een uur. nu appart.en ieder net geen uur achter elkaar.ik wil mijn vaders rol nu eindelijk is na meer dan een jaar al te wachten op vooruitgang te zien waar maken.heefd iemand raad.laat het hier weten A.U.B .

een vader die zijn kind mist

Lb.Koppenol | 14.06.12 | 14:44

Waanzin Nederland. Juridische erkenning af laten hangen van toestemming vrouwen-moeders. Bedrog alom, neem de zo 11000 geborenen ieder jaar weer die worden belazerd ook daarna jarenlang door vrouwen, met en zonder borderline, en passyndroom-vervreemding plegend onder de plu nota bene van een falend familierecht aan alle kanten. Waarheidsvinding erbij en erna 0,000 procent.

Dat is jullie zo beschaafde Nederland. Liegende hulpverleners of verzwijgende ggz erbij en later vele van die kinderen vervreemd van eigen wortels door vrouwen in de psychiatrie. En ja kopprojekten vol, die ze willen wegbezuinigen dat terzijde.

Daarbij Misdrijf Verduistering van Staat dan gepleegd door vrouwen, c.q. familie ervan. En nog niet wakker 2e Kamer en familie-kinderrechters? Schandalig. Die Raad KB die ook nog eens de materie heeft omzeild al jaren erbij, de afdekpolitiek van een overheid die zorgt dat rechtspraak uit de wind wordt gehouden. Hypocriet en te gek voor woorden, Dr. Hare heeft gelijk zo 3 , 4, procent heeft psychiopathische trekken of is psychopaath met empathisch gebrek. Zitten overal dus ook in politiek en rechtspraak o.a.

t Is maar dat u het weet...

Edwin | 14.06.12 | 15:16

Ik denk dat het niet zo is, dat een vader te allen tijde alimentatieplichtig is. In beginsel wel, maar als de moeder en/of het kind de vader van alle rechten onthoudt en dit niet te rechtvaardigen is, kan onder die bepaalde omstandigheden de alimentatie worden gekort of op nihil worden gezet.

Overigens is het helemaal niet zo dat in het personen en familierecht, vaders altijd het slachtoffer zijn. Ook moeders worden kinderen onthouden, als de rechter in zijn kortzichtige wijsheid, meent dat een werkeloze vader maar de verzorging van zijn kind op zich moet nemen, in plaats van de werkende moeder. Er bestaat een dergelijke casus, waarbij de vader het kind is gaan manipuleren en het kind en de moeder slachtoffer zijn van het PAS syndroom, ook al beseft het kind dit (nog) niet. Het kind wil de moeder niet meer zien en dit is plotseling en zonder aanleiding ontstaan, terwijl de vader al jaren de omgangsregeling frustreert (hetgeen overigens strafbaar is gesteld, art. 379 lid 1 en eventueel lid 2 Sr. Maximale straf 9 (!) jaar.

In dergelijke gevallen is het goed mogelijk dat de alimentatie kan worden opgeschort, tot het moment dat ook de verzorgende ouder meewerkt aan zijn rechtsplicht.

chantal | 14.06.12 | 16:24

ikzelf vind als vader en moeder uit elkaar gaan dat de kids week om week naar hun ouders moeten...dat het ook zo geregeld word!!vaders zijn wel erg makkelijk om 1 x in de twee weken hun kids te hebben en de moeders hebben de zorg altijd...zo kunnen ze meer met de opvoeding doen en krijgen ook een sterkere band met hun kinderen...kinderen kunnen er niks aan doen...vaders zeggen erg makkelijk van...maar ik moet heel de week werken...ja dhuuuu en de moeders dan..ach...dat is hun probleem niet toch...moeders die werken lopen 100x harder dan de vaders...daarom vind ik dat de kids week om week bij hun ouders moeten zijn....en ja..moeders doen heel vaak vervelend om hun kinderen maar bij hun te houden en de kids op te stoken over vader of nieuwe vriendin...dus als je co ouderschap hebt dan zal dat zeer zeker minder worden..en als de kids 12 jaar of ouder zijn dan pas mogen ze zelf weten hoe of wat...moeders staan altijd sterker als vaders!!!

en bedankt | 14.06.12 | 16:53

kweet niet of ik het nu goed gelezen heb maar zaaddonors moeten geen allimentatie betalen maar een man (net als ik dus) die zyn kids al ruim 5jaar niet ziet wel????? nou ik voel me ook zaaddonor is dat raar?????

Die vrouwen zijn gestoord | 14.06.12 | 19:00

Die moeders die klagen over dat ze van weinig geld leven: ipv de man de schuld geven ben je er zelf ook verantwoordelijk voor!

Zorg eerst dat je een goede baan hebt, een goed huwelijk en dan pas neem je, in goed overleg dus als allebei het willen, een kind.

Ga je zo maar in het wilde weg een kind nemen en achteraf de man de schuld geven, dan verdien jij jouw kind niet eens!

wettelijkvader, gerechtelijk de pineut | 14.06.12 | 20:20

De reacties op deze pol zijn over het algemeen erg duidelijk!!! wanneer gaat de grondwet nu eindelijk ook is gelden voor ex-ouders!! Of zet er een toevoeging bij... niet van toepassing op vaders, die zijn gewoon de ...

Ik vind dat als de moeder bewust kiest voor het grotendeels opvoeden van een kind... daar zelf ook de verantwoording voor moet nemen. Dit ook standaard als wettelijke norm.

DE 1 zit lekker thuis op de bank en DE ander werkt zich kapot en ziet ze kind als ie geluk heeft een paar keer in de maand.

Niet voor niks 70% van je draagkracht!!! voor die 30% wat er over blijft kan je echt geen advocaat betalen.

Leuk die jeugdzorg!! alleen zonder ouderlijk gezag, kunnen ze jouw kind niet helpen.

Wanneer wordt er nu ook is echt naar het kind gekeken... ook die willen een vader... en soms iets vaker dan eens in de 14daags!

Het valt niet altijd mee als je kind vraagt

papa, wanneer breng jij me nou is een keertje na school en je dan MOET antwoorden... sorry, dat hebben papa en mama zo afgesproken

Nederland BV, makkelijker kunnen we het u niet maken, wel moeilijker.

Reactie voor de vader van een kind die in een pleegzorg zit,via jeugdzorg. | 14.06.12 | 20:59

Reactie op uw vraag om hulp:

1. Zorg dat je een huis hebt en een kamer appart voor je kind, leuk ingericht.

2. Misschien een goeie leuke vriendin die van kinderen houd erbij. (niet verplicht)

3. Familie die graag helpt wanneer je een keer alleen weg moet en die graag de oppas zijn.

4. Een Baan dat is t begin van verantwoordelijkheid en werkt meestal sneller naar gezag.

5 DNA zodat je werkelijk kan bewijzen dat je de vader bent.

6 Heb je een strafblad, dan zou het eens moeilijk kunnen worden, maar daar heb je ook advocaten voor nodig om je te hulp te schieten op juridsch legaal gebied.

7. Een goede en vertrouwde advocaat, die werkelijk achter je staat.!!!

In het leven maakt iedereen weleens fouten, maar er is altijd een 2de kans als je die werkelijk wilt.!!!!!

pib_001@hotmail.com | 14.06.12 | 22:06

Koppenol is weer van de partij met zijn geleuter over psychopate moeders....

Wat dacht u van deze? Er zijn ook vaders die NIET EENS het ouderlijk gezag willen regelen (voor zichzelf dan) als je het meermaals aanbiedt, ten tijde van de zwangerschap noch na geboorte van het kind!! Na 3 jaar uit elkaar gegaan; nu 10 jaar verder en NOG NOOIT een euro aan zijn kind gespendeerd of alimentatie betaald. Na 8(!!) jaar wel -als meneer weer een nieuwe liefdespartner heeft- alsnog komen aankakken dat hij het wil regelen (uiteraard de financiele verplichtingen buiten beschouwing latend) want dan kon hij haar laten erven... Ja, me hoela.Dan regelen we ook de full package natuurlijk, maar dan wordt het weer oorverdovend stil.

Zeer eens dus met wat meerdere moeders hier zeggen: WIJ sparen ons het eten uit de mond en liggen krom voor ons kind, en gunnen het bovendien de omgang met vader (en vice versa: dus hoezo....bitches??) omdat we niet willen dat het de dupe wordt van een idiote kronkel, c.q. dat het een vaderfiguur in het jonge leven moet missen (met alle latere ellende van dien voor de ontwikkeling van het kind). maar financieel iets in de upbringing bijdragen? Ho maar. Kom niet aan s mans centen want dan zijn de rapen gaar!! In en in-triest. Je kunt het aanvechten, maar het kost je bakken met geld (mijnheer traineert). Nou, dan houd je als moeder de eer aan jezelf want bedelen/smeken: DAT NOOIT. Maar dan behoud ik ook VOLLEDIG het ouderlijk gezag!!

aleenstaande moeder | 15.06.12 | 8:17

De vraag is al eerder gesteld: kinderaimentatie moet over de kinderen gaan, en de kinderen horen centraal te staan.

Ik geloof meteen dat er een hoop verantwoordelijke vaders zijn, maar wat doe je als de vader een alcoholist is? als hij zijn handjes niet thuis kan houden naar zijn kinderen en veroordeeld is voor huiselijk geweld? Is het dan nog steeds in het belang van het kind om het ouderschap te dellen? is het dan nog in het belang van het kind om je kind er te laten slapen? Is het in het belang van het kind hem te dwingen als hij niet wil?

M.i. niet.

Alimentatie heeft niets te maken met omgang en of ouderlijk gezag. Het gaat om het basale recht van een kind op eten, drinken, een dak boven zjn hoofd, nieuwe schoenen en alshet kan ook nog lidmaatschap van een club. De verplichting om daarin te voorzien is gelukkig geregeld bij wet die zegt dat ongeacht vader en moeder daarin naar draagkracht moeten voor zorgen.

De wensen van een kind om geen omgang met de vader te willen moet dan ook gerespecteerd worden. Het is maar al te makkelijk om te zeggen.. de moeder houdt het contact tegen. Misschien moeten die vaders eens in de spiegel kijken en zichzelf afvragen waarom hun kind geen contact wil??

Kinderen zijn echt wel in staat een eigen mening te vormen.

SFV | 15.06.12 | 8:28

Ik vraag me ook af of het uiteindelijk in het belang van het kind is om elke week bij een andere ouder te wonen? Het lijkt mij dat het veel vraagt van een kind, want waar hoort hij nog thuis? Ik zou het erg belastend vinden om steeds mijn koffertje te moeten pakken om dan eens bij de een en dan weer bij de ander te gaan wonen

Berend | 15.06.12 | 14:24

mijn zoon van 14 is uithuis geplaatst .ondanks dat moerder geen vaste kosten heeft vaar hem moet ik vanaf het moment dat hij uit huis is geplaast tot zijn 18e jaar alimentatie blijven betalen voor hem aan zijn moeder die het voor haar eigen schulden gebruikt.ik betaal met alle liefde voor mijn zoon als hij het ook krijgt of als het ook aan hem besteed word nu verdwijnt het in een bodemloze put

Ruud | 15.06.12 | 15:13

Als een vader geen rechten heeft omtrend automatisch ouderlijk gezag bij de geboorte van zijn kind, en als de moeder dit niet erkent of wil erkennen dat hij de vader is, dan vind ik dat hij ook geen plichten hoeft te hebben wat betreft de allimentatie. ( geen lusten ook geen lasten)!!!!!!!!!!

Drs. N.J.M.Mul | 16.06.12 | 1:24

Het verbaast mij dat de discussie hier wordt voortgezet over individuele zaken en kennelijk de meesten niet willen zien waar m de juridische kneep zit: de wetgever heeft namelijk 4 soorten kinderen gecreëerd: al dan niet erkend en binnen een huwelijksrelatie dan wel een samenlevingsrelatie geboren .. al dan niet voorzien van huwelijkse voorwaarden of samenlevingscontract. Afhankelijk hiervan is er en recht op contact voor vaders, alimentatieplicht of niet en ouderlijk gezag of niet! (En het al dan niet verplicht zijn van een advocaat in de procedures ...)

Ik heb in feite voorgesteld: kijk eens NAAR HET KIND en geef ieder kind een gelijkwaardig contact met zijn of haar BEIDE ouders, door gewoonweg het denken om te draaien: als je vader/ moeder bent hebben BEIDEN een ZORGPLICHT (50-50%), en dat in verband met het kind dat u samen op de wereld gezet heeft!

Er zijn, bij mijn weten 3, rechtelijke uitspraken waar bepaald is dat een kind na het uiteengaan van een relatie op één plek bleven wonen en precies 50 % van de tijd vader dan wel moeder bij de kinderen verbleef in verband met de zorg... GOEDE uitspraken waren dat... waarom kan dit nu niet eens regel zijn?

(Hierbij als bewijs zo nodig DNA-test en niets te maken met erkenning of samenlevingsvorm of huwelijkscontract!)

Waarom moet het egoïstisch belang van een ouder voorop staat die straffeloos aan een nieuw leven kan beginnen?

Ik realiseer mij dat mijn idee idealistisch zou kunnen klinken, maar het doet naar mijn idee wél recht aan het kind en zijn/haar rechten!

Drs. N.J.M.Mul (ouder-ondersteuner in Jz-Kb zaken)

Mariska | 17.06.12 | 9:27

Die wijven moeten niet zo zeuren, ZIJ nemen dat kind, niet de man, want helaas heeft alleen de vrouw de mogelijkheid om een zwangerschap te voorkomen.

Hierdoor ontstaat al veel ellende want niet iedere man wil een kind maar wordt er zo wel mee opgezadeld.

mama van 2 | 17.06.12 | 21:57

nou nou mariska, niet iedere vent word opgezadeld met een kind zonder het te willen. er zijn wel degelijk mannen die het ook willen, daarbij zijn wanneer het verwekt word en zich dan na verloop van tijd bedenken omdat ze hun vrijheid kwijt zijn...

mamatje | 17.06.12 | 22:02

Drs. N.J.M.Mul, heb je zelf ervaring met een dergelijke situatie in je persoonlijke leven???

Jaco | 18.06.12 | 12:35

Het zou al veel ellende voor kinderen besparen als de omgang alleen al geborgd zou zijn net als uitgesproken alimentatie bedragen

De rechtspraktijk | 18.06.12 | 15:15

1) Eerst weigert je advocaat in het kort geding een omgangsregeling mee te nemen (uitspraak duurt 6 weken)

2) Bij de eerste zitting van de kinderrechter weigert die een voorlopige omgangsregeling en gelast een raadsonderzoek (6 weken wachten op de uitspraak)

3) 4 maand voordat de Raad voor de Kinderbescherming contact met je op neemt,

4) 3 weken tot de volgende zitting, vervolgens weer 6 weken wachten op de uitspraak.

Inmiddels ben je dus zo al een jaar verder.

Die uitspraak is: Vader heeft de kinderen al geruime tijd niet gezien, en er moet eerst maar eens een bezoekregeling gestart worden.

Vreemd dat vaders de moed maar opgeven? Ik heb na 3 jaar strijd nu maar opgegeven. Vaders hebben geen rechten (uitsluitend bezoekrecht) ook als dat volstrekt niet uitvoerbaar is door bijvoorbeeld een reisafstand van ruim 5 uur voor een bezoekje van een uurtje ofzo om de twee weken.

En gezien moeder tot niets verplicht kan worden, moet vader 10 uur reizen om de kinderen te halen en te brengen.

Overigens, zelfs als moeder toe geeft liever niet mee te werken aan omgang zoals bij mijn ex het geval was, dan nog blijft zij de volledige zorg en omgang toegewezen krijgen.

Natuurlijk allemaal achter gesloten deuren en in het belang van het kind en zonder enige vorm van waarheidsvinding.

anders om | 13.07.12 | 1:49

ik ben een moeder en mijn ex heeft er alles aan gedaan om de kinderen bij mij weg te halen en dat is hem gelukt dmv manipulatie en omkoperij. hij heeft een vriendin en zij hebben beide n goeie overheidsbaan. ik ben alleen, kan door n chronische ziekte weinig werken, word aangevuld dmv uitkering vd gemeente en ben na drie jaar eindelijk schulden vrij. wij waren niet getrouwd, wel de kinderen erkent. beide ouderlijk gezag nog steeds. nu de kinderen bij hem wonen, (ik had al niet veel) heb ik nog minder geld te besteden. geen kinderbijslag, kinderkorting, extra toeslagen of andere kortingen. ook mijn uitkering is daardoor minder geworden terwijl ik lichamelijk gezien niet meer kan werken. ik zou nu dus ook echt geen alimentatie kunnen betalen als dat zou moeten. ik vind dan ook dat mensen moeten nadenken hier over. kinderen kosten geld ja, maar degene waar de kinderen wonen krijgen daar van de overheid dan ook extra geld/korting voor in verschillende vormen. bovendien wilde in mijn geval mijn ex perse de kinderen hebben. dus ik heb geen medelijden met hun. maar bij mij hoeven ze niet aan te komen voor geld, want door hun toedoen, heb ik het niet. die ene keer in de twee weken als de kinderen bij mij zijn geef ik ze wat ze nodig hebben en wat pas echt belangrijk is: onderdak, eten, drinken en HEEL VEEL LIEFDE EN AANDACHT!!! die laatste twee kunnen mijn ex en zijn vriendin nog wat van leren. want geld is handig, maar niet het belangrijkste. I rest my case!

Mariska | 16.07.12 | 23:37

ik vind de hele wetgeving maar zo krom als maar kan. mijn ex heeft in eerste instantie zelf ineens 7 maanden niks meer later horen, ineens wilde hy dat toch en ik heb daar nooit moeilijk over gedaan tot dat mijn dochter van nog geen 3 thuis kwam met het verhaal wat papa allemaal met haar gedaan heeft. IK als moeder heb de plicht om voor mijn kind op te komen omdat zij dat zelf nog niet kan. 2 jaar later en vele instanties die ik zelf omhulp geroepen heb, komt er nu ineens een onderzoek voor opnieuw omgang,,,, en dat kan maar wel??

de ex van mijn vriend die zelf de regels aan haar laars lapt kan alles maar maken en dat terwijl hy dood goed voor zijn kinderen is!!!! Dat vind ik krom. niet elke moeder is uit op geld en allimentatie,, ik niet tenminste ik wil niet afhankelijk zijn van een ex, en zeker niet na wat hy met mijn dochter heeft gedaan. En nee ik houdt niet zomaar mijn kind bij hem weg,, voorheen was ik anders erg schappelijk, zelfs doordeweeks mocht hy komen wilde hy zijn dochter zien, hy mocht zelfs mee eten, ik heb NU wel problemen na wat hy mijn dochter heeft aan gedaan. Mijn zorgen worden straks weer heeel groot als zij wel weer naar haar vader toe zou moeten. een kind dat toen nog 3 moest worden schijnt op die leeftijd al heel goed te kunnen liegen zeggen ze,, mijn reet. mijn dochter kan op die leeftijd niet eens weten hoe dat in elkaar steekt... en roept de raad van kinderbescherming keihard elk kind heeft het recht om zijn/haar vader te zien... wat??? ik bedank hun straks van harte als mijn kind naar de klote is.

Moeder | 26.09.12 | 16:02

Ik heb zojuist alles gelezen, elk berichtje. En er staan maar een handjevol berichten die daadwerkelijk over het kind gaan en wat het best voor hem is. Is het verantwoord om een peuter van nog geen 2 jaar oud,heen en weer slingeren tussen vader en moeder. nee, een kind zijn veiligheidsgevoel ect. is nog vol in ontwikkeling. Het word niet aangeraden en niet afgeraden, waarom niet. Omdat mensen van deze instanties geen rechtszaak aan broek willen van de ouder die de dupe hiervan word. De ouder die moet wachten tot zijn kind oud genoeg is om dit emotioneel gezien wel aan kan, maar als jij een liefhebbende ouder bent heb je dat voor je kind over. Zeg ik dat je kind van zijn vader of moeder moet onthouden, dat nooit, MAAR hou rekening met je kind en groei met hem of haar mee. Het kind geeft altijd te kennen wanneer hij er aan toe is. Beschadig je kind niet.

Juspol | 11.10.12 | 16:06

Ga eens lezen www punt rgardner punt com. En geen gezag meer per automatisme aan vrouwen met ernstige geestesstoornis "borderline" met kenmerken liegen en bedrog.

Dat wist jeugdzorg en de Rechtspraak al jaren en nog gaven ze gezag?

Dat flikten ze dus kinderen en dat "soort" is crimineel, plegen verduistering van Staat de meesten een misdrijf t.o.v. het betreffende kind of kinderen.

Net als die halve zool heer H. op TV met zijn honderd kinderen. Die vrouwen dat "soort" zijn behalve egoïsten zo g.k als een deur. Verplicht opnemen en therapie plus vervolgen zoals gezegd voor vervreemding en verduistering van Staat van een kind. DAT dient in nederland te gebeuren in plaats van in stand houden van valse afgelegde verklaringen door borderliners. Jaja geachte familierechters stoppen dus met kinderbeschadigende kul.

Een bezorgde vader... | 23.10.12 | 23:34

Mijn ex en ik zijn onlangs uit elkaar gegaan. Wij hadden nooit een samenlevingscontract en zijn ook nooit getrouwd geweest. We hebben wel een tweeling die inmiddels 6 maanden oud is...Ik heb de kinderen erkend en heb ouderlijk gezag. Mijn ex heeft de borderline-persoonlijkheidsstoornis en heeft er nog steeds problemen mee. Toch lijkt ze nu al de overhand te hebben bij jeugdzorg, de raad voor de kinderbescherming en haar familie die mij nu ineens na 6 jaar niet meer zien staan. Mijn advocaat zegt dat het allemaal wel goed komt, maar toch zie ik mijn ex een lekkere slachtoffer-rol aannemen en zielig doen waar ze maar kan. Ik vind zelf dat ik een goede vader ben, dat wordt ook door meerdere mensen in mijn omgeving gezegd tegen me...en daardoor zou ik me goed moeten voelen. Toch blijft die twijfel me achtervolgen...en weet ik dat de meeste vrouwen als winnaar uit deze strijd komen, borderline of geen borderline. Toen we nog samen waren heeft mijn ex mij beloofd dat ze me nooit de kinderen zal ontzeggen en me ook niet moedwillig zal proberen (financieel) uit te kleden. Op dit moment zie ik de kinderen nog regelmatig maar als ik alle verhalen hier zo lees maak ik me toch zorgen...Ik heb haar continue geprobeerd te helpen, op financieel gebied, met verhuiszaken, wil voor haar rijden, zaken voor haar regelen en een goede omgangsregeling betreffende de kinderen. Nu werkt ze me alleen maar tegen waar mogelijk en jaagt alle instanties tegen mij in het harnas, daarbij blijft ze me verwijten maken en me continue op mijn ziel trappen met al haar uitspraken...Ik ben benieuwd naar de afloop. Zijn er vaders die een zelfde situatie kennen en heb je tips ? Alle tips zijn welkom...

Feeling lonely up here | 27.10.12 | 22:14

Geachte Bezorgde Vader,

Momenteel bevaar ik het zelfde schuitje als u, (ex) vrouw (nog niet gescheiden) doet exact hetzelfde en hoe hard je ook aandring bij instanties je word als zeurder beschouwd en ze zeggen gewoon dat het allemaal niet zon vaart zal lopen. Het is werkelijk waar niet te geloven wat je voor antwoorden je van die instanties krijg. Maar hé vandaag kreeg ik een brief vanuit de gemeente Rotterdam jawel, zou dit dan de enige instantie zijn die mijn verhaal aan wil horen ??? Nee hoor, ze willen na 1 maand sociale dienstuitkering aan de moeder toch wel even geld vangen van de vader want die heeft tenslotte genoeg geld, die werk toch 80 uur voor zijn gezin, heeft 2 banen zodat de moeder thuis kan blijven om voor de kinderen te zorgen. Zou het zo zijn dat onze zorg nog niet weten hoe ze met borderline gevallen om moeten gaan en dat dit vrijwel allemaal pathologische leugenaars zijn die kunnen liegen alsof het gedrukt staat ?? Want als iboya1975 zelfs in staat is om een leugen tegen de politie op te hangen zodat ze met een aantal man en een paar honden bij mij voor de deur staan dan vraag ik me af.............. waar houdt het op met het geloven van een borderline geval ?

Langzaam zakt de moed in me schoenen en ik denk er ook aan mijn schoenen maar eens gaan te verliezen.

Im getting out of here.....................

Debby | 08.11.12 | 11:26

Het ergste is dat veel mensen lijken te vergeten waarom ze ooit samen kinderen hebben genomen. Dit geldt ook voor de alleenstaande moeders die per ongeluk zwanger worden. Je hebt er voor gekozen dit kind van deze man op de wereld te zetten. Dat heeft gevolgen. En nee je kan niemand dwingen om ouder te zijn. Maar je mag n kind ook niet gebruiken om dat jij je gekwetst voelt. Zoveel vrouwen die zwanger zijn en het kind houden om iemand aan zich te binden. En zoveel vrouwen die hun kind bij de vader weghouden omdat ze niet krijgen wat ze willen. Ik word er misselijk van dat kinderen hiervan de dupe worden. En ik ben n vrouw, alleenstaande moeder van n vader die niet wilde. Ik heb er voor gekozen die kleine te krijgen tegen zijn wil. Wie ben ik dan om iets van hem te eisen. En toch ben je aan je kind verplicht om hem wel toe te laten als hij het wel wil. Want t gaat niet over jullie, het gaat over n kind.

Ik lees hier over vaders die de moeders van hun kind afkraken omdat ze borderline hebben, moeders die zgn hun kind dwingen hun naam te veranderen, etc etc. Stop ns met haten en denk aan de kinderen. Zij zijn de enige die hier niet om gevraagd hebben. Ik heb btw sinds n jaar contact met mn ex, na 13 jaar. En wij proberen dit iig als ouders goed te doen. Sterkte jullie allemaal.

joke | 08.11.12 | 13:11

ik realiseer mij terdege wat er zoal na echtscheidingen kan gebeuren. Twee mensen scheiden niet om niets en vaak weet de buiten wereld meer dan beide partners. Ook zie ik vaak om mij heen dat de buiten wereld zich er te vaak mee bemoeit op een negatieve manier. Moeders hebben macht, hoe je het went of keert, zij gebruiken dit vaak tegen vaders. het recht systeem moet dan ook m.i. meer voor de belangen van Vaders op komen. Moeders zijn vaak onzeker en hebben een vorm van bindingsangst. Hier mag en moet, een vader niet op afgerekend worden. Ook de allimentatie; ik weet dat er moeders zij die werken en door een scheiding bewust hun baan laten varen, om zodoende een vader meer te laten betalen en als er eenmaal een berekening is gemaakt, dan gaan moeders weer baantjes zoeken. Ja, moeders, op uitzonderingen na, jullie kunnen wel op vaders afdoen en mopperen. Maar jullie hebben samen een kind gemaakt en neem daar ook de verantwoording voor en laat een kind weten dat hij of zij een vader heeft en zorg voor een goede omgang regeling, die beiden wenselijk achten!!! En sta niet voor de rechter te klagen, en later alle regels van de omgang te overtreden. "Machts-misbruik", noem ik dat.

Een oma.

Linda | 09.11.12 | 13:17

Helemaal mee eens. Ik heb respect voor de vrouwen die het alleen doen maar hoe vaak ik hoor dat vrouwen door jaloezie of weet ik het wat de ex gewoon wil laten bloeden.. en dit is niet in het belang van het kind. Nadenken voor dat je een kind op de wereld zet als het zo,n vreselijke ex is !!

Scheidende vader | 12.11.12 | 13:38

Hallo mensen,

Ik schrijf het maar een beetje van me af want na na bijna 2 decennia relatie en 2 kids aan de kant gezet worden valt niet mee...buiten je schuld werkloos..Niks te krijgen...

Je voelt je onbegrepen, krijgt geen steun.. en dan mag je nog naar die rechtbank ook...daar jezelf verdedigen... Ik ben het allemaal een beetje zat eigenlijk, gedonder allemaal.

Zou zo een vliegtuig willen pakken...en go screw it all..

Maar ja dan roept je verantwoordelijkheid weer.

Zo had ik het niet voor ogen ...net of je jaren voor jan met ... achternaam gewerkt hebt...ben er zo ontzettend klaar mee...

maar voorlopig niet...zit ik straks op een k.tkamertje en alimentatie te betalen na jaren in een koophuis...

Life sucks.

@Scheidende vader | 23.11.12 | 21:00

Ik voel met je mee, maar je hoeft niet naar de rechtbank ;) Ook hoef je niet jarenlang alimentatie te betalen als je dat daadwerkelijk niet kunt.

Als het waar is wat je zegt, dan kan je gewoon niet betalen. Laat die andere partij jou maar dagvaarden en leg dan het bewijs in de vorm van een aangifte van inkomstenbelasting tijdens een zitting voor.

Rechten heb je niet als vader, maar van een kale kip kan je niets plukken.

Life sucks? Alleen als je je neer legt bij je slachtoffer denken, en braaf bataald ten koste van jezelf.

MoederWeetHetEvenNietMeer | 07.01.13 | 13:22

Hallo allemaal.

Ik ben een moeder van 3 zonen.

Mijn 1ste 2 zonen komen uit een relatie van 7 jaar die in 2005 be-eindigt is.

Het ging niet meer met mijn ex samen te leven aangezien er maar van 1 kant liefde kwam.

In 2006 moest de alimentatie door socialedienst vastgelegt worden via rechtbank.

Deze betaald vader van kinderen ook maandelijks(wordt gestort op kinderen spaarrekening)

De omgangsregeling konden we als ouders zelf onderling oplossen.

Dit ging ook altijd goed zonder problemen en heb ook altijd ingestemd als hij de kinderen wel eens dagje extra wilde hebben.

In 2005 leerde ik ook mijn huidige man kennen,in 2007 gehuwd en 2008 samen zoontje erbij.

Maar dat gaf nooit problemen met ex.

Nu in 2012 leerd ex vriendin kennen en probeerd ex zijn zin door te zetten ivm omgangsregeling.

Onze laatste overleg in okt 202 ging erover dat in mijn werkweekenden(ik draai om het weekend 4 nachtendiensten)dat kinderen bij hem verblijven en dan in mijn vrij weekend de kinderen bij mij.Meneer vond het prima en ging akkoord.Nu einde van het jaar draait hij de weekenden tegen mijn wil om en zo hebben wij geen vrij weekenden met de kinderen.Ik heb hem 31 jan gesmst dat als hij de kinderen terug brengt 6 januari dat hij ze pas weer ziet 25 januari.Hij bracht ze en zei tot 18de januari.Waarop ik zei nee dat is onze afspraak niet het blijft bij 25 januari.Want anders zijn kinderen hier als ik nachtdienst heb en als ik vrij weekend heb bij hem.Wanneer kunnen wij als gezin wat leuks doen dan???

ik heb afspraak met advocaat gemaakt voor de omgangsregeling vast te laten leggen zodat hij er niet onderuit komt en ook de vakantiedagen van kinderen eerlijk verdeeld worden.

En vraag gelijk na wat ik kan doen als hij de 18de de kinderen toch mee wilt hebben.

Want ik zou dit nu weigeren.

Iemand zelfde meegemaakt??

peter | 09.01.13 | 22:52

weet je wat t vreemde in nederland gewoon is??? dat als je uit elkaar gaat en samen kiest voor een co-ouderschap en als de moeder er dan achter komt dat t teveel werk is een baby van een jaar op te voeden dat je als vader dan verdomd goed in je schoenen moet staan om naar de advocaat te stappen om te kijken of t evt mogelijk is om de complete voogdij te krijgen omdat moeders niet capabel genoeg is om voor haar eigen kind te zorgen... en dat puur door luiheid. mijn zoontje woon nu bij mij en ik moet maar een toevoeging aanvrgen bij de rechter... mannen moeten maar eens gelijke rechten krijgen als t om de kids gaat... das t jammere aan de nederlandse wet dat je gewoon als vader slap staat...

MoederWeetHetEvenNietMeer | 10.01.13 | 11:57

Hoi Peter,

Alles wat komt kijken bij een breuk tussen ouders is voor kind al erg genoeg.

Misschien moet zodra ouders uitelkaar gaan een of andere instantie eerst bij beiden kanten kijken en dan verder kijken wat het beste voor het kind of kinderen zou zijn.

Natuurlijk ben ik het er mee eens dat de moeder volle voogdij moet hebben,mits moeders ook 100% ervoor kan zorgen.

En zeker zullen er moeders maar ook wel vaders zijn die deze taak niet helemaal kunnen vullen.

Maar dan moet zo eens instantie verder kijken en niet de kinderen zo er tussen laten bungelen.Want het kind krijgt geestelijk ook klappen erdoor.

MoederWeetHetEvenNietMeer | 10.01.13 | 12:01

Hallo,

Om even terug te komen op mijn bericht 7-1-2013

Ik ben naar advocaat geweest.

Heb alles op tafel gegooit.

En advocaat zei me dat vader geen recht van spreken heeft met omgangsregeling.

We hebben nooit iets ondertekend over dat thema.

Dus ik,de moeder als hoofdverzorger heb de volledige gezag.

Advocaat zou vader van kinderen een brief sturen met daar in mijn verzoek voor ouderschapsplan zonder onderling overleg maar gelijk naar rechter.En dat hij de kinderen 18 januari niet hoeft op te halen.Het moet zo gaan zo als ik met hem mondeling afgesproken heb en wel in mijn werkweekenden.

Dus ik ben benieuwd hoe hij erop reageerd.

Had hem wel trouwens paar dagen van te voren al ingelicht dat ik ermee verder ga.

Wordt vervolgt....

@MoederWeetHetEvenNietMeer | 24.02.13 | 21:16

Wellicht zal je juridisch gelijk hebben of gaan krijgen, maar je hebt wel degelijk een morele verplichting om je kinderen een vader te gunnen.

Kinderen lezen zelf lezen, redeneren, en feiten van mening te onderscheiden.

Gezag is onzin, omgang is onzin, een kind heeft twee verwekkers, en ieder kind leert van de buitenwereld dat het twee biologische ouders heeft.

Natuurlijk heb je als zorgende ouder veel macht in het begin, echter, kinderen worden volwassen, gaan zelf redeneren, gaan op zoek naar waarheid, en herkennen bedrog en misleiding. Het is een kwestie van tijd.

Nienke | 31.03.13 | 18:43

elke situatie is verschillend dus je kunt niet zomaar tegen alle alleenstaande borderline moeders zeggen dat ze hun kind hun vader ontnemen want dit is niet altijd het geval. ook al roept juspol wel dat kenmerken van borderliners liegen en dingen zijn als vader dit dus voor geboorte van kind allemaal al wist maakt hij hier puur misbruik van dan word er straks een jacht geopend door alle mannen met kinderwens op borderline vrouwen omdat zij toch meteen worden ontheven uit gezag, terwijl vrouwen met borderline ook hulp en ondersteuning kunnen krijgen bij het opvoeden van kinderen je kunt vrouwen niet gaan afdwingen om hun kind af te staan aan misschien wel een wildvreemde man alleen omdat zij borderliner zijn. dan moet er altijd nog gekeken worden of er binnen familie van de vrouw een voogd kan worden toegewezen

Nienke | 31.03.13 | 18:56

als ze borderline vrouwen meteen uit gezag ontheven dan is dat een vorm van discriminatie naar vrouwen met een geestestoornis,

gewone vrouwen mogen het wel maar als je een geestestoornis als borderline hebt dan mag het niet.

Boze vader | 16.04.13 | 16:22

Heb hier reeds eerder geschreven, mijn dochter van 9 word door mijn ex weg gehouden, en waarschijnlijk ook tegen mij opgezet.

Mijn zoon van 13 is door mijn ex op straat gezet, en wat doe je dan als vader, inderdaad je neemt hem in huis.

Betaal netjes oudrschaps bijdrage, neem mijn verantwoording voor alles.

Mijn zoon heeft nu een uithuis plaatsing bij zijn moeder, en ik heb een machtiging zodat hij bij mij kan wonen voor zolang het ots duurt.

Mijn zoon heeft PDD-nos, nu vind moeder het noodzakelijk om zijn spullen bij mij op de stoep te zetten.

Wat denkt u wat voor effect dat op mijn zoon heeft.

Inderdaad ik heb fouten gemaakt in mijn relatie, maar mijn ex is ook niet zonder blaam.

Ik lees met verbazing de reacties, vaak is het toch de man die de boosdoener is in de ogen van vrouwen.

Oke, mijn ex mag rancuneus naar mij zijn, blijkbaar is dit geoorlooft, maar waarom zo wreed naar mijn zoon?

Iedereen zal een deel gelijk hebben in dit forum, maar waarom door etteren en rancuneus blijven?

Dit gaat ten koste van de kinderen.

Mijn ex wil ook niet links of rechts om, dus moet ook ik aan de slag met de advocaat.

Goed he?

Mijn zoon is ondanks zijn handicap een stuk slimmer dan de meeste volwassene.

We praten in dit land over de rechten van zn beetje iedereen op de wereld, wie komt er op voor de vaders en moeder die door haar of zijn ex op allerlij manieren dwars gezeten word?

vr, grt

Een radeloze vader, die zielsveel van zijn kinderen houdt.

Benno | 20.04.13 | 14:06

Ook ik zit met het probleem dat ik mn dochter niet te zien krijg, onze relatie is stuk gelopen tijdens de zwangerschap. Reden hiervoor was toch wel het constante liegen en manipuleren, er achter komen dat ze grote schulden had etc. Enige tijd geleden is ze bevallen, echter wijst ze elk contact af, telefoonnummer veranderd, aangetekende en gewone brieven komen retour. Ik krijg op geen enkele manier contact meer met mn ex terwijl ze overal vertelt dat ik niets meer van me laat horen. Tot op vandaag heb ik mn dochter helaas niet kunnen zien. Ik wordt willens en wetens door mijn (bordi) ex buitengesloten.

@Boze vader | 26.04.13 | 23:04

Wees niet boos, en blijf niet boos.met boosheid zul je nooit iets bereiken. Evenmin zul je met betrokkenheid iets bereiken. De overheid heeft geen respect voor ouders die opkomen voor hun kinderen en de meningen van vermeende deskundigen zijn op zijn zachts gezegd desastreus.

Tja, Benno, 1x per maand 10 minuten je kinderen zien heeft voor niemand enkele waarde denk ik.

Hilda | 02.05.13 | 0:32

Mijn kleinzoon is licht autisties. Zijn vader betaald 200 euro per jaar aan alimentatie.wil elk weekend zijn zoon zien, mijn dochter wil het kind geen verdriet doen maar zit zelf in de problemen door ontslag. Hij zet het kind van 8 jaar in de vrieskou in een tshirt op het balkon en draaid de deur op slot. Het kindje moet daar zijn bord eten leegeten als dat op is mag hij weer naar binnen. Vader bedrijgt de moeder,oma en opa. Diverse meldingen bij de politie gedaan maar die kunnen niets doen. Moeder is ter ontspanning 7 dagen met vrienden voor het eerst weg.afspraak met beide omas jij 3 dagen (moeder van de vader) en 4 dagen bij ons. Alles was oke tot wij het kind wilden halen. Op verzoek van moeder en kind mag oma het kind NIET afgeven als de vader komt.toch is dit wel gedaan en nu krijgen wij hem niet mee tegen de afspraken in. Hij heeft gedeelde ouderschap. Niemand kan ons helpen wie wel???????????

Maria | 09.05.13 | 21:56

Hilda: Ik denk dat de kinderbescherming hierbij wel goed zal zijn ivm het op balkon zetten van een kind in de kou en opsluiten op balkon. En de rechter inlichten lijkt me ook niet verkeerd. Want als er een bepaalde regel is afgesproken moet die wel nagekomen worden. En ik ben zelf jarenlang mishandeld en verwaarloosd in mijn vroege jaren en zit nu nog in therapie om traumas te verwerken. Ik bedoel alleen maar te zeggen dat het op balkon zetten van zon kleine jongen heel veel inpakt kan hebben en hij er op latere leeftijd erg last van kan gaan krijgen, ook met de bedreigingen die spelen.

Mijn mening over alimentatie:

Ik vind dat als een kind bij de moeder woont en niet meer samen is met de vader, dat de vader alimentatie moet betalen, mits hij inkomsten heeft natuurlijk want van een kale kip kan je niet plukken he. Waarom ik dat terecht vind is omdat het heel vaak voorkomt dat als de ouders uit elkaar gaan, de vader niet meer naar ze kind omkijkt, of misschien wel omkijkt, maar financieel niks bijdraagt. En de moeder besteedt zowiezo al veel aan haar kind per maand. En als je samen ouder bent van een kind lijkt het mij al vanzelfsprekend dat je allebei financieel verantwoordelijk bent voor je kind. Ik kan me al niet voorstellen dat moeders het moeten opeisen van vaders, want zoiets heb je als vader toch altijd voor je kind over? Dat hoort al uit zichzelf te komen maar goed...

@Maria | 25.05.13 | 20:46

Als voormalige vader ben ik het echt 100% oneens met jou. Je hebt als vader een zorgplicht voor je kinderen, geen alimentatieplicht. Als moeders/advocaten/rechters/instanties het vaders onmogelijk maken die zorgplicht na te komen in het belang van het kind, dan zijn vaders niets anders dan sperma donoren.

Geen rechten, dan ook geen plichten. Dat kinderen hieronder gebukt gaan is niet de schuld van de ouders, maar het gebrek aan handhaven van de kant van de overheid. In bijna 95% van de gevallen zien vaders hun kinderen nagenoeg nooit weer met toestemming van rechters/advocaten/hulpverlening conform de eisen van moeders. Elke dag ga jij naar school, naar de winkel, loopt over straat, en maakt met velen een praatje, allemaal wildvreemden. Maar vaders mogen jarenlang strijden om hun kinderen weer op bezoek te krijgen?

Denk er nog eens rustig over na, en praat eens objectief met de man. Je komt er snel; achter dat de overheid dermate veel geld verdiend aan dit soort zaken, dat de niet-zorgende ouder )en dit zijn vaders en moeders, maar inderdaad bijna 100% vaders) dat ze het wel best vinden. Een kind heeft niet alleen geen stem, maar geloofd alle leugens van de zorgende ouder, tot het kind zelf ontdekt dat de zaak heel anders in elkaar zit.

Uiteindelijk roept iedereen dat ouders gefaald hebben, maar niet dat deze instanties dit uitgelokt en in stand gehouden hebben, en feitelijk de zorgende ouder daarmee een machtsmonopolie bezorgd hebben.

Het is maar net hoeveel krokodillen tranen er vloeien.

Wilster | 05.06.13 | 11:05

Omgekeerde wereld.

Mijn ex en ik hebben bewust een kind genomen in 2002. Uiteraard heb ik het kind erkent. Echter dachten we toen niet aan delen van ouderlijk gezag. We woonden samen, maar waren niet getrouwd.

In 2005 zijn we uit elkaar gegaan, toen nog in goed overleg.

Dat veranderde met de introductie van een nieuwe schoonfamilie aan de kant van mijn ex. Mijn dochter mocht ik steeds minder zien. Toen ik haar voorstelde om het gezag te delen heeft ze dit afgewezen.

De situatie nu: ik mag van haar mijn dochter (inmiddels dus 11) niet zien. Ze heeft mijn dochter zelfs extreme bang van me gemaakt met verzonnen verhalen over geweld en misbruik. Ook haar schoonfamilie kreeg deze verhalen te horen.

Gelukkig ligt ze overhoop met haar schoonfamilie inmiddels en weet ik nu (pas) wat ze allemaal verteld heeft.

Ondertussen ben ik wel alimentatieplichtig!!!!!

Dus ik moet betalen voor een kind wat ik heb, niet mag zien, mij niet durft te zien...... En geen rechtbank in dit land die dit krom vind!!!!

Sara | 09.06.13 | 19:49

Beste Gerrit en andere vaders,

Ik wil alleen maar zeggen, dat ik ook zon een moeder had. Ik heb mijn vader ook niet gezien, na de scheiding. Mijn pa heeft netjes aan de kind alimentatie voldaan, mijn vader heeft gelukkig alle brieven/kaartjes aan mij gekopieerd. Nu heb ik weer contact met mijn vader en zijn naam weer terug. Met mijn moeder heb ik geen contact meer. Dus vaders houdt hoop. Vergeet je kinderen niet, zodra ze 18 worden, gaan ze vanzelf naar je op zoek. t was voor mij vrij simpel om via de rechtbank mijn vader weer op te sporen.

truutje | 13.06.13 | 21:00

Ik heb gedeeld gezag, maar dit is een wassen neus als het er op aankomt. Als ik een handtekening nodig heb, moet ik naar de rechter. De vader van mijn kind zou ons kind niet eens herkennen, kijkt er allang niet naar om. Wat heeft mijn kind aan gedeeld gezag? Of ik als ouder zijnde?

In principe ben ik er een voorstander van dat het bij de geboorte automatisch aan beide ouders wordt verleend. Maar ook dat het makkelijker afgenomen kan worden bij een, in mijn geval, zeer nalatige vader. Donor is zelfs nog te hoog gegrepen voor deze man.

maatje | 23.06.13 | 18:27

Laten al die moeders die de kinderen bij hun vader weg willen houden en andersom nu eens na gaan denken over de schade die ze aanrichten bij hun kind.Een kind heeft de liefde van twee ouders nodig!!!! ook al kunnen ze dat zelf nog niet zeggen.Dat die twee niet meer met elkaar willen leven,daar heeft dat kind niet

voor gekozen,een kind houd van beide ouders en ook van opas en omas want die worden ook nogal eens vergeten, en wordt al gedwongen om zich aan te passen aan die rot situatie en dat is al moeilijk genoeg het kind kan zeker in die situatie alle liefde gebruiken van alle mensen die van ze houden.

veel kinderen leven tegenwoordig in twee huizen zeker niet zaligmakend maar altijd beter dan weggehouden worden van degene van wie je houdt,en dan opgezadeld worden met een hoop frustratie van de andere ouder die alles doet, zogenaamd in het belang van het kind, het belang van het kind is zijn ouders zien het liefst samen maar als dat niet meer gaat dan zeker voor de helft van de tijd. want dat is namelijk al de helft!!!!! en toen het geboren werd kon het rekenen op 100%liefde van beide dus het heeft al zoveel in moeten leveren omdat ma of pa besloot dat het leven voor zichzelf beter zou zijn op een andere plek. laten die ouders nou eens na gaan denken.en gun je kind dan in ieder geval de helft.dan krijgt het het beste van twee werelden.en hoeft je kind niet nog een keer de dupe te worden van jullie falende relatie.

Er is al genoeg leed toegebracht, het moet zich al telkens aanpassen en het leeft al in een niet normale situatie dat is al moeilijk genoeg??? denk daar eens goed over na, en bedenk hoe jij je zelf zou voelen

miss indo | 09.07.13 | 13:58

ik vind dat de vader als de moeder allebei het ouderlijk gezag moet hebben als het kind eenmaal erkend is door de vader...ik vind dat als een relatie uit gaat of je gaat scheiden gewoon je gevoel moet uitschakelen in het belang van het kind...vrouwen en mannen kunnen een hekel aan elkaar krijgen waardoor ze elkaar gaan haten en waardoor het kind weer de dupe van word...meestal verblijft het kind bij de moeder en is de vader gewoon ailimentatie verplicht...als het kind bij de vader verblijft dan moet moeder daarvoor zorgen..elkaar het leven zuur maken schiet je niks mee op, uiteindelijk wil het kind ook de waarheid weten waarom de ene ouder er niet meer is en geen contact wil...het is een grote kunst om als volwassenen geduld te hebben en je eigen gevoel naast je neer te leggen..maar het is niet onmogelijk, ouders die alleen modder naar elkaar gooien zijn net kleine kinderen...er was een tijd dat je elkaar leuk vond en dat je misschien wel van elkaar hield, maar niet alles gaat eenmaal zoals je wilt dat ze gaan, vraag aan je kind wat die wilt, wil die papa of mama zien, gun hem of zij dat en qua alimentatie , een klein bedrag zegt al wat, alleen sommige worden hebberig en willen meer en meer, terwijl de ouders die gezag hebben en waar het kind bij woont, ook moet begrijpen dat er kinderbijslag is puur voor de kinderen en slim genoeg moeten zijn om dat ook te gebruiken en niet alles moeten verwachten van die andere ouder...geld is bijzaak, kinderen hebben liefde en aandacht nodig dat is het belangrijkste voor ze

Sunna | 28.07.13 | 21:06

Jezus schamen jullie vrouwen je niet om zo slecht over andere vrouwen te praten!!

Ik zit echt met mijn mond open sommige reacties te lezen.

Luister ik heb twee kids uit een eerdere relatie, vader heeft geen gezag en mijn kinderen willen hem ZELF niet zien. Het contact is in hun jongere jaren ook nooit goed geweest en hij was altijd alleen met zichzelf bezig.Nu zijn mijn kinderen tieners en zijn zij klaar met zijn egocentrische gedrag. Mijn oudste is 16 jaar, we zijn al 7 jaar uit elkaar en nu sinds een jaar betaald hij het mimimum aan alimentatie en wilt hij nu alweer stoppen! Loser dus!!! Die 280 euro per maand is echt niet veel hoor!! Zeker niet met tieners maar wat een andere moeder al zei; ik zie mijn kids tenminste opgroeien en ik weet 100% zeker dat ze mij later dankbaar zullen zijn. Mannen.... en sommige onnozele vrouwen op dit forum zonder kids... jullie weten niet hoe duur kinderen zijn!!! `Hou dan gewoon lekker je mond...

Peter | 19.08.13 | 13:55

ik lees dat het gerechtvaardigd is vader alleen allimentatie te laten betalen omdat moeder haar leven al aan de kant heeft gezet?

laten we dit nu eens omdraaien.

moeder denkt dat het maar heel vanzelfsprekend is dat de kinderen bij moeders komen.

dat vaders vrijwillig de keuze maken het kind maar te zien als het moeders uitkomt en hiermee niets anders zijn dan een oppas in ogen van de moeder.

mijn ex verdomd het om te werken.

Mw. krijgt zorgtoeslag, uitkering, alleenstaande ouderkorting, let wel 2400 euro per jaar, kinderbijslag, huurtoeslag etc etc.

en jawel Nederland zal Nederland niet zijn als we zouden zeggen laten we deze financiële bijdrage van de overheid eens meetellen bij de allimentatie berekening.

maar nee hoor, alleen de uitkering wordt meegerekend als inkomen.

iemand enig idee wat zwart schoonmaken a10 euro per uur en 18 adressen in een week verdiend? juist 140 euro per week.

per maand 560 euro.

uitkering minimum loon 950 euro.

2400 euro alleenstaande ouderkorting per jaar delen door 12 is 200 euro per maand.

overige subsidies ongeveer 350 per maand.

optelsom:560+950+200+350=2060 euro per maand.

mijn loon? 1850 euro per maand.

en jawel ik mag minimaal 350 euro allimentatie betalen!!!€

kassa en dat met beetje zwart werken.

G.A. | 18.09.13 | 17:27

Wat dachten we van: Laten we doen wat het best is voor het kind.

Tessa | 17.10.13 | 8:46

Ik wil aan jullie graag het volgend voor leggen. Sinds 2 jaar,ben ik gescheiden van de vader van mijn kind. Mij ex heeft in ons huwelijk zoveel schulden gemaakt waar ik niks vanaf wist. Een jaar lang is het redelijk goed gegaan met de omgamg en betaling alimentatie. Daarna ging het bergafwaarts, kind huilde flink als met papa mee moest en vader betaald al een halfjaar geen alimentatie. Nu ben ik er ook nog een achtergekomen dat ex geen hulp heeft gezocht voor de schulden. Ik wel schuldsanering. Ex blijkt zelfs zijn schuldenpost verhoogd te hebben voornamelijk door verkeersboets. Tevens blijkt hij een jaar of 5 geleden een winkeldiefstal te hebben gepleegd waarvoor hij ook betrapt is. Ik wil nu eigenlijk graag jullie advies ivm omgamgsregeling kind. Als hij zijn verantwoordelijk voor zijn eigen niet kan dragen kan hij dat dan wel voor zijn kind

eenmamavan3 | 17.11.13 | 13:39

Beste peter,

hoe kom jij op het idee dat alleenstaande ouderkorting op jaar basis 2400 euro is?

wel een beetje raar dat jou ex op jaar basis 2400 euro krijgt en wij rest van de alleenstaande moeder op jaar basis 947 en let op dat is 78 euro per maand!!! die de uitkering instantie mooi inhoud van je uitkering...en wat jij betaalt aan alimentatie word ook nog eens in gehouden op je uitkering.... dus trek daar maar van haar maandinkomen maar mooi even je alimentatie af en die 120euro die je te veel rekent, dan houd ze in feite minder over dan jij!!!

Enig idee hoe je over komt?

Als of je het niet kan uitstaan dat de moeder van jou kind kan rondkomen.

Je moet je schamen..... er zijn hier maar weinig mensen die het belang van het kind voor op hebben staan!!!! Erg jammer want, er was toch een tijd dat jullie van elkaar hielden, en dat word zonder pardon zo op zij gezet......

blij dat ik met mijn ex dus wel een goede band heb en dat de zorgdagen goed geregeld zijn. wij gaan als zeer goede vrienden met elkaar om.

een moeder | 18.11.13 | 2:03

ik ben een alleenstaande moeder van 1 zoon . toen mijn zoon 12 was ging ik en mijn partner uit elkaar en hij heb nog nooit geld aan hem uit besteed en hij keek ook nooit naar hem om ook niet toen ik ziek werd en chemo en bestraling kreeg . ik heb mijn zoon nooit bij zijn vader weg gehouden en treuren om het geld deed ik ook niet . mijn zoon kon nooit een goede band met zijn vader opbouwen wat ik erg vond want stel dat ik mijn ziekte niet had overleefd en dan , dan zit hier een kind zonder ouders . gelukkig ben ik er nog en ondertussen is mijn zoon een heel stuk ouder en begin vader en zoon elkaar beter te leren kennen . ik kon tijdens mij ziekte ook niet werken en leefde van een uitkering maar heb het toch even gedaan . mijn zoon heb lang kunnen door studeren en ja er is een studieschuld maar ondanks alles zou ik zijn vader nooit het recht onthouden om zijn kind niet te mogen zien . er zijn genoeg vaders die zijn goede wil tonen en zijn best doen voor het kind maar toch alle recht ontnomen worden . als je dat doet ben je een egoïst en denk je niet aan het kind . . 2 ouders 2 rechten en niet zeuren

Peter; van de familie Pinkster | 26.11.13 | 18:09

Ik raad iedereen aan om uit dit onrechtvaardige systeem van de staat te stappen. 30,000 mensen hebben dit in canada gedaan, inmiddels 1000 in Nederland. zoek ik claim mijn naam

Zoon van mongool | 08.12.13 | 18:35

al die bullshit dat de moeder manipuleerd klopt. Niet altijd vaak is het zo dat als het kind contact heft met vader die alleen maar slecht praat over moeder. Maar eigen fouten inzien ho maar.

en dat naam veranderen kunnen kinderen wel willen om de laatste banden met ouder te verbreken

Gien | 10.12.13 | 14:21

Ik vind het onzin om te zeggen dat als een man zijn kinderen wilt zien dat hij dat ook maar moet betalen, mijn vriend heeft een zoon van 4 met zijn ex en zij ligt ontzettend dwars en doet altijd moeilijk over de alimentatie terwijl zij mijn vriend met een schuld van duizenden euros heeft laten zitten en hij nog minder dan 850 per maand verdiend, en toen het uitging heeft hij haar alles laten houden en hij is altijd bereid geweest om de kleine 2 weekenden per maand en elke woensdag te pakken, nu door een hoop gezeik is de woensdag weggevallen en stapt dat wijf naar de rechter om alimentatie te krijgen terwijl duidelijk is dat hij niet kan betalen maar wel hem elke keer weer zeggen dat hij niks doet voor het kind en niks betaalt, ze blijft er maar over bezig terwikl de kleine altijd in oude gare kleding rondloopt terwijl zij er altijd tiptop uitziet dus weet je waar het kindergeld naartoe gaat. Als een vader niet in staat is om te betalen moeten de moeders eens ophouden met zielig doen en rond vertellen dat de vader weigert om te betalen

Danny | 15.12.13 | 10:18

Een jaar na de geboorte van onze dochter kreeg mijn ex een postnatale depressie . Zij heeft behalve de hele dag in bed liggen en facebooken niet naar onze dochter omgekeken.

Ik kon vanwege goedbetaalde baan 3 dagen p.w. werken ( die dagen ging de kleine naar mijn ouders) en ik nam alle taken op mij.

In die tijd was zij dus arbeidsongeschikt en liep zij bij een psycholoog en psychiater om een band met onze dochter op te bouwen.

Na een jaar ging t beter en besloot mevrouw de relatie te verbreken. Zij ging 100 km verder wonen. Aangezien zij een jaar nauwelijks naar ons kind had omgekeken heb ik toen overwogen de volledige voogdij aan te vragen/ vechten ,maar wist dat dit moeilijk zou worden aangezien ik alleen mijn dochter erkend had en dus geen zeggenschap over mijn dochter had. Ook wilde ik mijn dochter haar moeder niet onthouden en dat mijn ex weer in relaps zou vervallen nu het beter met haar ging. Dit zou trouwens de goede verstandhouding verpesten .

Mijn dochter woonde 2 jaar lang doordeweeks bij mij en ging in het weekend naar haar mijn ex. Ijn dochter ging nu naar de opvang 2 dagen en ik betaalde alle kosten etc. Alles ging verder heel gemoedelijk en verder goed geregeld. Sinds vorig jaar zijn de rollen omgedraaid en woont mijn dochter doordeweeks daaren elk weekend bij mij. Ik betaal allimentatie etc, maar mijn ex heeft sinds kort weer een nieuwe relatie waarbij mijn ex op de voorgrond staat. Mijn dochter word na de bso meegesleept naar de nieuwe vriend enbij elk vrij moment. Haar rustige leventje is voorbij omdat ze mama in haar verliefdheid moet volgen. Ze geeft aan niets meer alleen met mama te doen en elk vrij moment bij de nieuwe vriend van mama te zijn. Ik heb niets tegen relatie van mn ex maar wel dat mijn dochter hier hinder van ondervindt.

Ik heb mijn sociale leven op een stop gezet. Ben sinds 3 jaar geen relatie meer aangegaan omdat mijn dochter op nummer 1 staat en ik haar niet wil opzadelen met een eventule nieuwe relatie van papa.

Wat ik hiermee wil zeggen is dat je beter spijt kan hebben van wat je gedaanheb dan wat je niet gedaan heb ( volledige zeggenschap aanvechten om mijn dochter een onbezorgd leven te geven)

Want ik kan hier nu niets meer aan veranderen.

Mij ex heeft elk weekend een oppas ( ik dus) en kan doen en laten wat ze wil.

Mascha | 30.01.14 | 1:14

Even een positieve afsluiter: niet alle relaties tussen exen gaan slecht. Er zijn papas die zich gewoon wel aan hun alimentatieplicht houden en dit niet meer als normaal vinden dat de papa een financiele steun moet geven.

Er zijn ook mamas die zelf zoveel mogelijk de kosten proberen te dekken door te werken en daardoor bv geen partneralimentatie of een buitensporig hoge kindalimentatie eisen

Er zijn van die papas en mamas die snappen dat hun gezamelijke kind het leukste kind van de wereld is en dus de andere ouder evenveel tijd met het kind door willen brengen als zijzelf.

Er zijn van die papas en mamas. En gelukkig heeft mijn dochter zon papa en vind haar papa mij zon mama. Gewoon begrip en respect voor elkaar, voor jezelf, maar vooral voor dat fantastische kind wat anders overal tussen in staat

Sylvia- ( stiefmoeder) | 02.02.14 | 22:11

Mijn man en ik zijn nu al 4 jaar aan het investeren om zijn zoon normaal te kunnen zien met een ouderschapsplan. We zijn E5500,- armer, heel veel emotionele ervaringen rijker, een ex die blijft zieken en hem weghoudt. Een ex die zich niet aan t ouderschapsplan houdt, maar daar wordt alleen wat aangedaan als wij weer betalen!!! Dus gaat haar gangetje! Mediation heeft ook geen reet geholpen! Verweer door zijn ex ingediend en nu weer wachten op een uitspraak! De regels en consequenties voor vaders en moeders moeten gelijk en rechtvaardig! Nu praat ik wel over een situatie waarin zowel vader en moeder psychisch in orde zijn! De straf op het ouderschapsplan niet nakomen en oneerlijk alimentatie innen mag van mij hoog zijn! Veel vrouwen maken er gebruik van! Dit verpesten ze ook voor de vrouwen die er wel rechtvaardig mee omgaan. De rechters zouden de oneerlijke heksen moeten afslachten in de rechtbank en hun vaders de volledige voogdij moeten geven! ( als straf) een omgang in een omgangshuis voor 1 uur per maand moeten geven! Zo oneerlijk voor de kinderen die hier zeker diegene zijn die er de dupe ervan worden! En ja... De kinderen worden ouder, maar zijn emotioneel wel beschadigd! Oja en als laatste : een vader krijgt geen Co-ouderschap als de relatie met de ex niet goed is?!?! Wtf! Dan moeten ze de psychische achtergrond Vd moeder eens nagaan. Want wat wordt dit land voor de gek gehouden door deze poppenkast heksen!!! Zo dat lucht op.... Wij hebben nu voor ons zelf besloten, mocht de laatste uitspraak weer negatief zijn besluiten we om zijn zoontje helemaal niet meer te zien! Met pijn in ons hart , maar het gaat financieel en emotioneel niet meer! We hopen dat de rechter eens 1 x voor ons opkomt en eens de kern vh probleem aanpakt!

Tamara | 14.02.14 | 15:20

Ik ben sinds een jaar of 2,5 bij de vader van mijn kind weg, ik ben geen typische wraakzuchtige ex (ook al heeft hij mij bedrogen voor een jaar met zijn secretaresse) In het begin konden wij alles onderling regelen, alimentatie en bezoekregelingen.

Mijn ex kreeg mijn dochter zon 3 dagen in de week te zien hij bracht haar naar de opvang en ik haalde haar weer op..allemaal heel goed geregeld.

Tot dat er een andere vrouw in het spel kwam, ineens kon hij met zijn werk niks meer regelen en mijn dochter mocht daar nog maar om de week heen.(wat ik overigens natuurlijk niet erg vind) maar heb heel mijn leven moeten omgooien (qua werktijd, geld, woning) dit heb ik allemaal met liefde voor mijn dochter gedaan.. Ik heb trouwens geen cent meer over en meneer verdient bakken met geld voor hem en zijn nieuwe gezin...

Je zou dan zeggen dat je iets van waardering krijgt maar nee hoor het enige wat ik krijg is GEEN alimentatie meer en heb dus een half jaar terug ervoor moeten kiezen een dure advocaat te nemen om alimentatie via de officele weg te eisen..Nu krijg ik een klein bedrag van hem maar nog steeds niks officieels omdat meneer opeens ook de ouderlijke macht voor 50% wilt.

Ik vind dat hij zich eerst moet bewijzen voordat ik zover ga om hierin mee te gaan...

WAT vinden jullie?

En nog voor mijn dochter heb ik een omgangsregeling met hem omdat ik vind dat een kind beide ouders nodig heeft.

Nu stalkt hij me met rotberichtjes en dat het allemaal mijn schuld is en krijg brieven dat hij rekeningen niet betaald...(we hebben samen een koophuis waar hij met zijn nieuwe vlam inwoont)

Ik heb 1300 euro waar ik het mee moet doen met een huurhuisje en meneer heeft 2200 netto met een bedrijfsauto waarvoor hij niks betaald...

Ik vind dit niet helemaal eerlijk en weet ook niet zo goed hoe ik hier mee om moet gaan..

Iemand tips of mening?

mooie informatie | 11.03.14 | 0:04

Mooie gedachten allemaal niet uit alle goede zinnen soms maar dat kan we kunnen allemaal springen en schreeuwen en ding blijft nog het zelfde e veranderd niks en blijft kut!!!

Vader | 13.03.14 | 16:07

moeder | 12.06.12 | 21:24

mannen moeten niet vergeten hoe zwaar het is om kinderen op te voeden. dat is niet met geld of met allementatie te vergelijken. jullie mannen komen er nog gemakkelijk af met geld.en zien de kinderen wanneer het uitkomt. maar wij moeders betalen al automatich mee. een moeder hoeft niet mee te betalen ze heeft haar leven al opzij gezet voor de kinderen. dat is al onbetaalbaar maar wel waard. maar dat zullen mannen nooit weten en kennen.

haha laat me niet lachen wat een zielige reactie !

Kan ik ook wel stellen dat vrouwen niet weten hoe zwaar mannen het vinden om kinderen op te voeden zoiets doe je normaliter samen !

Als je in de veronderstelling bent dat vaders geen verantwoording voelen sla je de plank goed mis ?

Misschien dat jou man er zo over denkt maar de meeste mannen gaat hun kind ook aan het hart en wil ook net zo goed dat hun zoon of dochter goed terecht zal komen.

Daar speelt geld geen rol.

daarbij zien we de kinderen niet wanneer het uitkomt , meestal word er een ouderschapsplan uitgeoefend en nemen vrouwen meer dan ze geven.

en moeten mannen hun leven ook opzij zetten voor hun kinderen en dat moet dan wel betaalbaar zijn ! maar dat is het ook wel waard !

maar dat weten vrouwen niet en kennen ze ook niet !!

weet je ook wat automatisch gaat ?

Dat de man altijd voor een kind alimentatie moet betalen maar dat wist je toch ook al !!

over makkelijk gesproken.

mannen willen macht, vrouwen hebben het :) | 19.03.14 | 13:17

Ik ben blij met de wet zoals hij is.

moeders kunnen vader het gezag geven door simpelweg een formulier naar de rechtbank te sturen vragend om gezamelijk gezag!

Als de vader dit niet doet is dat zn eigen schuld.

wilt een moeder dit niet zal ze daar alle reden toe hebben!

de lullo | 19.03.14 | 13:24

Tamara;

Als je 1300 euro verdiend kan je een advocaat in handen nemen zonder een uur bedrag te betalen.

je komt in aanmerking voor een subsidie dit houd in dat je 340 euro zelf moet betalen waarvan je nog 52 euro korting kunt krijgen via het juridisch loket.

daarnaast zou je om het per rechter ook vast te laten leggen nog 76 euro moeten betalen voor de griffiekosten.

ik heb dit gedaan en krijg netjes elke maand 250 euro.

Kortom met 2 maanden heb je je kosten eruit, betaald door je ex en kan je het lbio inschakelen als hij niet wilt betalen!

Meid jij hebt de rechten! Neem waar je recht op hebt!

Reactie plaatsen

Uw reactie wordt geplaatst op deze website. Heeft u een specifieke juridische vraag, gebruik dan dit formulier

Reacties dienen inhoudelijk relevant te zijn en te voldoen aan algemene fatsoensnormen. Met name het plaatsen van persoonlijke gegevens van derden wordt niet toegestaan. JuroFoon behoudt zich het recht voor reacties te verwijderen.

Auteursrecht JuroFoon

Het overnemen van artikelen is alleen toegestaan met voorafgaande schriftelijke toestemming van JuroFoon. Lees meer over de voorwaarden.